بزرگترین مشکل انسان ترس از آینده میباشد، کسی که ترس داشته باشد آب خوش از گلویش پایین نمیرود، بزرگترین نقص و ایراد و گناه ترس از آینده میباشد، کسی میتواند از آینده نترسد که به خدا توکل کند. در دنیا و هستی چیزی نداریم که حس نداشته باشد، حس خیلی مهم است و تمام چیزهای که خداوند آفریده را در بر میگیرد؛ اگر حس نبود ما هیچ حرکتی نمیتوانستیم انجام بدهیم؛ مثل حس بینایی و پنج حس دیگر. حس در حیوانات زود فراموش میشود؛ اما در انسانها تا مرگ همراهشان میباشد. این حس در بعضی آدمها کمتر است که پدر و مادر خود را به سالمندان میبرند. در این دنیا انسانها مسافر هستند تنها به دنیا میآیند و تنها از دنیا میروند.
بالاترین مرحله نفس در حیوان اولین مرتبه نفس در انسان است. انسانی که در نفس اماره باشد کمترین ارتباط با همسفرش را دارد. کسی که در نفس مطمئنه باشد این ارتباط قویتر میباشد، وقتی انسان به راحتی همسفرش یا فرزندان خود را رها میکند به مرحله حیوانی نزدیکتر است. با آموزش گرفتن در کنگره، این مشکلات برطرف میشود. همسفرها به این دلیل وارد کنگره میشوند که مسافران را همراهی کنند؛ اما بعداً متوجه میشوند که خودشان بیشتر احتیاج به درمان دارند. یک طنز بود که می گویند: یک نفر را آتش گرفته بود و بردند بیمارستان گفتند: این شخص ۹۵ درصد کوفتگی دارد فقط ۵ درصد آن سوختگی میباشد، گفتند با بیل خاموش کردیم؛ یعنی وقتی بخواهیم به مسافر یا فرد معتاد کمک کنیم؛ باید خودمان آموزش دیده باشیم بعد کمک کنیم مثل کمکهای اولیه. هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد، ما هر علم و دانشی که داشته باشیم در خارج از کنگره به ما کمک میکند؛ اما در کنگره باید اول شاگرد باشیم تا آموزش بگیریم.
منبع: سیدی احساس همسفر
نویسنده: همسفر عارفه رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون پانزدهم)
رابط خبری: همسفر مرصع سادات رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون پانزدهم)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نیمایوشیج
- تعداد بازدید از این مطلب :
30