English Version
This Site Is Available In English

عدالت، یعنی ادا شدن حق هر انسانی بر اساس تلاش و ظرفیتش

عدالت، یعنی ادا شدن حق هر انسانی بر اساس تلاش و ظرفیتش

گاهی با خودم فکر می‌کنم آیا همه اعضای کنگره با هم برابرند؟ پاسخ من این است که همه انسان‌ها در ارزش انسانی برابرند؛ اما جایگاه و نتیجه‌ای که هرکس در کنگره به‌دست می‌آورد حاصل تلاش، آموزش، صبر و مسئولیت‌پذیری خود اوست. عدالت یعنی هر فرد به اندازه بذرهایی که کاشته محصول برداشت کند. در کنگره، قانون برای همه یکسان است همه از یک مسیر آموزش می‌بینند، همه باید حرمت‌ها را رعایت کنند و همه فرصت رشد دارند؛ اما میزان رشد افراد یکسان نیست؛ چون انتخاب‌ها عملکرد و میزان حرکتشان متفاوت است.

وقتی وارد کنگره شدم، گاهی از خودم می‌پرسیدم آیا واقعاً همه اعضای کنگره با هم برابرند؟ چرا بعضی‌ها زودتر به آرامش می‌رسند و بعضی‌ها مدت بیشتری درگیر مشکلات هستند؟ با آموزش‌های کنگره کم‌کم فهمیدم که عدالت با مساوات تفاوت دارد. مساوات یعنی همه یکسان باشند؛ اما عدالت یعنی هرکس نتیجه انتخاب‌ها، تلاش‌ها و میزان حرکت خودش را دریافت کند. گاهی ممکن است احساس کنیم کسی بیشتر دیده می‌شود یا امکانات بیشتری دارد؛ اما اگر از زاویه عدالت نگاه کنیم متوجه می‌شویم هرکس نتیجه عملکرد خودش را دریافت می‌کند.

عدالت همیشه به معنای تساوی نیست؛ بلکه یعنی حق هر انسان بر اساس تلاش و ظرفیتش ادا شود. کنگره به من آموخت به جای مقایسه کردن خودم با دیگران، روی مسیر خودم تمرکز کنم. اگر امروز قدمی بردارم، فردا نتیجه‌اش را خواهم دید. اگر صبر داشته باشم و آموزش‌ها را به عمل تبدیل کنم عدالت زندگی، پاسخ زحماتم را خواهد داد. من باور دارم در کنگره هیچ‌کس به خاطر ظاهر، سن، شغل یا گذشته‌اش ارزشمندتر از دیگری نیست. آنچه انسان‌ها را از هم متمایز می‌کند میزان تعهد، خدمت، عشق و حرکت در مسیر درمان و رشد است. عدالت، امید را در دل زنده نگه می‌دارد؛ زیرا می‌دانیم هیچ تلاش صادقانه‌ای بی‌پاسخ نمی‌ماند.

در کنگره، همه ما از یک در وارد می‌شویم و فرصت آموزش، درمان و رشد برای همه وجود دارد؛ اما اینکه هرکدام از ما چقدر از این فرصت استفاده کنیم، به خودمان بستگی دارد. راهنما برای همه آموزش می‌دهد، قوانین برای همه یکسان است و حرمت‌ها شامل همه می‌شود؛ اما میزان پذیرش، عمل و تغییر در هر فرد متفاوت است. من به عنوان یک همسفر یاد گرفتم که خودم را با دیگران مقایسه نکنم. اگر امروز کسی آرامش بیشتری دارد، شاید سال‌ها برای رسیدن به آن تلاش کرده باشد. اگر کسی جایگاه خدمت دارد حاصل مسئولیت‌پذیری و استمرار اوست، نه یک امتیاز ویژه.

عدالت الهی به من یاد داد که به جای سؤال «چرا او؟» از خودم بپرسم من امروز چه کاری برای رشد خودم انجام داده‌ام؟ این سؤال مسیر زندگی مرا تغییر داد. امروز باور دارم همه اعضای کنگره از نظر ارزش انسانی برابرند. هیچ‌کس بر دیگری برتری ذاتی ندارد. آنچه تفاوت ایجاد می‌کند میزان آموزش گرفتن، عمل سالم، صبر، عشق و خدمت است. وقتی از مقایسه دست برداشتم و روی تغییر خودم تمرکز کردم آرامش بیشتری را تجربه کردم و فهمیدم عدالت یعنی هر بذری که با عشق، آگاهی و پشتکار بکارم، دیر یا زود ثمر خواهد داد. از خداوند سپاسگزارم که در مسیر کنگره۶۰ یاد گرفتم عدالت را نه در گرفتن سهم دیگران؛ بلکه در ساختن سهم خودم ببینم و بدانم هر قدمی که در مسیر آموزش و خدمت بردارم بی‌نتیجه نخواهد ماند.

نویسنده: همسفر هدی رهجوی راهنما همسفر الهه(لژیون ششم)
رابطه خبری و ویراستاری: راهنما همسفر الهه(لژیون ششم)
ارسال: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر زهره(لژیون پنجم) دبیر دوم سایت
نمایندگی همسفران کریمان 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .