انجام بخشش به معنای رسیدن به دانایی موثر است

راهنما همسفر احترام‌السادات به همراه مسافر محمود با آنتی‌ایکس شیره دودی وارد جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ شدند؛ مدت ۱۰ ماه و ۱۵ روز به روش DST و با داروی OT با راهنمایی همسفر شهین و مسافر حسن سفر کردند؛ ایشان در رشته‌ ورزشی والیبال و مسافر محمود در رشته‌ ورزشی شنا فعالیت دارند؛ اکنون سه سال است که از دام اعتیاد آزاد و رها هستند.

اینک در باب دستور جلسه: «دانایی،دانایی مؤثر و سواد» با ایشان گفتگویی انجام دادیم؛ لطفاً با ما همراه باشید.

لطفاً بفرمایید؛ در مثلث دانایی، چرا به تفکر و خرد، به عنوان یک رکن اساسی و کلیدی نگاه می‌شود؟

همان‌طور که در وادی‌ها هم وجود دارد؛ تفکر پایه اول و اساسی محسوب می‌شود؛ همچنین در وادی دهم وقتی به چرخه تزکیه و پالایش دقت کنیم، متوجه می‌شویم، رکن اصلی و اساسی، تفکر سالم است؛ پس این‌طور نیست که ما سی‌دی بنویسیم و  فقط نوشتن باشد و تفکری صورت نگیرد.

در این حالت ما مثل همان کسانی‌که اصطلاحاً به آن‌ها میرزا‌ بنویس می‌گویند، هستیم؛ یعنی فقط صفحه را سیاه می‌کنیم و اصلاً تفکری روی آن نکته اصلی و اساسی که در سی‌دی اشاره شده انجام نمی‌دهیم. اگر این چنین باشد، در واقع هیچ رشدی صورت نمی‌گیرد؛ اما زمانی‌که تفکر باشد به دنبال آن، القاء و الهام هم به کمک خواهند آمد و در واقع رشد در انسان صورت می‌گیرد.

لطفاً بفرمایید حس در مثلث دانایی چه نقشی در تشخيص و انتخاب مسیر درست زندگی دارد؟

همان‌طور که همه می‌دانیم، هر حرکتی بر مبنای حس صورت می‌گیرد؛ اگر ما در کنگره۶۰ بتوانیم با خدمت کردن حس‌های خود را بشناسیم که از چه جنسی هستند؛ (چون ما با خدمت کردن این گره‌ها و حس‌های منفی را کشف می‌کنیم) و اجازه ندهیم نیروهای منفی به نتیجه دلخواه خود که همان پنهان ماندن این گره‌ها است، برسند؛ در نتیجه پی می‌بریم که در کدام قسمت مشکل داریم و در صدد تزکیه و پالایش آن قسمت بر می‌آییم، در اصل به قدرت تشخيص می‌رسیم.

به اعتقاد شما، چرا خودشناسی و دوری از ضدارزش‌ها ما را به مسیر درست زندگی هدایت می‌کنند؟ این دو چگونه‌ به هم ربط دارند؟

خودشناسی یعنی شناخت خود. تا وقتی که انسان خود را نشناسد و آن پیچیدگی‌های وجودی انسان را درک نکند، طبق صحبت مهندس حسین دژاکام که می‌فرمایند: «چه‌قدر این ماشین و جسم انسان پیچیده و عظیم است»، متوجه صور پنهان و آشکار انسان نشود، طرز کار نیروهای تخریبی و بازدارنده را نشناسد؛ نمی‌داند که ضدارزش‌ها  مثل دروغ یا غیبت چه آثار تخریبی روی روان او می‌گذارد؛ بنابراین هرچه گفته می‌شود که از انجام ضدارزش یا غیبت و دروغ دوری کن، باز به کار خود ادامه خواهد داد. چرا؟ چون از مکانیزم نیروهای منفی و ضدارزشی خبر ندارد. به هرحال برای این‌که بتواند افعال ضدارزش را ترک کند، باید روی صور پنهان خود خیلی کار کند و شناخت زیادی داشته‌ باشد تا به آن دانایی و تشخيص لازم برسد.

با توجه به آموزش‌های کنگره۶۰ چه عواملی باعث می‌شوند دانایی از مرحله دانستن به مرحله توانستن و عمل کردن برسد؟

زمانی دانایی به مرحله عمل کردن می‌رسد که هر سه ضلع مثلث دانایی؛ از جمله آموزش، تفکر، تجربه با هم رشد کنند و تقارن داشته باشند و یک مثلث متعادل و پایداری به‌وجود آورند. وقتی شخصی وارد کنگره۶۰ می‌شود، اگر فقط سی‌دی نوشتن را دنبال کند یا فقط به پارک برود و به بقیه ابعاد کنگره توجه نکند،  باعث می‌شود که نتواند مثلث دانایی را متقارن و متعادل پیش ببرد.

