مواد مخدر به‌ نوعی حاکمیت جسم را از انسان می‌گیرد

جلسه ششم از دوره پنجاهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰، نمایندگی البرز کرج، با استادی مسافر یاسر، نگهبانی مسافر موسی و دبیری مسافرحسن، با دستور جلسه "وادی ششم و تاثیر آن روی من" در روز سه‌شنبه بیست هفتم مرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:
ابتدا خداوند را شکر می‌کنم که این فرصت دوباره نصیب من شد تا بتوانم در این جایگاه قرار بگیرم، آموزش بگیرم و خدمت کنم.
همان‌طور که می‌دانیم، عقل فر ایزدی دارد و می‌تواند از جایگاهی بالاتر به ما الهام شود. اما چیزی که ما باید روی آن کار کنیم، حس خودمان است. زمانی که من مصرف‌کننده بودم، حس‌های آلوده‌ای داشتم؛ مصرف مواد مخدر، انجام ضد ارزش‌ها و زیر پا گذاشتن قوانینی که در کتاب آسمانی آمده بود، باعث شده بود حس من آلوده شود.
وقتی حس انسان آلوده باشد، عقل نمی‌تواند به‌درستی فرمان بدهد. مواد مخدر به‌نوعی حاکمیت جسم را از انسان می‌گیرد و وقتی عقل فرمان نادرست صادر کند، جسم نیز به همان سمت حرکت می‌کند و در نتیجه، تمام فیزیولوژی انسان از تعادل خارج می‌شود.
در کنگره ۶۰، بخش مهمی از مسیر درمان، به اصلاح و پالایش حس مربوط می‌شود. تزکیه و پالایشی که آقای مهندس همیشه از آن صحبت می‌کنند، به همین موضوع ارتباط دارد؛ اینکه حس ما به‌تدریج تصفیه شود تا عقل بتواند فرمان درست صادر کند.
سفر اول، سفر جسم است؛ یعنی جسم خود را به درمان و تعادل می‌رسانیم. در سفر دوم، سفر خویش است؛ یعنی به شناخت خویشتن می‌رسیم و به‌تدریج خودمان را بیشتر می‌شناسیم. به نظر من، تا زمانی که جسم به تعادل نرسد، عقل نیز نمی‌تواند به‌درستی فرمان بدهد.
در وادی چهاردهم و صحبت‌های آقای مهندس درباره مثلث عشق، از جاذبه و حس صحبت می‌شود. در سفر اول، جسم و حس ما به‌تدریج به تعادل می‌رسد و در سفر دوم، با آموزش و خدمت، حس خود را بیشتر پالایش می‌کنیم. در نتیجه، جاذبه ما نیز تغییر می‌کند و به‌جای جذب ضد ارزش‌ها، به‌تدریج خوبی‌ها و ارزش‌ها را جذب می‌کنیم.
در نهایت، همه این مسیرها به محبت می‌رسد؛ همان‌طور که در وادی چهاردهم می‌خوانیم: «آنچه باور است محبت است و آنچه نیست ظروف تهی است.»
به نظر من، این مسیر از کارهای بسیار ساده شروع می‌شود؛ از مسواک زدن، به‌موقع خوابیدن، مصرف به‌موقع دارو در سفر اول، حضور به‌موقع در جلسات و انجام درست مسئولیت‌های روزمره. شاید این کارها در ظاهر خیلی ساده باشند، اما همین قدم‌های کوچک، پایه‌های بزرگی را در زندگی انسان می‌سازند.
من این‌ها را معجزه می‌دانم و خداوند را شکر می‌کنم که فرصت قرار گرفتن در این مسیر را به من داده است.
از این که به صحبت‌های من توجه کردید از همه شما سپاسگزارم.

تایپ ومتن: مسافرحمزه
ویرایش وبارگزاری: مسافرمحمد
عکس: مسافرمهدی