کنگره۶۰ فقط برای درمان اعتیاد نیست

جلسه سوم از دوره نهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی زاهدان به استادی همسفر فاطمه و نگهبانی همسفر فرزانه و دبیری همسفر زهرا با دستور جلسه «تخریب‌های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST» روز چهارشنبه ۲۴ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شاکرم که بار دیگر توفیق حضور در جمع پر از مهر کنگره۶۰ شعبه زاهدان را به من عطا کرد. از آقای مهندس دژاکام و خانواده محترم ایشان، ایجنت همسفر مهدیه، مرزبانان، نگهبان جلسه، راهنماهایم، راهنمای مسافرم محسن و همچنین از مسافرم که زمینه حضور و آموزش من را فراهم کردند صمیمانه تشکر و قدردانی می‌کنم.

دستور جلسه امروز درباره شیشه است. از دیدگاه مهندس دژاکام شیشه نه یک ماده مخدر است و نه یک ماده محرک، بلکه یک ماده بسیار مخرب و جنایی است که به‌طور مستقیم سیستم عصبی و سیستم ایکس را هدف قرار می‌دهد. مصرف شیشه باعث می‌شود مقدار بسیار زیادی دوپامین در مغز آزاد شود و فرد برای مدتی احساس سرخوشی، انرژی و لذت کاذب داشته باشد؛ اما این لذت کوتاه‌مدت، بهای بسیار سنگینی دارد. با ادامه مصرف سیستم طبیعی تولید مواد شبه‌افیونی بدن از کار می‌افتد و فرد به مرور تعادل جسم، روان و جهان‌بینی خود را از دست می‌دهد.

سال‌ها تصور می‌شد درمان شیشه امکان‌پذیر نیست، اما کنگره۶۰ با روش DST و استفاده از داروی اپیوم ثابت کرد که اگر سیستم ایکس فرصت بازسازی پیدا کند درمان امکان‌پذیر است. همان‌گونه که ساختمانی که بر اثر زلزله تخریب شده با مصالح مناسب دوباره ساخته می‌شود، سیستم ایکس نیز با درمان صحیح، آموزش و گذشت زمان بازسازی می‌شود و بدن دوباره توانایی تولید مواد مورد نیاز خود را به دست می‌آورد.

قبل از آشنایی با کنگره تصور می‌کردم مسافرم فقط اراده ندارد و اگر بخواهد می‌تواند مصرف را کنار بگذارد؛ اما وقتی کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» را مطالعه کردم، نگاهم کاملاً تغییر کرد. فهمیدم اعتیاد یک بیماری است و درمان آن فقط با سرزنش، تهدید یا خواهش امکان‌پذیر نیست. این کتاب واقعاً مرا از خواب غفلت بیدار کرد و باعث شد مسئولیت آموزش و تغییر خودم را بپذیرم.

در سی‌دی «مسئولیت» استاد امین می‌فرمایند که همسفر باید ابتدا خودش تغییر کند. من سال‌ها با ترس، نگرانی، کنترل کردن، دلسوزی‌های نابجا و سرزنش کردن، سعی داشتم مسافرم را نجات دهم، اما نتیجه‌ای نگرفتم. زمانی که یاد گرفتم به جای کنترل کردن، محبت واقعی، صبر و آموزش را جایگزین کنم، آرامش به زندگی من بازگشت. فهمیدم اگر خودم به تعادل برسم، تأثیر آن را مسافرم نیز احساس خواهد کرد.

۴ سال به کنگره آمدم، حتی زمانی که مسافرم همراه من نبود. گاهی خسته می‌شدم، اما هیچ‌وقت ناامید نشدم، زیرا الگوهای رهایی‌یافته را می‌دیدم و ایمان داشتم که اگر راه درست را ادامه بدهم، نتیجه خواهم گرفت. یکی از مهم‌ترین آموزش‌هایی که گرفتم این بود که حس مالکیت را از روی مسافرم بردارم و مسئولیت حال خوب خودم را بپذیرم. دیگر دلیل ناراحتی‌هایم را مسافرم نمی‌دانستم، بلکه تلاش کردم خودم را تغییر دهم.

امروز باور دارم که کنگره۶۰ فقط درمان اعتیاد نیست؛ بلکه مدرسه‌ای برای آموزش زندگی است. اینجا یاد گرفتیم صبر یعنی حل کردن مشکلات، نه تحمل کردن آن‌ها. یاد گرفتیم محبت واقعی، آگاهی و عمل سالم، مسیر رسیدن به آرامش و رهایی است. امیدوارم همه ما بتوانیم با استفاده از آموزش‌های کنگره۶۰، همسفران آگاه‌تر و بهتری باشیم و پیام امید، عشق و رهایی را به خانواده‌هایی که هنوز در تاریکی اعتیاد گرفتار هستند منتقل کنیم.

دریافت نشان پیمان وادی هشتم همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)

تشکر از نگهبان قبلی سایت و معرفی نگهبان جدید

مرزبانان کشیک: همسفر گلناز و مسافر علیرضا
تایپیست: همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
عکاس: همسفر سیما رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
ارسال: مرزبان خبری همسفر ام‌البنین
همسفران نمایندگی زاهدان