فرمانبرداری یک مهارت است که باید همراه با هوشیاری و آگاهی انجام شود. انسان باید جایگاه فرمانده را بشناسد و تشخیص دهد چه کسی شایسته فرماندهی است, لازم است بداند هر دستوری را نباید بدون فکر پذیرفت و در شرایطی که فرمانی برخلاف رشد و سلامت انسان و جامعه باشد؛ باید قدرت تشخیص و تصمیمگیری داشته باشد. فرمانبرداری آگاهانه به ما کمک میکند تا ضمن رعایت نظم و قوانین، شخصیت و استقلال فکری خود را حفظ کنیم.
در مسیر فرمانبرداری، عقل و خرد بهترین راهنما هستند؛ بنابراین باید با عقل خود بیندیشیم، سؤال بپرسیم و دستورات را آگاهانه بپذیریم. برای مثال: یک همسفر در کنگره۶۰ در ابتدای مسیر با آموزش گرفتن از راهنما و رعایت قوانین، فرمانبرداری را یاد میگیرد. او آموزشها را میشنود، درباره آنها تفکر میکند و در زندگی به کار میگیرد، در ادامه مسیر نظم، صبر و مسئولیتپذیری او بیشتر میشود و میتواند مسئولیتهای بیشتری را بر عهده بگیرد؛ همچنین با کسب آموزش و تجربه میتواند به جایگاههای بالاتر خدمت؛ حتی به جایگاه فرماندهی برسد.
همسفر ابتدا با فرمانبرداری آگاهانه آموزش میبیند؛ سپس با کسب تجربه و مسئولیتپذیری، آماده فرماندهی و خدمت به دیگران میشود. در فرمانبرداری معمولاً یک سلسلهمراتب قدرت وجود دارد؛ فردی در جایگاه فرمانده قرار میگیرد و فرد دیگر فرمان او را اجرا میکند.
فرمانبرداری زمانی ارزشمند است که انسان فقط یک ابزار برای اجرای فرمان نباشد؛ بلکه با آگاهی و مسئولیتپذیری عمل کند. در نتیجه بهترین نوع فرمانبرداری، فرمانبرداری آگاهانه همراه با عقل و خرد است؛ زیرا انسان با یادگیری فرمانبرداری صحیح میتواند در آینده به فرماندهی شایسته تبدیل شود.
نویسنده: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر ماهمنیر (لژیون چهاردهم)
رابط خبری: راهنما همسفر ماهمنیر (لژیون چهاردهم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هشتم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی شمس
- تعداد بازدید از این مطلب :
95