چهارمین جلسه از دوره اول سری کارگاه های آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی هاتف با نگهبانی مسافرمحمد و استادی دیده بان مسافر مهدی و دبیری همسفر عفت با دستور جلسه "هفته دیدهبان " نجشنبه 5 شهریور ماه 1405 ساعت 16:00آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
خداوند را شاکرم که امروز برای اولین بار در شعبه تازه تاسیس و ساختمان جدید نمایندگی هاتف در خدمت شما عزیزان هستم، خیلی خوشحالم و به شما تبریک میگویم برای ساختمان به این زیبایی که دوستان در ساخت آن زحمت کشیدند، خیلی جای تبریک به تمام اعضاء دارد زیرا تمامی شماها کمک کردید تا من دیده بان بتوانم در این هفته اینجا بنشینم، در ساخت این شعبه تک تک شما سهیم بودید، هر فردی در حد توان خودش تلاشی کرده، تا این ساختمان ساخته شود و این نشان میدهد اگر گروهی جمع بشوند و تلاش بکنند چه آبادیها و سازندگیهایی را میتوانند در قوم خود و در شهر خود به وجود بیاورند.
انشاالله که این الگوبرداری برای تمام کشور باشد، نه تنها در کنگره ۶۰ بلکه در هر جای این مملکت و ممالک دیگر که انسان ها دارند زندگی میکنند بتوانند که از خوبی ها و آیتم های کنگره ۶۰ بهرهبرداری و الگوبرداری کنند و مثل شماها بتوانند در امر ساختن حرکتی داشته باشند.

هفته دیدهبان را به همه شما تبریک میگویم، شما با دیدهبانها آشنا هستید عدهای تازه وارد هنوز آشنایی ندارند، ما در سیستم کنگره ۶۰ شورایی به نام شورای دیدهبان داریم که دو کار در آن انجام میشود؛ قوانینی که شما اجرا میکنید قطعاً در شورای دیدهبانها مطرح شده، آنجا رای گیری و تصویب میشود و جناب مهندس روز چهارشنبه آن را به شما و کل کنگره ۶۰ اعلام میکنند و سپس به اجرا در میآید.
شاید ماهها در مورد قانونی بحث شود، نظرها داده شود، معایب و محاسن آن گفته میشوند، نتیجهگیری میشود و به قانون تبدیل، سپس اجرا میشود.
این یکی از کارهای دیدهبانهاست، کار دیگری که به صورت تخصصی انجام میشود توسط دیده بان های مختلف مثل دیده بان راهنماهای شال نارنجی، دیده بان مرزبانان و... علاوه بر کاری که در شورای قانون گذاری انجام میدهند، به صورت تخصصی کار دیگری نیز انجام میدهند برای سرتاسر کشور.
زمانی که من خودم را در کنگره ۶۰ نگاه میکنم می بینم که چه آموزشی گرفتهام که توانستم به این نقطه برسم که امروز مسئولیتی که به من داده میشود در کنگره ۶۰ یکی از مسئولیتهای خیلی سنگین کنگره هست.
150 یا 160 تا شعبه داریم که هر روز دارد به تعداد آنها اضافه میشود مخصوصا در تهران.
من دیده بان راهنماهای تازه واردین درکشور هستم و الان که این کار را انجام میدهم تازه به عظمت آن دارم پی میبرم که چه کار بزرگی در کنگره ۶۰ انجام میشود و چقدر باید یک نفر ظرفیت و توان پیدا بکند تا بتواند این کار را انجام بدهد.
وقتی جناب مهندس میفرمایند دیدهبانها ستون کنگره ۶۰ هستند، زمانی که زیر فشار سقف این بستر میرویم، میبینیم اگر حکم ستون را نداشته باشیم قطعاً تخریب ایجاد خواهیم کرد، هم خودت نابود میشوی و هم سیستم را دچار مشکل خواهی کرد .
داشتن ظرفیت و آگاهی و رسیدن به توانی که تبدیل به ستونی بشوی که به تو بگویند دیده بان، حاصل سالها تلاش در کنگره ۶۰ است، حاصل اجرای تمام آموزشهایی که در کنگره ۶۰ در قالب خدمت در جایگاههای مختلف گرفتهایم میباشد.
