در ابتدای سیدی، استاد امین به این نکته اشاره میکنند که بدن انسان مانند زمین است؛ همانطور که زمین برای رشد به آب نیاز دارد، انسان نیز برای حفظ سلامتی و شادابی، باید نیاز آبی بدن خود را در طول روز تأمین کند. بهترین زمان برای نوشیدن آب، نیمساعت پیش از غذا و دو ساعت پس از آن است. کمآبی در بدن منجر به پیری، فرسودگی و تحلیل رفتن بافتها میشود؛ بنابراین رعایت زمانبندی در مصرف آب، فرآیند پیری را به تأخیر میاندازد. همچنین، کمبود آب میتواند به دستگاه گوارش آسیب برسد، در حالی که غنی بودن بافتهای بدن از آب، نشانه سلامتی است.
در این زمینه باید توجه داشت که بسیاری از ما به دلیل نبود آگاهی، به طور مداوم از نوشیدنیهایی استفاده میکنیم که آثار مخربی بر سلامتی ما دارند. برای مثال، مصرف چای در اندازه بهینه میتواند به عنوان یک دارو عمل کرده و برای سیستم گوارش و قلب مفید باشد؛ اما مصرف بیش از حد آن، باعث از بین رفتن آهن بدن و تسریع در روند پیری میشود. نکته بعدی در مورد مصرف میوهها است؛ برای پیشگیری از مشکلات گوارشی، نباید میوه را بلافاصله بعد از غذا مصرف کرد، بلکه بهترین زمان آن، یک تا دو ساعت پیش از غذا یا چهار تا پنج ساعت پس از وعده غذایی است.
در بخش دوم سیدی، استاد امین به موضوع خوشبختی میپردازند. ایشان معتقدند انسان زمانی طعم خوشبختی را میچشد که بداند در برابر دیگران وظیفه و مسئولیت دارد. اگر با این دیدگاه به اطرافیان توجه کنیم و توقع بیجایی از آنها نداشته باشیم و منتظر نباشیم که دیگران حتماً به ما توجه کنند، از رنج رهایی مییابیم. زمانی که ما منتظر جبران محبتها و کارهایمان هستیم و متقابلاً پاسخی دریافت نمیکنیم، به انسانی زودرنج و طلبکار تبدیل میشویم و به مرور زمان، حسهای انسانی ما به دلیل این بیتوجهیها به خواب میروند.
در واقع، موفقیت یک جامعه نه در داشتههای مادی، بلکه در جاری بودن محبت و پیوندهای دوستانه میان افراد است. در ادامه، استاد امین به داستان اصحاب کهف که به آنها رقیم یا یاران غار نیز گفته میشود به عنوان تمثیلی از خواب رفتن انسانها اشاره میکنند. کهف به معنای غار و رقیم برگرفته از کلمه محاسبه و نوشتن است که در اینجا به عنوان یک پناهگاه به کار رفته است. استاد میفرمایند: اگر انسان بخواهد واقعاً از برخی نیروها و ارتباطات ظاهری رها شود، باید به خواب برود و ارتباط خود را با افراد نااهل قطع کند.
این خواب رفتن باید در صور پنهان اتفاق بیفتد؛ به گونهای که با کاهش سطح انرژی در لایههای بیرونی، پیوندهای دنیوی آرامآرام گسسته شوند تا فرصتی برای بازسازی درون فراهم آید. در این وضعیت، بیداری واقعی در انسان رخ میدهد. این نوع خواب رفتن، در واقع پالایش انسان و دوری از ضدارزشهاست تا پیوندهای نامیمون و منفی، به خواست انسان و فرمان الهی، ذرهذره از او جدا شوند.
منبع: سیدی غار (دکتر امین)
نویسنده: همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر منیره (لژیون تغذیه سالم)
رابط خبری لژیون: راهنما تازهواردین همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر منیره (لژیون تغذیه سالم)
ویرایش و ارسال: همسفر رباب رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صائب تبریزی
- تعداد بازدید از این مطلب :
0