جلسه دوم از دور نهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی زاهدان با استادی راهنما تازه واردین همسفر ام البنین و نگهبانی همسفر فرزانه و دبیری همسفر محبوبه با دستور جلسه:«هفته دیده بان» در تاریخ ۴ شهریورماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خداوند بزرگ را شکر میکنم و سپاسگزارم که بار دیگر توفیق پیدا کردم در این مکان مقدس و امن بنشینم، آموزش بگیرم و از محضر شما عزیزان بهرهمند شوم. بسیار سپاسگزارم از خانم مهدیه عزیزم و خانم فرزانه، نگهبان محترم جلسه، که به من اجازه خدمت دادند. بسیار خوشحالم که شایستگی این را پیدا کردم که در این هفته باشکوه، در جایگاه استاد جلسه قرار بگیرم و در مورد این دستور جلسه زیبا صحبت کنم و از حضور شما عزیزان آموزش بگیرم.
ابتدا هفته زیبای دیدهبان را به جناب آقای مهندس و خانواده محترم ایشان تبریک عرض میکنم. چرا که اگر وجود ارزشمند ایشان نبود، کنگره ۶۰ شکل نمیگرفت و جایی برای منِ همسفر و مسافرانی که خواسته درمان دارند، به وجود نمیآمد.همچنین این هفته را به تمام دیدهبانان عزیز تبریک عرض میکنم. همانطور که همیشه گفته میشود، دیدهبانها ستونهای استوار کنگره ۶۰ هستند و این سخن، سخنی منطقی و ارزشمند است. به این عزیزان خدا قوت میگویم و برایشان آرزوی سلامتی، موفقیت و سربلندی دارم.
وقتی ما وارد کنگره میشویم، شاید در ابتدا تمام تمرکز و توجه ما فقط روی خودمان باشد؛ روی آموزشهایی که میخواهیم دریافت کنیم یا اینکه سفر مسافرمان چگونه به درمان برسد. اما شاید کمتر به این موضوع فکر کرده باشیم که در پشت پرده این نظم، آرامش و هماهنگی که ما در کنگره میبینیم، چه کسانی تلاش میکنند.
اوایل سفر، ما روی همین نیمکتها مینشینیم و از آموزشها بهره میگیریم؛ اما شاید ندانیم که پشت این نظم و انضباط، این جلسات باشکوه و این فضای امن، انسانهایی هستند که شاید همیشه در معرض دید نباشند، اما با عشق و مسئولیت خدمت میکنند. این عزیزان، دیدهبانان محترم کنگره ۶۰ هستند که به واسطه تلاش و دقت آنها، ما میتوانیم در این محیط آرام بنشینیم، آموزش بگیریم و مسیر خود را ادامه دهیم.
در کنگره، راهنمایان، مرزبانان، ایجنتها و دیدهبانان، مانند حلقههای یک زنجیر محکم، دست در دست هم قرار گرفتهاند تا بتوانیم کنگرهای سالم، منظم و پویا داشته باشیم. این همکاری و همدلی باعث میشود انسانهای زیادی به رهایی برسند.در کنگره هیچ خدمتی کوچک و بیارزش نیست. حتی اگر من بتوانم یک صندلی را جابهجا کنم، یعنی به جایگاهی رسیدهام که خودم را عضوی از این ساختار بزرگ میدانم. یک صندلی جابهجا کردن، یک لیوان شستن یا تمیز کردن سرویس بهداشتی، همه اینها به من یادآوری میکند که من عضوی از این کنگره هستم و برای حفظ این ساختار، همه ما باید در کنار یکدیگر باشیم.
دیدهبانان در این ساختار، مسئولیت بسیار بزرگی بر عهده دارند. آنها باید منافع و منابع کل کنگره را در نظر بگیرند، نه فقط منافع یک شخص یا یک شعبه را؛ تا بتوانند مشکلات موجود در کنگره را شناسایی کرده و برای حل آنها تلاش کنند.
مهمترین وظیفه دیدهبانان، همانطور که از واژه دیدهبانی مشخص است، دیدن، دقت کردن و نگاه عمیق داشتن است. دیدهبانان با نگاهی وسیع و دوراندیشانه، تمام امور کنگره را زیر نظر دارند.
دیدهبانان، مهمترین مرجع تصمیمگیری بعد از بنیان کنگره ۶۰، جناب آقای مهندس هستند؛ عزیزانی که در جایگاه خود قوانین کنگره را وضع میکنند. این بزرگواران پس از گذراندن سفر اول و ورود به سفر دوم، با آموزشهایی که از کنگره دریافت میکنند، از تاریکی به روشنایی و از نادانی به دانایی قدم میگذارند و با انتخاب آقای مهندس، به جایگاه ارزشمند دیدهبانی میرسند.