اگر میبینید امروز من و بقیه دیدهبانها در این جایگاه داریم خدمت میکنیم، قطعاً به آن ظرفیت رسیدهایم که انتخاب شدیم، فردی که امروز بخواهد دیدهبان شود حداقل ۲ تا ۳ سال زیر ذرهبین شورای دیدهبانها و خود جناب مهندس است،مسئولیت های مختلف در جایگاه های مختلف به او داده میشود، زمانی که خدمتگزار میشود در جایگاه های مختلف یکی یکی خدمت میکند، اگر آن شخص تمامی وظایفش را به خوبی انجام دهد، این شخص دیده خواهد شد. اصلا نیازی نیست که برای دیده شدن زور بزنید، اصلاً جوری درست نشده که ما برای دیده شدن زوری بزنیم، این بستر جوری طراحی شده، من مهدی اگر وظیفهام را به درستی انجام بدهم چه بخواهم و چه نخواهم دیده خواهم شد. زمانی که وظیفه ات را به خوبی انجام دهی و در جایگاههای مختلف مورد آزمایش قرار خواهی گرفت، اگر به خوبی عمل کنی توسط افراد شورای دیدهبانها و خود مهندس دیده خواهی شد و شروع به رشد کردن میکنی، سپس زیر ذره بین قرار خواهی گرفت، بدون فهمیدن خود طرف، آزمایشهای مختلفی روی او انجام میشود و زیر ذره بین است برای کاندید دیدهبان شدن، جناب مهندس او را در شورا مطرح میکنند سپس رای گیری میشود و اگر دو سوم افراد به او رای مثبت دهند به عنوان دیدهبان انتخاب خواهد شد و مشغول خدمت خواهد شد، این بود پروسه دیدهبان شدن که من به اختصار خدمت شما عرض کردم، تا افراد متوجه شوند شخصی که به عنوان دیدهبان انتخاب میشود چه مراحل مختلفی را باید طی کند.
حالا چرا اصلاً فردی در کنگره وارد خدمت دیده بانی میشود؟
وصلش میکنیم به سیستم هستی، سیستمی که خداوند آفریده است، هر کدام از ما که پا به عرصه هستی میگذاریم، به دنبال یک هدفی آمده ایم و شاید خودمان هم متوجه آن نباشیم . اگر مسیر رسیدن به هدفمان را پیدا کنیم قطعاً به آن ظرفیت و دانایی و جایگاهی که در هستی برای ما تعریف شده خواهیم رسید.
فلسفهای که من بعد از سالها آموزش گرفتن در کنگره مخصوصاً از جناب مهندس گرفتم این است که هیچ انسانی در کره خاکی به وجود نیامده است مگر برای دو هدف : یکی خدمت و دیگری آموزش و هیچ هدف دیگری وجود ندارد، خدمت و آموزش تا رسیدن به هدفمان،برای مثال هدف رسیدن به تهران است برای رسیدن به این هدف ابتدا باید مسیر را پیدا کنیم، مسیر را ما پیدا کردیم.
هدف خیلی از انسانها سرتاسر این کره خاکی برای مثال رسیدن به تهران است،ولی تعداد زیادی از آنها هنوز مسیر را پیدا نکردهاند، هزاران سال است، اما هنوز مسیر رسیدن به تهران را نیافتهاند، که شاید بعد از هزاران سال ما در این بستر قرار گرفتهایم که مسیر رسیدن به تهران را برای ما ترسیم کرده است، کنگره ۶۰ و اساتید کنگره ۶۰ مسیر را مشخص کردهاند، پس خیلی جلوتر از بسیاری از انسانها هستیم، چون هدف و مسیر رسیدن به هدف را میدانیم، در حال حاضر بالای ۷ میلیارد انسان در کره زمین در حال زندگی هستند، ما بچههای کنگره ۶۰، چند درصد آن را تشکیل دادهایم؟
حتی اگر کشور خودمان را در نظر بگیریم که نزدیک به ۹۰ میلیون جمعیت دارد، ما 300 هزار نفر در کنگره درصد بسیار کمی از آن را تشکیل دادهایم. اگر اینجوری به مطلب نگاه کنیم بر خواهیم یافت که خداوند بسیار تا بسیار ما را دوست داشته است که ما در این بستر قرار گرفتهایم زمانی که عظمت ساختار کنگره را بررسی میکنیم،بعد ببینید خداوند چقدر مرا دوست داشته است که در این بستر خدمت گذارهستم و در جایگاه های مختلف آموزش میگیریم تا مسیر را پیدا کنم و به تهران یا هدف برسم.
