از «من» تبدیل به «ما» شویم

جلسه پنجم از دوره پانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی دکتر مسعود کرج به استادی همسفر مونا، نگهبانی همسفر سمیه و دبیری همسفر معصومه با دستورجلسه  هفته دیده بان روز دوشنبه 2 شهریور ماه  ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سپاسگزارم از عزیزانی که به من فرصت دادند تا در این جایگاه خدمت کنم، در وهله اول این جشن بسیار عظیم و بزرگ را به آقای مهندس، دیده‌بان بزرگ کنگره ۶۰، بنیانگذار کنگره ۶۰ و تمام دیده‌بان‌هایی که در کنگره در حال خدمت هستند، تبریک عرض می‌کنم.

می‌خواهم از این‌جا شروع کنم و بگویم که اصلاً دیده‌بان به چه معنا است. دیده‌بان فقط به معنی دیدن نیست؛ بلکه نوع نگاه عزیزانی است که امروز در کنگره باعث شده‌اند اهداف کنگره و پیشبرد آن به شکلی که باید انجام شود. چیزهایی که ما نمی‌بینیم و آن‌ها می‌بینند، برای ما کاملاً قابل مشاهده و درک شده است. ما کارهای آن‌ها را می‌بینیم، پیشرفت کنگره را می‌بینیم و گاهی ما فکر می‌کنیم که دیده‌بانی یعنی نگاه کردن و از بالا نگاه کردن، در صورتی که واقعاً به این شکل نیست.

یک روز آقای مهندس گفتند که تصمیم گرفتم به مدت دو هفته کنگره را رها کنم و ببینم وقتی من نیستم، آیا کنگره در جایگاه خودش قرار می‌گیرد؟ آیا عزیزانی هستند که بتوانند در جایگاه من خدمت کنند؟ بعد از دو هفته دیدم بله؛ آن‌قدر کنگره در مسیر خودش قرار دارد و آن‌قدر در جایگاه خودش خدمت کرده و توانسته افرادی را برای جایگزینی تربیت کند که اگر روزی برای ما اتفاقی بیفتد، که البته قابل حذف نیستیم این کنگره همچنان پابرجا خواهد بود؛ این موضوع برای من بسیار زیبا بود اینکه دیدم کنگره برای سال‌های بعد خودش هم فکر کرده است و این پایدار بودن و رشد کردن کنگره دقیقاً یک مسیر درست و مستقیم است. می‌خواهم بگویم که این عمل انسان است که به انسان جایگاه می‌دهد و به آن معنا می‌بخشد.

خیلی جالب است؛ چه کسانی وارد این مسیر می‌شوند و چه کسانی می‌توانند در جایگاه‌های بالاتر قرار بگیرند؟ کسانی که دارای معرفت، عمل سالم و عدالت باشند. انسان ابتدا باید بتواند از این مراحل عبور کند و اگر این ویژگی‌ها را نداشته باشد، حتی اگر جایگاه بالایی داشته باشد، نمی‌تواند زیبایی آن جایگاه را به نمایش بگذارد.

دومین نکته‌ای که می‌خواهم بگویم این است که انسان‌هایی که با عشق، با تفکر و با مسئولیت خدمت می‌کنند، تأثیر بسیار بیشتری دارند. خیلی از ما خدمت می‌کنیم تا به یک جایگاه برسیم؛ اما زمانی به آن جایگاه درست می‌رسیم که بتوانیم در آن جایگاه اثر خوبی داشته باشیم. اگر در کنگره یاد بگیریم که تأثیرگذار باشیم، نه اینکه فقط صاحب جایگاه باشیم، آنجا است که ما برنده هستیم. آنجا است که یک پله بالاتر از جایگاهی که در آن قرار داشتیم، رشد کرده‌ایم بعد می‌رسیم به اینکه یکی از زیباترین هدیه‌هایی که کنگره به ما داده این است که وقتی وارد می‌شویم، از «خودم» و «من» تبدیل به «ما» می‌شویم. روزی که وارد کنگره می‌شوم، ابتدا برای درمان خودم و برای کمک به خودم وارد می‌شوم؛ اما در مسیر کنگره، با آموزش‌هایی که دریافت می‌کنم، تبدیل به «ما» می‌شوم. ما به رهایی برسیم، تمام افرادی که وارد کنگره می‌شوند به رهایی برسند. بعد از مرحله «ما شدن» و راهنما شدن، تصمیم می‌گیریم که مسیر درمان و جایگاه اجتماعی به جایگاه بالاتری برسد. برای رسیدن به جایگاه‌های بالاتر باید از مسیر مسائلی مانند عمل، عدالت و معرفت عبور کند و پس از آن به عشق، مسئولیت و اثربخش بودن برسیم.

