گروه خانواده - وظیفه دیده بان دیدن و نظارت است

جلسه هشتم از دوره سوم کارگاه های آموزشی خصوصی همسفران کنگره 60نمایندکی گرمسار استادی راهنما همسفر زهره، نگهبانی همسفر اعظم و دبیری همسفر انسیه با دستور جلسه «هفته دیده‌بان» روز یکشنبه یکم شهریور ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

دستور جلسه این هفته دیده‌بان است.همان‌طور که جناب مهندس بارها و بارها به دیده‌بان‌های عزیز تأکید کرده‌اند، زمانی که وارد شعبه‌ای می‌شویم؛ باید از روند و مسیر شکل‌گیری کنگره صحبت کنیم، از کسانی که روزی نبودند و وارد این مجموعه شدند و امروز با حال خوش و در آرامش روی این صندلی‌ها می‌نشینند و آموزش می‌گیرند.
ما مدیون جناب مهندس هستیم؛ زیرا ایشان مسیر بسیار سختی را پشت سر گذاشتند و این امکان را فراهم کردند که امروز ما بتوانیم در این جایگاه‌ها قرار بگیریم. بسیاری از ما آن روزها را ندیده‌ایم. شاید مهندس در ابتدا خودشان به رهایی رسیدند؛ سپس یک نفر، بعد دو نفر، سه نفر و به‌تدریج این جمع گسترده‌تر شد. ایشان در شرایط بسیار سخت توانستند این مجموعه را اداره کنند. شاید روزهایی بوده که حتی امکان تهیه یک وعده غذا برای مجموعه وجود نداشته، اما با وجود تمام این دشواری‌ها، مسیر ادامه پیدا کرده است. به قول جناب مهندس، انسان همیشه باید در گفتار و نوشتار، جلوتر از دیگران باشد. این اتفاق چگونه می‌افتد؟ کنگره ۶۰ در طول این سال‌ها ثابت کرده است که چرا تا این اندازه از دیگران جلوتر است.

امروز شاید در تمام جهان، در صدها کشور، هزاران شهر و در بخش‌های مختلف، شاهد پیشرفت کنگره ۶۰ هستیم؛ به‌ویژه در زمینه درمان اعتیاد. ما این موفقیت را مدیون آقای مهندس و تفکری هستیم که ایشان داشته‌اند؛ همچنین مدیون ساختار و سازمانی هستیم که با همین تفکر ایجاد کرده‌اند. به واسطه همین تفکر است که امروز انسان‌های زیادی که با درد اعتیاد، اضافه‌وزن، مصرف سیگار و حتی مشکلات و بیماری‌های مختلف دست‌وپنجه نرم می‌کنند، مورد توجه و تحقیق قرار گرفته‌اند و مهندس همچنان تحقیقات خود را در زمینه‌های مختلف گسترش می‌دهند. اما سؤال این است که چرا این سازمان تا این اندازه قدرتمند است؟ چرا با این قدرت به مسیر خود ادامه می‌دهد، بدون اینکه اختلال و مشکل جدی در آن ایجاد شود؟ یکی از دلایل آن، حرمت‌هایی است که در کنگره خوانده می‌شود. در حرمت‌ها تأکید شده است که بر تمام اعضا فرض است که حریم و حرمت‌ها را محترم بشمارند. یعنی این قوانین باید اجرا شوند. این‌ها قوانینی هستند که شاید در بسیاری از سازمان‌ها هنوز به آن اولویت  داده نشده است و به همین دلیل، اداره کردن آن سازمان‌ها با مشکلاتی همراه است. به یاد دارم زمانی که برای حسابرسی، اداره مالیات مراجعه کرده بود، حتی بین دو همکار حرمت‌ها رعایت نمی‌شد. یکی به دیگری می‌گفت: چرا این کار را انجام می‌دهی و دیگری به او می‌گفت چرا تو این کار را می‌کنی. دلیلش این بود که هنوز آن حرمت‌ها حتی در بسیاری از سازمان‌ها ایجاد نشده بود.
اما خدا را شکر که ما امروز اینجا هستیم. افرادی در شعبه‌های مختلف کنگره حضور دارند؛ شاید در شعبه ما ۳۰، ۴۰ یا ۵۰ نفر باشند و در شعبه‌های دیگر ۱۰۰ یا ۲۰۰ نفر نشسته باشند؛ افرادی که روزی با حال خراب و درگیر اعتیاد بودند و امروز در این مسیر قرار گرفته‌اند. با وجود حال خرابی که داشتیم، اگر کسی در بیرون از این مجموعه به ما می‌گفت چرا باید این قوانین را رعایت کنیم، شاید حتی باعث دعوا و ناراحتی می‌شد؛ اما افرادی که در این مجموعه حضور دارند، می‌دانند حرمت یعنی چه، احترام یعنی چه، نظم یعنی چه و قانون یعنی چه.