طی کردن مسیر از اینجا تا تهران هم شرایطی دارد، باید آنها را مهیا کنیم که شرایط برای خدمتگزاران مهیا شده است، با خدمت مسیر رسیدن هموار میشود، سختیهای مسیر به راحتی طی میشوند برای بچههای خدمتگزار در کنگره ۶۰.
حالا اگر در کنگره ۶۰ خدمت نکنیم یا در آن نمانیم چه اتفاقی میافتد؟ از مسیر خارج میشویم. آن موقع شاید هزاران سال طول بکشد تا بستری یا راهی دوباره به وجود بیاید تا دوباره مسیر برای من مهیا شود تا به سمت هدف حرکت کنم. برای رسیدن به هر هدفی باید تلاش کرد، مفت و مجانی هیچ چیزی به ما نمیرسد، این نقل از استاد خودم جناب مهندس است که سیستم هستی هیچ چیزی را بدون تلاش به من نمیدهد و بابت آن باید تلاش کرد، با تلاش به هدف خودمان که همان هدف خلقت هست خواهیم رسید، اگر تلاش نکنیم به هیچ جا نخواهیم رسید.
در مسیر رسیدن به هدف، سختیها و بالا و پایین هست، باید سختی زیادی بکشیم تا بتوانیم مسیر را تحمل کنیم، باید توشه راه برداریم و خود را آماده کنیم، و اینها را تماماً جایگاههای مختلف کنگره ۶۰ به ما میدهد، هرچه بیشتر در کنگره ۶۰ بمانیم راه رسیدن به هدفمان را هموارتر خواهیم کرد.
چقدر کنگره ۶۰ بستر پرعظمتی برای تک تک ما انسانها است که مارا به هدفمان میرساند و مثل آن در سرتاسر دنیا پیدا نمیشود.
ما در هیچ کجا اساتیدی مثل اساتید کنگره ۶۰ نمیتوانیم پیدا کنیم که به این سادگی برای ما سیستم خلقت را موشکافی میکنند و مسیر را مشخص میکنند و هدفمان و چگونگی حرکتمان را به ما یادآوری میکنند.
بنده خدایی استاد دانشگاهی با منیت بسیار بالا وارد کنگره ۶۰ شد، این را هم بگویم تا بدانیم کجا قرار گرفتهایم، این فرد پس از دو ماه هیچ یک از اعضای کنگره را قبول نداشت از بالا به همه نگاه میکرد، شاید خود من هم اوایل اینگونه فکر میکردم که تمام این افراد مصرف کننده هستند با خانوادههایی با سطح پایین.
این فرد به علت مصرف کنندهای که داشت به اجبار وارد کنگره شده بود و پس از چند ماه به من گفت که من استاد دانشگاه هستم اما این استاد امین شما چه کسی است که مطالبی را که میگوید نه تنها در دانشگاههای کشور بلکه در دانشگاههای هیچ کشوری نه قبلاً شنیدهام نه میشنوم و نه خواهم شنید.
به او گفتم اینها از سرچشمه دانشگاه کنگره ۶۰ است تا ما این مطالب را یاد بگیریم که چه کاری باید انجام دهیم و چه کاری را نباید انجام دهیم، این عظمت آموزشهای کنگره را به ما نشان میدهد .
انشاالله بتوانیم در تمام هستی یک اثر از خودمان باقی بگذاریم که بالاترین نعمتی است که خداوند میتواند به تک تک ما بدهد .
مرسی که به صحبتهای من گوش دادید، جناب مهندس را تشویق کنید.
.jpg)
تایپ: مسافر سینا
ویرایش: مسافر سعید
عکاس: مسافر جواد
ارسال: مرزبان خبری
- تعداد بازدید از این مطلب :
1112