اگر وارد مرحله آموزش شده و سی‌دی می‌نویسد، از طرفی هم باید روی نوشته‌های خود تفکر کند، از ضلع دیگر تجربه غافل نشود و خدمت انجام‌ دهد تا حس‌های مختلف را دریافت کند؛ در نتیجه باعث می‌شود که هر سه ضلع مثلث دانایی او رشد کند و بتواند دانش و اطلاعاتی که دریافت کرده است را از مرحله دانستن به مرحله توانستن و عمل کردن برساند.

بعد از ورود به کنگره۶۰، دانایی شما چه تغییری کرده است؟ از تجربه خود نیز بیان کنید؟

من در ابتدا که وارد کنگره۶۰ شدم، حس‌های منفی زیادی؛ مثل ترس، ناامیدی و منیت داشتم که خیلی از درون، من را به بندکشیده بود و در واقع در درون من لانه کرده بود. این امر باعث شد افکار و اندیشه منفی داشته باشم و در گفتار، همیشه از سخنان منفی و نیش و کنایه استفاده کنم، از همه به خصوص خانواده و پدر و مادر طلبکار باشم و سطح توقع بالایی از آن‌ها داشته باشم. بعد از چند سال حضور در کنگره۶۰، حس می‌کنم  بیشتر می‌توانم روی کلام و سخنی که بر زبان می‌آورم، کنترل داشته باشم؛ همچنین از اطرافیان و انسان‌هایی که در اطراف من هستند، هیچ‌گونه توقعی نداشته‌ باشم و مسئولیت تمام کارهایم را خود به عهده بگیرم. رسیدن به این دانایی و درک و فهم را مدیون دانش‌هایی هستم که از آموزش‌های بسیار خوب کنگره۶۰، دریافت کردم.

به نظر شما افزایش دانایی چه تأثیری بر حضور، مشارکت و مسئولیت‌پذیری شما در لژیون سردار داشته است؟

وقتی دانایی و به خصوص دانایی مؤثر، افزایش پیدا کند، باعث می‌شود خود را در همه قسمت‌های خدمتی به‌خصوص در لژیون سردار مسئول بدانیم. در واقع لژیون سردار، نمونه بارزی از رسیدن به دانایی مؤثر می‌باشد؛ یعنی دانایی بخشش را داریم، اما زمانی‌که وارد لژیون سردار شویم، نشان‌دهنده این است که توان بخشش و به عمل درآوردن آن تفکر را به‌دست آورده‌ایم.

البته تنها عضویت در لژیون سردار باعث دانایی نمی‌شود. حضور منظم، منجر به این اتفاق می‌شود که نه تنها دانایی متوقف نشود؛ بلکه روزبه‌روز بر دانایی افزوده می‌شود و مسئولیت‌پذیری نسبت به این که هرسال چگونه عمل کنیم را به دست خواهیم آورد؛ در نتیجه باعث موفقیت و پیشرفت در زندگی می‌شود.

در کتاب عبور از منطقه ۶۰درجه زیر صفر هم اشاره شده‌است که هر کس ساکن باشد و پیشرفت نداشته باشد؛ مثل یک صخره گلی فرو می‌ریزد. پس نتیجه می‌گیریم برای این که دانایی متوقف نشود، باید سعی کنیم با حضور مرتب و منظم در لژیون سردار، خود را ارتقاء دهیم.

کلام آخر

تشکر می‌کنم از همه کسانی که در این سیستم بزرگ خدمت می‌کنند، به‌خصوص از مهندس حسین دژاکام و خانواده محترم ایشان، اعضای,C۱۴، ایجنت‌ها، مرزبانان، راهنما همسفر شهین  و تمام خدمتگزاران که شبانه روز خدمت خالصانه انجام می‌دهند تا ما را از بندهایی که به دست و پای‌ ما زده شده‌است را رها کنند و به حال خوش و آرامش برسانند.

انجام مصاحبه و تایپ: همسفر ثریا رهجوی راهنما همسفر شهین (لژیون دهم)
عکاس: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر سهیلا (لژیون نوزدهم)
رابط خبری: راهنما همسفر مریم  (لژیون دوم) نگهبان لژیون سردار
ارسال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون بیست‌وششم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی شیخ بهایی