جناب آقای مهندس، خودشان اولین دیدهبان کنگره ۶۰ هستند و ایشان دیدهبان دوم را انتخاب میکنند و سپس با مشورت و همراهی، دیدهبانان بعدی تا آخرین نفر انتخاب میشوند.
دوره خدمت و وظیفه اصلی این عزیزان، تصمیمگیری و سیاستگذاری در کل کنگره است. این بزرگواران پس از چهار سال خدمت و انتخابهای پیدرپی، میتوانند در جایگاه دیدهبانی به خدمت خود ادامه دهند. دوره خدمت دیدهبانان چهار ساله است و نشانه جایگاه ارزشمند آنها در کنگره ۶۰، شال سفیدرنگی است که بر گردن دارند.
دیدهبانان موظف هستند که در نمایندگیهای مختلف کنگره ۶۰ حضور پیدا کنند، نقاط قوت و ضعف شعبهها را بررسی کنند، بسنجند و در مورد مسائل مختلف تصمیمگیری کنند.خب تا اینجا با واژه دیدهبان آشنا شدیم و متوجه شدیم که جایگاه دیدهبانی در کنگره ۶۰ چه جایگاه مهم و ارزشمندی است.
در کنگره ۶۰ هر سال چهار جشن برگزار میشود که یکی از جشنهای بسیار مهم و ارزشمند، جشن دیدهبان است. در این هفته در هر یک از شعب نمایندگیهای کنگره ۶۰ در سراسر کشور، یکی از دیدهبانان عزیز حضور پیدا میکند. این حضور علاوه بر اینکه فرصتی برای قدردانی و تشکر از این عزیزان است، باعث میشود ما بیشتر با آنها آشنا شویم و از نزدیک با نوع خدمت و مسئولیتی که در جایگاه دیدهبانی بر عهده دارند، آشنا شویم.
اما اینجا یک موضوع بسیار مهم مطرح میشود؛ اینکه آیا فقط کافی است در هفته دیدهبان با کلام خود از این عزیزان تشکر کنیم؟
درست است که تشکر کردن با زبان و بیان زیبا، ارزش بسیار زیادی دارد و ما میتوانیم با مشارکتهای دلنشین و کلمات محبتآمیز، قدردان زحمات این عزیزان باشیم؛ اما آیا این تنها کاری است که میتوانیم انجام دهیم؟
واقعاً این عزیزان سالها بدون هیچ چشمداشتی خدمت میکنند و با عشق و مسئولیت، وظایف خود را انجام میدهند. بنابراین وظیفه ماست که طبق رسم زیبای کنگره، از طریق پاکت نیز از این عزیزان قدردانی کنیم.
یکی از وظایف ما این است که وقتی دیدهبان محترم وارد شعبه میشوند و جشن دیدهبان برای ایشان برگزار میشود، ابتدا با مشارکتهای زیبا و از دل برآمده، از حضور و خدمتشان تشکر کنیم و سپس با پاکتهایی که در آنها دلنوشتههای زیبا و پر از محبت نوشته شده، قدردانی خود را نشان دهیم.
پاکتهایی تمیز و مرتب که در آنها علاوه بر نوشتههای زیبا، مبلغی را نیز قرار میدهیم. شاید این مبلغ در برابر زحمات بزرگ و بیدریغ این عزیزان بسیار کوچک باشد و نتواند گوشهای از تلاشهای آنها را جبران کند، اما همین که هر کدام از ما به اندازه توان خود و از صمیم قلب قدمی برداریم، ارزشمند است.
چرا که این عزیزان واقعاً زحمت میکشند، خدمتشان بیمنت است و تلاشهایشان شاید کمتر دیده شود، اما اثرات آن در تمام ساختار کنگره نمایان است.بار دیگر این هفته عزیز و ارزشمند را به تمام دیدهبانان محترم تبریک عرض میکنم و از خداوند برای این عزیزان توفیق روزافزون، سلامتی و سربلندی خواستارم.
این هفته، واقعاً هفته جشن و قدردانی است. امیدوارم همه ما بتوانیم با مشارکتهای زیبا، با تشویقهای پرمهر و با حضور پرشور خود، گوشهای از زحمات این عزیزان را ارج بگذاریم و از آنها تشکر کنیم.


مرزبان کشیک:مرزبان همسفر گلناز و مسافر فریدون
تایپیست:همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
عکاس:همسفر مبینا رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
ارسال:همسفر زهرا(خ)رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم)نگهبان سایت
نمایندگی همسفران زاهدان
- تعداد بازدید از این مطلب :
115