جهالت و نادانی ثمره فاصله گرفتن از عقل و آگاهی است

مشارکت مکتوب جمعی از همسفران لژیون پنجم به راهنمایی همسفر ملیحه پیرامون دستور جلسه هفته «قضاوت و جهالت»

همسفر نسرین

قضاوت کردن درباره زندگی دیگران نیازمند علم، آگاهی و شناخت کامل است. شاید به همین دلیل باشد که قضات سال‌های زیادی را صرف آموزش و کسب دانش می‌کنند تا بتوانند عادلانه تصمیم بگیرند. اما جهالت، هیچ دانشی نمی‌خواهد؛ گاهی انسان تنها با ناآگاهی و خودخواهی، وارد حریم امن وجود دیگری می‌شود، بی‌آنکه بداند روح و شخصیتِ او را زخمی می‌کند.

بسیاری از همسفران سال‌ها رنج چنین قضاوت‌ها و رفتارهایی را تحمل کرده‌اند؛ زمانی که مسافران ناخواسته با روح، روان و جسم آن‌ها بازی می‌کردند و اثرات عمیقی بر زندگی‌شان به جا می‌گذاشتند. جهالت و نادانی، ثمره فاصله گرفتن از عقل و آگاهی است؛ اما انسان می‌تواند با حرکت در مسیر دانایی و رسیدن به فرمان عقل، تاریکیِ جهل را از وجود خود کنار بزند. آموخته‌ام که دخالت در اموری که به ما مربوط نیست و قضاوت‌های نابجا، می‌تواند ویرانی بزرگی در زندگی یک انسان ایجاد کند. قضاوتی که از روی ناآگاهی باشد، نه‌تنها به دیگران آسیب می‌زند، بلکه آرامش خود و خانواده‌ ما را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

چه زیباست که بپذیریم هر انسانی مسیر و سرگذشت مخصوص به خود را دارد و ما به جای قضاوت با آگاهی، محبت و احترام با یکدیگر برخورد کنیم. اگر بتوانیم جهل را کنار بگذاریم و به نور دانایی نزدیک شویم، قطعاً فرصت‌هایی که خداوند در اختیارمان قرار داده است، ما را به سوی زندگی بهتر و آرامش حقیقی هدایت خواهد کرد.

همسفر مریم

مهندس در این سی‌دی به موضوعات مهمی مانند علم، آگاهی، ایمان، عدالت، معرفت و عمل سالم اشاره می‌کنند. موضوعاتی که در واقع پیش‌نیازهای قضاوتِ درست هستند. در مقابل، مسائلی مانند منیت، ترس، ناامیدی، کبر و حسادت از جمله عواملی هستند که انسان را به سمت جهالت سوق می‌دهند. البته جهالت تنها به معنای نداشتن آگاهی نیست؛ بلکه مفهومی عمیق‌تر دارد و بیشتر به نادانی و دور شدن از مسیر دانایی اشاره می‌کند.

در ادامه نیز بیان می‌شود که زمانی که خداوند انسان را آفرید، ویژگی مهمی به او عطا کرد که سایر موجودات از آن برخوردار نیستند و آن قدرت اختیار است. خداوند ابزارها و امکانات لازم را در اختیار انسان قرار داد تا بتواند خود انتخاب کند که در کدام مسیر قدم بردارد. مسیر فجور یا مسیر تقوا! وقتی این قدرت انتخاب به انسان داده شد، قضاوت نیز همراه آن وارد زندگی او شد؛ اما قضاوتی درباره مسیر و انتخاب‌های خودش!

در این میان به نوعی عملیات شعبده نیز اشاره می‌شود؛ به این معنا که خداوند گنج را به‌صورت آماده در اختیار انسان قرار نداده است؛ بلکه آن را در مسیر حرکت قرار داده است. در این مسیر، گاهی راهی که آسان به نظر می‌رسد، در نهایت به سختی ختم می‌شود و در مقابل راهی که در ابتدا سخت است، به آسایش و آرامش می‌انجامد. قضاوت در وجود همه ما به‌ صورت فطری قرار داده شده است؛ اما مشکل از جایی آغاز می‌شود که در اموری که به ما ارتباطی ندارد وارد قضاوت می‌شویم و در پی آن جهالت نیز شکل می‌گیرد. بنابراین در مسائلی که مربوط به دیگران است ما حق قضاوت نداریم و بهتر است اندیشه و افکار خود را بر پایه مسائل مثبت و سازنده قرار دهیم؛ چراکه قضاوت کار هر کسی نیست و نیازمند دانایی، آگاهی و عدالت است.

رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رضوی