قظاوت اشتباه از روی جهالت انجام می شود

جلسه نهم از دوره سی و دوم سری کارگاه های آموزشی، عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی رودهن ویژه مسافران، با استادی راهنمای محترم مسافر مهدی، نگهبانی مسافر سعید و دبیری مسافر هادی با دستور جلسه: «قضاوت و جهالت» در تاریخ چهارشنبه هفدهم تیر ماه سال ۱۴۰۵راس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان مهدی هستم مسافر، در ابتدا خداوند را شاکرم که این جایگاه را به من عطا نمود تا خدمت کنم، همچنین از نگهبان و دبیر محترمشان تشکر می کنم که این فرصت را بار دیگر به من دادند تا ازشما دوستان گرامی آموزش بگیرم. دستور جلسه قضاوت و جهالت، اگر کمی در رابطه با این موضوع تفکر کنیم و از خود سوال بپرسیم که در متن دستور جلسه می گوید؛ قضاوت و جهالت، چرا نمی گوید قضاوت و نادانی؟ و یا جهالت و نادانی این چینش کلمات چه تفاوتی با یکدیگر دارند؟ شاید بهتر این دستور جلسه را درک کنیم؛ قضاوت زمانی تبدیل به قضاوتی اشتباه و غلط می شود که از روی جهالت انجام شود، انسان در تمام طول زندگی خود و در رابطه با تمام وضوعات هستی قضاوت انجام می دهد. در رابطه با یکسری موضوعات که بنا به اتفاق و یا از روی خواسته خود اطلاعاتی کسب کرده است، قضاوت انجام می دهد، گاهی حتی وظیفه من قضاوت کردن نیست اما این کار را انجام می دهم، بدون شک شاید قضاوت من در رابطه با آن موضوع خاص اشتباه باشد، قاضی که وظیفه اش قضاوت است و برای این کار تعلیم دیده و حتی منابع اطلاعاتی قوی دارد و تمام جوانب را در نظر می گیرد گاهی در قضاوت خود اشتباه می کند و حکمی ناعادلانه صادر می کند و بعد از مدت ها متوجه اشتباه خویش می شود، بسیار جالب است که گاهی ما انسان ها آنقدر بر روی قضاوت بی پایه و اساس خود مطمئن هستیم! حال برویم سراغ تفاوت میان نادان و جاهل؛ در این رابطه بگذارید مثالی بزنم: هنگامی که من در ابتدا وارد کنگره می شوم نمی دانم که اعضای کنگره که هستند، شال ها چه معنی دارند، داروی درمان بر بدن من چه اثری می گذارد در این موقعیت من انسانی نادان هستم زیرا اطلاعاتی ندارم، اما هنگامی که من سفر خود را در کنگره شروع کردم و چندین ماه از سفر گذشته و اطلاعات خوبی نیز نسبت به کنگره بدست آورده ام اگر آن وقت من به سخنان راهنمای خود گوش ندهم و یا کاری که از من خواسته شده را انجام ندهم در آن زمان من انسانی جاهل تلقی می شوم زیرا راه درست را می دانم ولی تصمیم به انجام کار دیگری می گیرم.



ما در کنگره می آموزیم که تنها تفاوت انسان با دیگر موجودات هستی داشتن اختیار اعمال خویش است، اگر شما تمام منابع اطلاعاتی را جستجو کنید از کتاب آسمانی گرفته تا سخن بزرگان، همه آنها گفته اند که انسان در تمام مسیر زندگی اش در دوراهی قرار می گیرد، این بدان معناست که در سر هر دو راهی انسان باید راه  درست را پیدا کند، ممنونم که به صحبت های من گوش کردید.

عکاس: مسافر امید
تایپ و ویرایش: مسافر منصور
تنظیم و ارسال: همسفر یوسف