تعدادی از رهجویان لژیون دوم و پنجم درمورد سیدی شرطبندی چنین مشارکت کردند:
.jpg)
همسفر شایسته:
نشان محبت و دوستی عمیق یک پرچم زرد رنگ است و ما با این پایان اشتباه و يک آغاز خوب شروع میکنیم و هنگامی که پایان سفر میرسد، اصلا فکر نمیکردیم که این سفر را به پایان برساند و خوشحالیم که شرط را باختیم.
دقیقا مثل آقای جونز که فکر نمیکرد بتواند به زبان پارسی سخن بنویسید و توانست خیلی خوب این کار را انجام دهد و ما را به بنفشههایی تشبیه کرده که سر از زیر خاک بیرون میآوریم که دقیقا بیانگر سفر ما در این مسیر بوده است؛ یعنی همان سرمای۶۰درجه و گره کوری که خود، ندانسته به دست و پای خود زدیم را به کمک خداوند باز کردیم و راه را هموار کردیم برای بقیه انسانهایی که دوستدار رهایی بودند و پاسخ تلاش خود را گرفتند و قدمهای استوار برداشتند.
شروع زمستان شما را آنقدر قوی کرده است که هیچ طوفانی روی شما اثر نمیگذارد، مانند مرغی که شبیه عقاب است و تاریکیهایی که تجربه کرده و شخصیتی که از او دزدیده شده او را تبدیل به فولادی آبدیده کرده است که دیگر اشتباه نمیکند.
ما راه حل مشکلات را یاد گرفتهایم و در هیچ کاری گیر نکردیم و شکر نعمت، نعمت را افزون میکند.
افرادی که مثبتنگرند برای آنها مثبت میشود و کسانی که منفیگراهستند، به یائس ونا امیدی میرسند.
کائنات مثل چراغ جادو میماند. فرامین را خودمان صادر میکنیم؛ همان "شو شود" چون خداوند بخشنده و مهربان است.
مثلا اگر در مورد راهنما خوب فکر کنیم، همان میشود. همان راز "شو شود" و این یک کاوش بین زمین و آسمان است. یک دوره چرخشی را پیموده و رنگ زرد را که نشان محبت و آرامش و دوستی است را هدیه میدهد.
خدمتگذاران کنگره بدون هیچ چشمداشتی محبتی بلاعوض به ما هدیه میدهند.
مشکل عمده افراد بیمار مواد مخدر جسمی است و زمانی که جسم در تعادل باشد، روان هم در تعادل است.
وقتی کسی به رهایی میرسد، همه خوشحالیم و فرشتگان فرود می آیند و در این شادی شرکت میکنند.
همسفر اکرم:
خداوند را شاکرم که کنگره را در مسیرم قرار داد تا بتوانم آموزشهایی را که در کنگره داده میشود، تا جایی که ممکن است در زندگیمان به کار ببرم، در صراط مستقیم باشم و بدانم آنچه را که نمیدانم.
وقتی صحبت از مواد مخدر میشود، نجات فرد و رهاییاش نیز مطرح میگردد. زمانی که فرد دچار اعتیاد است، رهایی برایش بسیار ارزشمند به نظر میرسد؛ اما او همانند کسی است که در چنگال پرندهای خوفناک اسیر شده و برای نجات، تنها نیاز به عملکرد صحیح دارد که این درمان و رهایی در نتیجهی تلاش، کوشش و تفکر سالم صورت میگیرد.
رهایی به معنای احیاست؛ تعداد زیادی در کنگره به درمان میرسند و رها میشوند. رهایی که همراه با تفکر باشد بسیار ارزشمند است و در پی آن، افراد میتوانند مشکلاتشان را حل نمایند. البته این بدین معنا نیست که هیچوقت دیگر مشکلی نخواهند داشت، بلکه راه حل مشکلات را آموختهاند و تفکر صحیح را عملی مینمایند.
یک مصرفکننده در زمان مصرف، شخصیت و احترام خود را زیر پا میگذارد و حاضر است برای رسیدن به مواد هر کاری انجام دهد؛ حتی گاهی به شخصیتش اهانت میشد اما نمیتوانست حرکتی بکند. ولی در حال حاضر، روزهای ارزشمند رهایی فرا رسیده است و باید قدرش را بیشتر بدانیم. این حالِ خوش را اکنون سفر دومیها کاملاً درک میکنند و برای منِ سفر اولی که با تمام وجودم در تلاش و تکاپو هستم، آرزویی است که به آن مرحله برسم و طعم خوش رهایی را بچشم. آرزو دارم روز ارزشمند رهایی نصیب تمام مسافران و همسفران بشود.
شرط رسیدن به اهداف، اول تعیین هدف است که بدانیم چه چیزی میخواهیم؛ دوم تعیین مسیر، و سوم تلاش و کوششِ مستمر است. ما باید بتوانیم اهدافمان را اولویتبندی کنیم و روی یک هدف متمرکز شویم؛ زیرا وقتی روی هدف تمرکز میکنی، همهی نیروها جمع میشوند و مثل یک پیکان بهسوی هدف حرکت میکنند.
چیزی که انسان را در ابعاد دیگر و برای حلقههای دیگر آفرینش، سالم و قوی مینماید، ساختار اولیهی اوست؛ یعنی در همینجا باید مقدمات، خشت و پایهی اصلی را فراهم کرد. اگر در این بُعد دارای جسمی نیرومند باشیم، در ابعاد دیگر نیز اینگونه خواهیم بود؛ به همین خاطر است که میگوییم اگر یک مصرفکننده در این جهان درمان نشود، در بعد بعدی هم به همین صورت باقی خواهد ماند، چرا که ما هر آنچه در این جهان بیاموزیم، با خود به جهانهای دیگر نیز خواهیم برد.
حیات پس از مرگ هم ادامه دارد؛ بنابراین باید برای چیزهایی که ارزشمند است تلاش کنیم تا به اهدافمان برسیم و جسم خود را به بهترین شکل حفظ نماییم تا بتوانیم در این جهان زندگی خوبی داشته باشیم و به دیگران خدمت کنیم. ما برای هر کاری نیاز به هدف داریم و همین هدف است که ما را به مقصد میرساند و به حرکت درمیآورد. حرکت، سعی، تلاش، دقت و پافشاری، لازمهی رسیدن به مقصود و برداشتن موانع است.
وظیفهی ما همسفران که به عنوان بال پرواز مسافر هستیم، این است که در کمال آرامش و آسایش، با گوشبهفرمان بودن، حفظ حریمها، پرهیز از توقع و همچنین هموار نمودن راه، بستری مناسب برای رسیدن به رهایی و یک زندگی آرام فراهم کنیم.
منبع: سیدی شرطبندی از آقای مهندس
نویسنده: همسفر شایسته رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون دوم) و همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر وحیده (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر شکوفه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
همسفران نمایندگی دامغان
- تعداد بازدید از این مطلب :
51