فاصله میان دانستن و عمل کردن

وقتی از دانایی صحبت می‌کنیم، شاید در نگاه اول همه فکر کنند دانایی یعنی دانستن، مطالعه کردن، باسواد بودن و داشتن اطلاعات زیاد، ولی در کنگره آموختیم که این‌گونه نیست. در واقع بر مبنای جزوه جهان‌بینی، استاد امین دانایی را به یک مثلث تشبیه کرده‌اند که سه ضلع آن تفکر، تجربه و آموزش است. در دانایی معمولی این مثلث می‌تواند مختلف‌الاضلاع باشد؛ یعنی ممکن است فردی آموزش زیادی دیده باشد؛ اما تجربه و تفکر او متناسب با آموزش‌هایش رشد نکرده باشد و در نتیجه، اضلاع مثلث دانایی او متعادل نباشند. دانایی یعنی بدانیم چه چیزی درست است؛ ولی دانایی مؤثر زمانی شکل می‌گیرد که بتوانیم آن دانسته را در زندگی به اجرا درآوریم. برای مثال، من می‌دانم خشمگین شدن و واکنش فوری و تصمیم‌گیری اشتباه کار درستی نیست؛ اما زمانی که در یک موقعیت واقعی خشمگین می‌شوم، اگر بتوانم سکوت کنم، تفکر کنم و واکنش درست و مناسبی نشان دهم آن زمان است که دانایی من به دانایی مؤثر تبدیل شده است.

ما برای مقابله با هر فکر و عمل نسنجیده و وسوسه‌های درونی باید از تفکر، تجربه و آموزش به یک اندازه بهره ببریم و مراقب باشیم که اندازه یکی از آن‌ها کمتر یا بیشتر از دیگری نشود. ما در زندگی آموزش صحیح می‌بینیم و از تجربیات گذشته درس می‌گیریم. همین امر باعث می‌شود تفکر سالم به کمک ما بیاید تا آموخته‌ها و تجربه‌های خود را بررسی کنیم و درست‌ترین راه را انتخاب کنیم.آن زمان است که انسان فقط نمی‌داند؛ بلکه می‌تواند از دانسته‌ها و تجربیات خود در زمان و مکان مناسب استفاده کند و به دانایی مؤثر برسد. من به عنوان یک همسفر در کنگره۶۰ آموخته‌ام که برای تغییر کردن تنها آموزش گرفتن کافی نیست؛ بلکه باید با تفکر درست آموزش صحیح ببینم و آموخته‌هایم را در زندگی کاربردی کنم، سپس نتیجه تجربیاتم را دوباره بررسی و از آن‌ها آموزش بگیرم. همچنین اگر با مسافرم دچار مشکل شدم، اولین چیزی که به خودم یادآوری کنم این است که دانستن به تنهایی کافی نیست؛ باید دانسته‌هایم را به عمل تبدیل کنم و به مسافرم فرصت بدهم و مسئولیت خودم را از او جدا کنم.

قبل از اینکه از روی عصبانیت با او رفتار کنم، فکر کنم و بدانم با زور و کنترل قرار نیست مسافرم تغییر کند. از خودم بپرسم: آیا واکنش من واقعاً مشکل را حل می‌کند یا فقط آتش آن را بیشتر می‌کند؟ سکوت کردن، گفت‌وگوی آرام و محترمانه، انجام فکر سالم و عمل سالم و زمان دادن به خودم و مسافرم باعث می‌شود آرام‌آرام دانایی در وجود من به دانایی مؤثر تبدیل شود و این تعادل بتواند در مسیر زندگی مرا به سمت تغییر هدایت کند. دانایی مؤثر به من کمک می‌کند به جای اینکه دیگران را قضاوت کنم، ابتدا خودم را ببینم و مسئولیت رفتار و انتخاب‌هایم را بپذیرم و کمتر وارد حاشیه شوم، فکرم را به رفتار صحیح و حرفم را به عمل سالم تبدیل کنم و آموزش را در وجود خود نهادینه سازم تا به تعادل در زندگی برسم. امروز اگر بخواهم خودم را در مسیر دانایی ببینم؛ باید از خودم بپرسم: چقدر توانسته‌ام دانسته‌هایم را زندگی کنم؟ این را بدانم که دانایی فقط زیاد شدن اطلاعات نیست؛ بلکه تغییر کردن و تلاش برای رسیدن به دانایی مؤثر است. قطعاً فاصله میان دانایی و دانایی مؤثر، فاصله میان دانستن و عمل کردن است.

نویسنده: همسفر شراره رهجوی راهنما همسفر بهناز (لژیون دوازدهم)
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر بهناز (لژیون دوازدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون اول)
همسفران نمایندگی شمس