درمان آگاهی، صبر، نظم و حرکت است

سال‌های زیادی بیماری اعتیاد برای انسان، معمایی ناشناخته بود. خانواده‌های بسیاری در جست‌وجوی راه نجات بودند، اما هر دری را که می‌زدند، جز ناامیدی نصیبی نداشتند. تا اینکه خداوند توفیق داد و صورت مسئله اعتیاد به دستان پرتوان بزرگ مردی به نام مهندس حسین دژاکام شناخته شد و با متد DST، دریچه‌ای از امید به روی انسان‌هایی گشوده شد که روزی همه آن‌ها را محکوم به شکست می‌دانستند.

چندی پیش، یکی از دوستانم از خاطرات تلخ خانواده‌اش برایم می‌گفت. از روزهایی که شیشه، آرام و بی‌صدا وارد زندگیشان شد. می‌گفت هیچ‌کس باور نمی‌کرد ماده‌ای که بعضی‌ها از آن با عنوان بی‌خطر یاد می‌کردند، روزی لبخند را از چهره خانواده‌ آن‌ها بگیرد. او می‌گفت: شیشه فقط یک ماده نیست، حقیقت تلخی است که اگر وارد خانه‌ای شود، آرامش را با خودش می‌برد.

وقتی حرف‌هایش را می‌شنیدم، ناخودآگاه به این فکر می‌کردم که اعتیاد، تنها یک نفر را گرفتار نمی‌کند. مادری که شب تا صبح خواب به چشمانش نمی‌آید، پدری که سکوتش از هزار فریاد دردناک‌تر است، همسری که هر روز میان امید و ناامیدی دست‌ و پا می‌زند و فرزندانی که آرزویشان فقط بازگشت آرامش به خانه است، همه با این درد زندگی می‌کنند.

دوستم می‌گفت روزی به جایی رسیده بودند که باور کرده بودند دیگر هیچ راهی وجود ندارد. هر کس چیزی می‌گفت؛ یکی ترک ناگهانی را پیشنهاد می‌کرد، دیگری از درمان‌های مختلف می‌گفت، اما هیچ‌کدام آرامش را به خانه‌ آن‌ها برنگرداند. تا اینکه نام کنگره۶۰ را شنیدند؛ جایی که برای اولین بار به جای شنیدنِ درمان ندارد، شنیدند که اگر صورت مسئله درست شناخته شود، درمان نیز ممکن است.

برای من زیباترین بخش این دستور جلسه همین است؛ اینکه در کنار شناخت یکی از مخرب‌ترین مواد، راه درمان آن نیز معرفی می‌شود. کنگره۶۰ فقط از تخریب‌های شیشه سخن نمی‌گوید، بلکه چراغی را نشان می‌دهد که می‌تواند انسان را از دل تاریکی به روشنایی برساند. متد DST به ما می‌آموزد که درمان، عجله نیست؛ آگاهی، صبر، نظم و حرکت است. جسم فرصت بازسازی می‌خواهد، روان نیازمند آرامش است و جهان‌بینی باید تغییر کند تا رهایی ماندگار شود.

بعد از شنیدن صحبت‌های دوستم، بیشتر از همیشه به ارزش آموزش فکر کردم. شاید اگر آگاهی زودتر به انسان‌ها برسد، بسیاری از خانواده‌ها هرگز طعم تلخ شیشه را نچشند. دانایی همان نوری است که می‌تواند قبل از سقوط، دست انسان را بگیرد و مسیر دیگری را پیش رویش قرار دهد.

امروز وقتی نام شیشه را می‌شنوم، فقط به تخریب‌هایش فکر نمی‌کنم؛ به هزاران مسافری فکر می‌کنم که با متد DST دوباره زندگی را پیدا کردند، به خانواده‌هایی که بعد از سال‌ها اشک، لبخند را تجربه کردند و به امیدی که در کنگره۶۰ هر روز متولد می‌شود. آرزو می‌کنم هیچ مادری اشک پیدا کردن شیشه در وسایل فرزندش را تجربه نکند، هیچ خانواده‌ای اسیر این تاریکی نشود و پیام درمان کنگره۶۰، به گوش تمام کسانی برسد که هنوز باور ندارند رهایی، ممکن است. زیرا گاهی یک آموزش، یک آشنایی و یک انتخاب درست، می‌تواند سرنوشت یک انسان و حتی یک خانواده را برای همیشه تغییر دهد.

نویسنده: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر نازنین رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون ششم)
ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رضوی