English Version
This Site Is Available In English

هر انسانی می‌تواند چراغی باشد برای نجات انسانی دیگر

هر انسانی می‌تواند چراغی باشد برای نجات انسانی دیگر

به نام قدرت مطلق الله

سلام دوستان مهدی هستم یک مسافر. آخرین آنتی ایکس مصرفی من شیشه سورچه و متادون بود. دوازده ماه با روش DST و داروی OT و با راهنمایی آقای امیر صلحی‌نژاد سفر کردم. در ادامه سفر سیگار را نیز با آدامس نیکولایف و به راهنمایی آقای مجتبی ایران‌پور انجام دادم. ورزش من در کنگره فوتبال است. امروز که این دل نوشته را می‌نویسم سه شنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۰ ساعت ۱۸:۴۰ است. بارها با شکست مواجه شدم و طعم مرگ را چشیدم تا اینکه با کنگره ۶۰ آشنا شدم و با اعتماد به مسیر و خواستن درمان تسلیم این راه شدم.

ما چهارده وادی داریم که وادی‌های یک تا چهار وادی‌های تفکر هستند و وادی پنجم به ما می‌آموزد که تفکر خالی چاره ساز نیست و باید حرکت کنیم. اما وادی ششم برای من جایگاه دیگری دارد. این وادی مرا با خودم و با بازی جسم آشنا کرد. متوجه شدم جسم من مانند یک کشور است و باید مراقب باشم تا خلافکاران دزدان و قاتلان در آن قدرت نگیرند. این نیروها همان نفس اماره هستند که در من به شکل افکار منفی، زیاده طلبی، انتقام، جمع آوری ثروت از راه نامشروع، مصرف مواد و الکل، غرور و منیت، خودشان را نشان می‌دادند. به نظر من یکی از اهداف مهم کنگره ۶۰ تربیت نفس هر رهجو است تا بتواند به تعادل برسد.

آدمیان هر کدام در این دار فنا رسالتی دارند و گاهی بدون اینکه خودشان بدانند سبب نجات دیگری می‌شوند. یکی با نوشته خود راهی به سوی روشنایی باز می‌کند و دیگری با تصویر یا صدای خود پنجره‌ای تازه به روی انسان می‌گشاید. یکی حاصل رنج و تجربه خود را در اختیار دیگری می‌گذارد و دیگری دانشی را که با سختی به دست آورده به دیگران منتقل می‌کند. گاهی یک کلمه ساده می‌تواند مسیر زندگی انسانی را تغییر دهد و گاهی حضور یک انسان در یک زمان خاص می‌تواند نقطه آغاز یک اتفاق بزرگ باشد.

در این کاروانسرای غریب هستی هیچ کس بیهوده از راه نرسیده است. هر انسانی نقشی دارد و هر دیداری می‌تواند حکمتی داشته باشد. یکی می‌آید تا دستت را بگیرد و دیگری می‌آید تا چشمت را به واقعیتی باز کند که تا آن روز نمی‌دیدی. حتی گاهی رنجی که از انسانی می‌بینیم می‌تواند باعث شود بیشتر خودمان را بشناسیم و به مسیر درست برگردیم. امروز بهتر می‌فهمم که انسان‌ها می‌توانند به شکل‌های مختلف برای یکدیگر مفید باشند. گاهی نجات در محبت است و گاهی در رنج و گاهی در یک جمله یا یک دیدار کوتاه.

برای آگاهی امروز و امیدی که به زندگی پیدا کرده‌ام از خداوند و تمام اعضای کنگره ۶۰ سپاسگزارم. امیدوارم بتوانم در مسیر آموزش و خدمت حرکت کنم و آنچه را آموخته‌ام در زندگی به کار بگیرم. خداوند یار و یاور بچه‌های کنگره ۶۰ و تمام انسان‌ها باشد.

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .