انسانها به صِرفِ انسان بودن برابرند، اما جایگاه و درجهٔ آنان بر اساس انتخاب، عملکرد، تعهد و معرفتشان متفاوت است. این تفاوت نه تبعیض که عدالت است — و همین نظم است که اگر رعایت نشود، هر سیستمی به بینظمی کشیده میشود.
مسافر مسعود از لژیون بیستم شعبه شفا در باب دستور جلسه عمومی " عدالت ، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند ؟ " اینگونه نوشت:
سلام دوستان
مسعود هستم مسافر
تأملی در مفهوم عدالت در کنگره ۶۰
عدالت را معمولاً با برابری و مساوات یکی میدانیم ، اما شاید عمیقترین نکتهای که میتوان از مفهوم عدالت دریافت کرد، این باشد که عدالت یعنی هر چیزی در جای شایسته خود قرار گیرد.
این نگاه، نگاهی پویا و مبتنی بر شایستگی است، نه نگاهی ایستا و یکسانانگاری .
اگر جهان را با دقت بنگریم، میبینیم که نظام آفرینش بر پایهٔ نظمی دقیق بنا شده است.
خورشید بر همه میتابد، باران برای همه میبارد و نعمتهای الهی در دسترس همگان قرار دارد ، اما آنچه جایگاه ما را در این نظام مشخص میکند، «میزان شناخت، آگاهی و عملکرد» ماست.
خداوند هیچ حقی را ضایع نمیکند و هیچ ظلمی در نظام هستی راه ندارد ، ما هستیم که با انتخابهایمان، بذر آیندهمان را میکاریم و محصول آن را درو میکنیم.
این نگاه، ما را از گلایه و شکایت بیهوده بازمیدارد.
وقتی با مشکلات روبهرو میشویم، نباید بپرسیم "انصاف کجاست؟"
بلکه باید از خود بپرسیم:
"چه کاشتهای که چنین دِرو میکنی؟" مشکلات، مجازات نیستند بلکه فرصتهایی برای رشد، آگاهی و تجربهاند.
آنها پلههایی هستند که ما را به تعالی میرسانند، به شرط آنکه از آنها بیاموزیم.
در کنگره ۶۰، این نگاه به زیبایی متجلی میشود.
همه اعضا از یک منبع دانش یکسان بهرهمند میشوند و هیچ تبعیضی در آموزش وجود ندارد .
اما جایگاه هر فرد بر اساس «تلاش، تعهد و عمل سالم» او تعیین میشود.
کسی که با تمام وجود مسیر را طی میکند، به درمان و تعادل میرسد و کسی که بیتوجه از کنار آموزشها عبور میکند، به تدریج از دایره نور خارج میشود و به تاریکی باز میگردد .
این تفاوت در جایگاهها، عین عدالت است ، چراکه هر کس نتیجهٔ عملکرد خود را دریافت میکند.
«هر کسی آن دِرَوَد عاقبتِ کار، که کِشت»
شاید جالبترین نکته این باشد که عدالت ریشه در تعادل دارد.
تعادل یعنی هر چیزی در جای خود قرار گیرد.
برای رسیدن به این تعادل، شناخت و آگاهی لازم است.
ما نمیتوانیم بدون شناخت ، عملی سالم انجام دهیم ، همانطور که نمیتوانیم بدون دانستن جایگاه خود، به دیگران کمک کنیم.
کمک بیجا، حتی گاهی بیش از کمکاری آسیب میزند.
نمونهٔ زیبای آن در کنگره دیده میشود که به سفراولی محبت میکنند و به سفردومی خدمت میدهند ؛ چراکه هر کس در هر مرحلهای که هست، نیاز خاص خود را دارد.
پس عدالت یعنی پذیرش این حقیقت که انسانها ، به صِرفِ انسان بودن برابرند ، اما جایگاه و درجهٔ آنان بر اساس انتخاب، عملکرد، تعهد و معرفتشان متفاوت است.
این تفاوت، نه تبعیض که عدالت است.
و این، دقیقاً همان نظمی است که اگر رعایت نشود، هر سیستمی به بینظمی کشیده میشود.
از اینکه وقت گذاشتید و مطالعه فرمودید سپاسگزارم
تنظیم و ارسال : مسافر جلیل ل 18
مرزبان خبری : مسافر احمد
- تعداد بازدید از این مطلب :
58