برابری در مسیر رشد

چون از دلتان گفتید ما هم از دل خویش می‌گوییم، ما هم مدتی می‌خواهیم که دوست خود را ببینیم اما توفیق حاصل نمی‌شود، امروز نزد ما آمدند، این‌طور نیست که هر چه را بخواهیم بلادرنگ به دست بیاوریم، در وصال باید تحمل اختیار نمایید تا به آن درجه برسید، وصال حاصل می‌شود؛ بعضی وقت‌ها من تنها می‌مانم و منتظر ایشان می‌شوم و آن لحظه که دیگر از آمدنشان مأیوس می‌شوم، می‌آیند پس خوب گوش بدهید و زود دلتنگ نشوید و اما راه طولانی است و تا سپیده‌دم، وقت بسیار.

همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون ششم) در دل‌نوشته خود بیان کردند:

گاهی با خودم می‌اندیشم اگر کنگره۶۰ نبود، شاید هنوز هم آدم‌ها را با ظاهر، شغل یا جایگاه اجتماعی‌شان می‌سنجیدم؛ اما امروز نگاهم دگرگون شده‌است، در این مسیر آموختم که همه ما، با هر پیشینه و گذشته‌ای که داشته‌ایم، کنار هم نشسته‌ایم تا دوباره زیستن را بیاموزیم. یکی راهنماست، دیگری رهجو، یکی خدمتگزار و عده‌ای تازه‌وارد؛ اما هیچ‌کدام از این نقش‌ها، ارزش انسانی را نه زیاد می‌کند و نه کم.

زیبایی کنگره برای من در این است که هنگام ورود، نه احساس حقارت می‌کنیم و نه نیاز داریم که خود را به دیگران ثابت کنیم، آن‌چه در این مکان دیده می‌شود، تلاش جمعی برای بهترشدن است. برابری یعنی: این‌که همه فرصت رشد، آموزش و زندگی توأم با احترام را داشته باشند. مسئولیت‌ها ممکن است متفاوت باشند؛ اما کرامت انسانی برای همگان یکسان است.

در این مسیر دریافتم که هر انسانی، داستانی منحصربه‌فرد دارد؛ گذشته‌ای که بسا سختی‌هایی در آن بوده که دیگران از آن بی‌خبرند. از این‌رو، نباید کسی را صرفاً بر اساس موقعیت کنونی‌اش قضاوت کرد. آن‌چه اصالت دارد، حرکت به‌سوی تغییر و تعالی است.

کنگره به من فهماند که هر گام کوچک برای رشد شخصی، می‌تواند سرنوشت‌مان را متحول کند. اینجا می‌آموزیم که به‌جای مقایسه خود با دیگران، بر ساختن خویشتن متمرکز شویم؛ دست‌های هم را بگیریم و بدانیم که هیچ‌کس در این راه تنها نیست جایگاه‌ها فرق دارد؛ اما همگی در مسیر یادگیری و انسان‌شدن گام برمی‌داریم.

اگر امروز از من بپرسند: «آیا همه افراد در کنگره۶۰ برابرند»؟ پاسخ می‌دهم! «بله» زیرا کنگره به من آموخت که پیش از هر عنوان و منصبی، همه ما انسان هستیم، انسانی که می‌تواند تغییر کند، بیاموزد و روزی چراغ‌راه دیگری شود.

از این‌که در این مسیر قرار گرفته‌ام، خرسندم و امیدوارم همیشه قدر این آموزش‌ها را بدانم و با عشق و احترام در مسیر صراط حرکت کنم؛ شاید بزرگ‌ترین درسی که گرفتم این بود که هیچ تغییری، یک‌شبه رخ نمی‌دهد؛ بلکه با قدم‌های استوار و آموزشِ درست، شکل می‌گیرد. ما همگی در این جاده کنار هم هستیم تا بهتر ببینیم، بهتر بفهمیم و بهتر زندگی کنیم.

رابط‌خبری: همسفر خدیجه رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون ششم)
نویسنده: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون ششم)
ویرایش: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم) دبیر سایت
ارسال: همسفر اکرم راهنمای تازه‌واردین نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زال‌پارس مشهد