ندای عقل از رزونه ارزشها میرسد

"بنام قدرت مطلق"

جلسه ششم از دوره ششم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی لواسان با استادی مسافر مصطفی و نگهبانی مسافر محمد علی و دبیری مسافر حسام با دستور جلسه "وادی ششم و تاثیر آن روی من حکم عقل را در قالب فرمانده کاملا اجرا نماییم "مورخ 26  مرداد ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد .

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان، مصطفی هستم، یک مسافر.

قبل از هر چیزی، شاکر و سپاسگزار خداوند عزیزم هستم که یک بار دیگر این فرصت نصیب من شد تا بتوانم در این جایگاه خدمت کنم و از شما عزیزان بیاموزم. از آقای مهندس و خانواده محترمشان ممنون و سپاسگزارم و همچنین از راهنمای محترم، راهنمای ویلیام وایت، تشکر می‌کنم که فرصت این خدمت را در این جایگاه به من دادند تا بتوانم خدمت کنم.

به هر حال، دستورجلسه «وادی ششم» است. همان‌طور که در وادی آمده است، اساسی‌ترین مؤلفه صور پنهان، عقل است که جزو ناشناخته‌هاست. مغز ما را به نوعی مترجم می‌بینیم؛ یعنی جایگاه عقل حتی معلوم نیست کجاست؛ در آسمان هفتم است؟ کجا هست؟ معلوم نیست.

وقتی به من گفتند قرار است استاد جلسه باشم و خدمت کنم، کمی با خودم فکر کردم و گفتم: «مصطفی، اگر عقل داشتی، که تا الان این‌همه درگیر این مسائل و اتفاقات نبودی. حداقل مثل این‌همه آدم موفق که روی این کره خاکی دارند زندگی می‌کنند، تو هم پیش آن‌ها بودی، مثل آن‌ها می‌بودی و خوشبخت زندگی می‌کردی.»

غافل از اینکه این صدا، صدای نفس اماره است که دارد به صورت ناامیدی و ترس، من را درگیر و محاصره می‌کند.

همین‌طور که در افکار خودم بودم، یک صدا آمد و دقیقاً همان صدای عقل بود که می‌گفت: «تو هم عقل را که داری؛ منتها به مراتب، همان‌طور که در وادی ششم آمده است، بین فرمان عقل و فرمان نفس اماره از لحاظ مکانی، یک تار مو فاصله است. ولی تو ساده بودی و نتوانستی تشخیص بدهی که داری صدای نفس اماره را گوش می‌کنی یا صدای عقل را.»

اتفاقاً وقتی که صدای نفس اماره را گوش دادی، درگیر مسائل ضدارزشی شدی و برای پول درآوردن، برای آسایش و برای خیلی از اتفاقات دیگر، از راه‌هایی اقدام کردی که سرگذشتش، یعنی آینده خوبی برای من نداشت.

من خیلی ناخواسته دچار تاریکی‌ها شدم. خب، این مسئله در وادی هم آمده است که عقل مثل یک خورشید، بدون اینکه توقعی داشته باشد، به همه می‌تابد و ما انسان‌ها خانه‌هایی هستیم که از یک روزنه ریز، این نور به ما تابیده می‌شود. آن ندای عقل دارد به من، به مصطفی، می‌رسد.

منتهای امر، بر اساس بزرگ و کوچک بودن آن روزنه و اینکه اعمال من ارزشی یا ضدارزشی هستند، به همان نسبت و به اندازه آن روزنه، فرمان عقل را دریافت می‌کنم.

یک مسئله دیگر هم که وجود دارد این است که به نظر خودم، تفکر کردن و آن ندایی که در قبال تفکر کردن، با خودم صحبت‌هایی که می‌کنم، به من می‌رسد، دقیقاً همان فرمان عقل است.

من یک مثال می‌خواهم بزنم از همین ساختاری که همه درونش هستیم؛ همین کنگره ۶۰. سی سال پیش، آقای حسین دژاکام درگیر تاریکی‌ها بودند و حتی چیزی که مشخص است، این بوده که وقتی وارد مسیر درست و ارزش‌ها و پالایش قرار می‌گیرند، با اساتیدشان صحبت می‌کنند و مشاوره‌هایی که می‌گیرند، وقتی تفکر می‌کنند، آن پیامی که دریافت می‌کنند، همان فرمان عقل است و صاحب تفکر می‌شوند.

و من، مصطفی، الان وارد یک تفکر و یک شخصیت دیگر شده‌ام؛ تفکری که چهارده قدم دارد، چهارده مرحله دارد و چهارده وادی دارد. منِ مسافر از این چهارده وادی عبور می‌کنم، می‌آیم، می‌آیم و می‌رسم و در آخر، تنها چیزی که برای من باقی می‌ماند، همان محبت، همان عشق بلاعوض است.

خیلی جالب است که در نهایت، بعد از همین اتفاقات، دوباره می‌شود: «پایان هر سرآغاز، خط دیگری است.»

خب، آمدی توی کنگره و درمان شدی، این مراحل را تمام کردی و بعد از این مراحل، الان من هم صاحب تفکر خودم شده‌ام.

مسئله حاکمیت هم که وقتی در وادی مطرح می‌شود، این است که من الان خوب هستم و بحث نفس اماره را پشت سر گذاشته‌ام. خب، نفس هم که مراحلش به صورت طیفی است و من آمده‌ام در مرحله نفس لوامه یا ملامتگر قرار گرفته‌ام.

خب، بعضی وقت‌ها هم اشتباه می‌کنم. دقیقاً چیزی که من در این مسائل تجربه کرده‌ام، این است که در سفر دوم، جایگاه درمان این اتفاقات و رسیدن به تکامل است.

من هم اشتباه می‌کنم؛ بعضی وقت‌ها از خودم درمی‌آیم، بعضی وقت‌ها کارهایی می‌کنم که شب، وقتی می‌خواهم بخوابم و سرم را روی بالش می‌گذارم، با خودم فکر می‌کنم و می‌گویم: «چرا این کار را کردی؟»

ولی خب جای نگرانی نیست؛ چون دقیقاً امیدواری دادن و امید دادن، کار همان عقل است. فرمان عقل است که به من امیدواری می‌دهد و می‌گوید: «تو آمدی خوب بشوی، آمدی از این مسائل عبور کنی و به آن چیزی که هست، به بهترین نحو برسی.»

و امیدوارم که همگی در این مسیر، آنچه را انجام بدهیم که فرمان عقل است.

خیلی ممنونم از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید.

تایپ، بارگزاری و عکس : مسافر پیمان 

مرزبان خبری : مسافر محسن