امروز به این درک رسیده‌ام که قوانبن نه تنها بازدارنده نبودند، بلکه تکمیل‌کننده و عامل تکامل من بودند

جلسه دوازدهم از دور دوازدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی ویژه مسافران کنگره 60 نمایندگی قوچان با نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر ابراهیم و استادی مسافر میثم با دستور جلسه «حرمت کنگره 60» یکشنبه 7 تیر 1405 ساعت 17شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان میثم هستم یک مسافر

خداوند را شاکرم که فرصت تجربه در این جایگاه را به من داد. از ایجنت محترم، لژیون مرزبانی و راهنمای عزیزم، آقای امیر، سپاسگزارم که اجازه دادند در این جایگاه آموزش بگیرم و خدمت کنم. همچنین از تمامی دوستان عزیزم در کنگره ۶۰ قدردانی می‌کنم، با ورود به کنگره ۶۰، کم‌کم آموختم که تمام بدی‌های بیرون، در درونِ خودم نهفته است و تا زمانی که خودم تغییر نکنم، هیچ اتفاق مثبتی رخ نخواهد داد. دریافتم که اول باید درونم اصلاح شود تا دنیای بیرونم نیز تغییر کند، هر مجموعه و ساختاری، حریم‌ها و خط ‌کشی‌هایی دارد. جناب مهندس کنگره ۶۰ را به اتوبانی تشبیه کرده‌اند که همه مسافران در آن در حال حرکت‌اند. تابلوهایی که در کنار این جاده نصب شده‌اند، همان قوانین و حرمت‌هایی هستند که اگر از آن‌ها تخطی کنیم و سرعت خود را از حد مجاز فراتر ببریم، قطعاً دچار آسیب می‌شویم، بسیاری از افرادِ بیرون از کنگره ممکن است تصور کنند کنار هم قرار گرفتنِ دویست مصرف‌کننده و حفظ نظم کار سختی است، اما در کنگره با تکیه بر همین حرمت‌ها، این کار به راحتی انجام می‌شود. تفاوت در این است که قوانین، «صورِ آشکار» هستند؛ مانند الزام به پوشیدن لباس سفید، سفرِ ویلیام (درمان سیگار)، نوشتن سی‌دی و مدیریت اضافه وزن. اما حرمت‌ها در «صورِ پنهان» جای دارند؛ مسائلی چون غیبت نکردن، قضاوت نکردن و دروغ نگفتن. اولین راهی که در مسیرِ دروغ بسته می‌شود، مسیرِ صداقت است. فکر نمی‌کنم کسی بدون کنار گذاشتنِ دروغ، به رهایی و سفرِ باکیفیت دست یابد، من در سفر اول، گاهی قوانین را بازدارنده می‌دانستم و تصور می‌کردم این محدودیت‌ها مانعِ کار من است؛ اما امروز به این درک رسیده‌ام که آن‌ها نه تنها بازدارنده نبودند، بلکه تکمیل‌کننده و عامل تکامل من بودند. اگر سفرِ ویلیام را انجام نمی‌دادم، قطعاً قفلِ ورود به دنیای مواد مخدر برای من باز می‌ماند و احتمالِ بازگشتم بسیار بالا بود. امروز برای سفر اولی‌ها هم همین پیام را دارم: اگر می‌خواهید سفرِ خوبی داشته باشید، اگر خواهانِ رهایی هستید، باید آموزش‌پذیر باشید، سی‌دی بنویسید و در زمانِ مقرر در جلسات حضور یابید. ما هیچ تبلیغاتی بیرون از کنگره نداریم؛ الگوی ما، تغییراتِ ظاهری، رفتاری و گفتاریِ شماست. وقتی یک سفر اولی بعد از دو یا سه ماه از نظر چهره و کردار تغییر می‌کند، برادر یا اطرافیانش تفاوت را حس کرده و خودشان مسیرِ کنگره را پیدا می‌کنند. کلام آخر اینکه در کنگره آموزش بگیرید و در بیرون از کنگره به آن عمل کنید؛ چرا که آن عملِ سالم است که نمره قبولی را به یک مسافر می‌دهد
از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، سپاسگزارم.

تایپ و ویرایش : مسافر سجاد لژیون چهارم

عکاس : مسافر محمد لژیون هفتم

ارسال خبر : سایت نمایندگی قوچان