تنها چیزی که کنگره به ما یاد داده و بزرگ‌ترین چیزی که در کنگره برای ما ارزشمند است، دقیقاً همین چیزی است که الان به دست آورده‌ایم: از «من» تبدیل به «ما» شویم. اگر این را در خودمان دیدیم، یعنی ما خدمتگزاریم؛ یعنی ما می‌توانیم تأثیر بگذاریم؛ دیده‌بان‌های ما دقیقاً دارند همین کار را می‌کنند. دیده نمی‌شوند. ما نمی‌دانیم دارند چه کار می‌کنند، نمی‌دانیم چه اتفاقاتی را رقم می‌زنند، ما فقط نتایجی را می‌بینیم که برای اهداف کنگره و برای مسئولیت‌های کنگره تأثیرگذار است و دقیقاً این افراد تبدیل به «مایی» شده‌اند که شاید دیده نشوند ما همه دوست داریم دیده شویم. خوب خدمت کنیم که دیده شویم. اما اگر یک روزی ما دیده نشدیم، ولی تمام مسئولیت‌های درست ما اثربخش باشد، آن وقت ارزش واقعی خدمت را درک کرده‌ایم؛ یک روزی می‌گویند: «زمان آقای فلانی، زمان خانم فلانی، بهترین دوره بود.» آدم‌هایی که در جایگاه قرار گرفتند، بهترین آدم‌های آن دوره و تأثیرگذارترین آدم‌ها بودند. آن آدم‌ها در آنجا، گلِ آن دوره، دوره آموزش، دوره یادگیری و دوره بقای آن مجموعه بودند و ما باید یاد بگیریم از دیده‌بان‌های محترم‌مان، از افرادی که ابتدا چهارده نفر بودند و کم‌کم تبدیل شدند به بیست‌ویک نفر.

من واقعاً در تمام سال‌هایی که در این کنگره بودم، دیدم که کنگره در تمام مسئولیت‌هایی که دارد، تأثیرات بسیار بزرگ و آن‌چنانی داشته است.

من در لژیون موسیقی، از همه افرادی که آنجا دارند خدمت می‌کنند، می‌بینم که چقدر شایسته و چقدر زیبا دارند هم‌رسانی می‌کنند و آوای کنگره را به گوش همه می‌رسانند و من دوست دارم همه ما این اثرگذاری را به‌شدت از این عزیزان یاد بگیریم. یاد بگیریم که نباید دیده شویم؛ یاد بگیریم که مسئولیت‌پذیر باشیم؛ یاد بگیریم که در کنار این عزیزان و همراهشان باشیم؛ به‌عنوان یک راهنما، به‌عنوان افرادی که داریم در زیرمجموعه این عزیزان کمک می‌کنیم و خدمت می‌کنیم، تأثیرات مثبت داشته باشیم.

تقدیر از اعضا لژیون سردار:

مرزبانان کشیک: همسفر مرضیه  و مسافر مجتبی
تایپیست: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهاردهم)
عکاس: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون هشتم)
ویرایش: همسفر نرگس راهنمای تازه‌واردین نگهبان سایت
ارسال: همسفر رها مرزبان خبری
همسفران نمایندگی دکتر مسعود