هر کدام از ما می‌دانیم که باید ۲۰ دقیقه قبل از شروع جلسه در شعبه حضور داشته باشیم، پوشش سفید داشته باشیم و حرمت راهنما، ایجنت و مرزبان را رعایت کنیم. اولین سی‌دی‌ که هر رهجو گوش می‌دهد نیز با همین هدف است؛ زیرا هر فردی که وارد کنگره می‌شود باید بداند چه وظایفی بر عهده دارد و چه مواردی را باید رعایت کند.

امروز همه ما در کنار یکدیگر نشسته‌ایم و آموزش می‌گیریم. حتی منِ راهنما، ایجنت، مرزبانان عزیز و حتی دیده‌بان‌های گرامی، هر کدام در جایگاه خود همچنان در حال آموزش گرفتن هستند. دلیلش این است که باید به‌روز باشیم. گفتار و نوشتار ما باید همیشه جلوتر از دیگران باشد و هیچ‌وقت نباید از دیگران عقب‌تر باشیم. امروز ستون‌های کنگره، از جمله ایجنت، مرزبان و راهنما، دیده‌بان‌های محترم، خود جناب مهندس که نگهبان کنگره ۶۰ هستند، آقا امین و اعضای خانواده ایشان و تمام کسانی که هر کدام خدمتی را در کنگره انجام می‌دهند، هستند. این‌ها ستون‌های کنگره محسوب می‌شوند و اگر یکی از این ستون‌ها نباشد، مانند این است که یک دیوار خراب شود و فرو بریزد و در نهایت از هم بپاشد. بنابراین این افراد شایسته قدردانی و احترام هستند.

هر کدام از آن‌ها می‌توانستند خدمت خود را انجام دهند، به رهایی برسند و به زندگی شخصی خود بازگردند؛ اما امروز دیده‌بان‌هایی داریم که ۲۰ یا حتی ۳۰ سال است که در حال خدمت هستند. ایجنت‌هایی داریم که همچنان خدمت می‌کنند. در کنگره افراد در خدمت کردن از یکدیگر سبقت می‌گیرند. من می‌بینم کسی راهنما شده، بعد ایجنت شده و دوباره به جایگاه راهنمایی برگشته است. یعنی نمی‌خواهد از کنگره دور باشد و علاقه دارد همچنان در این مجموعه حضور داشته باشد و خدمت کند. اما نکته مهم این است که باید از خودمان بپرسیم: ما از کنگره چه چیزی دریافت کرده‌ایم؟ هر کدام از ما باید درون خودمان را جست‌وجو کنیم و ببینیم از کنگره ۶۰ چه چیزی دریافت کرده‌ایم. اینجا می‌نشینیم، آموزش می‌گیریم و خدمت می‌کنیم؛ اما آیا حتی یکی از آن خدمت‌ها یا حتی یکی از سی‌دی‌هایی را که گوش داده‌ایم، در زندگی و درون خودمان عملی کرده‌ایم؟
باید درون خودمان را بررسی کنیم و ببینیم جهان‌بینی ما تا چه اندازه قوی شده است.

این هفته، هفته دیده‌بان است. ما 18 دیده‌بان داریم که هر کدام در بخش مشخصی خدمت می‌کنند و وظیفه آن‌ها دیدن و نظارت کردن است. یکی از وظایف رهجوها نیز این است که بدانند؛ افرادی که در کنگره ۶۰ خدمت می‌کنند، چه جایگاه‌هایی دارند و وظایف هر کدام از این جایگاه‌ها چیست. دیده‌بان‌ها از ستون‌های کنگره هستند. پس از جناب مهندس، بنیان‌گذار کنگره ۶۰، دیده‌بانان عزیز هستند که در ایجاد و شکل‌گیری قوانین کنگره ۶۰ نقش دارند. گاهی ممکن است با خودمان بگوییم: «چقدر سخت‌گیری! چرا این‌قدر سخت‌گیری وجود دارد؟» در حالی که
همان‌طور که نگهبان جلسه نیز فرمودند، این قوانین برای آن است که آینده ما نیز محکم‌تر باشد. این سازه و این تفکر فقط برای امروز نیست؛ بلکه باید به شکلی باشد که فرزندان و آیندگان ما نیز بتوانند از این سازمان استفاده کنند و از آن بهره ببرند.

تایپ و ویرایش: همسفر میترا رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون اول)
ارسال: راهنما همسفر زینب (مرزبان خبری)
همسفران نمایندگی گرمسار