زمانی ارزشمند برای تفکر

جلسه نهم از دوره هفتم کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره 60، نمایندگی ارگ، با استادی مسافر راهنمای محترم سعدالله، نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر احمد با دستور جلسه «وادی پنجم: در جهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست؛ توام با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌نماید»  یکشنبه 28 تیر 1405 ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد: 
سلام دوستان، سعدالله هستم، یک مسافر. خدا را شاکرم که امروز بار دیگر این فرصت را پیدا کردم تا در جمع شما عزیزان حضور داشته باشم.
طبق آنچه در وجود همه انسان‌ها نهادینه شده است، هرگاه کسی قدمی برای ما برمی‌دارد، وظیفه داریم از او قدردانی کنیم. به همین دلیل، ابتدا از جناب مهندس دژاکام و خانواده محترمشان صمیمانه تشکر می‌کنم که چنین بستری را فراهم کردند تا بتوانیم در کنگره ۶۰ آموزش بگیریم، آرامش را تجربه کنیم و به حال خوش برسیم.

تشکر ویژه‌ای نیز از استاد عزیزم، جناب آقای نقدی دارم. هر آرامشی که امروز در زندگی و وجود خود احساس می‌کنم، حاصل آموزش‌ها، راهنمایی‌ها و زحمات ایشان است. همچنین از ایجنت محترم، مرزبانان گرامی و نگهبان جلسه سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه خدمت کنم.
دستور جلسه امروز، وادی پنجم است. وادی پنجم به ما می‌آموزد که تفکر، قدرت مطلق حل مسئله نیست؛ بلکه تفکر، زمانی ارزشمند است که به عمل تبدیل شود.

سال‌های زیادی از عمرم را فقط فکر می‌کردم؛ مدام تصمیم می‌گرفتم، برنامه می‌ریختم و آرزو می‌کردم، اما چون حرکتی انجام نمی‌دادم، هیچ نتیجه‌ای نصیبم نمی‌شد. وادی پنجم به من یاد داد که پس از تفکر، باید حرکت کنم؛ زیرا این حرکت است که مرا به مقصد می‌رساند.
اگر بهترین افکار دنیا را هم داشته باشم اما قدمی برندارم، هرگز به هدف، سلامتی و حال خوش نخواهم رسید. زمانی که تصمیم گرفتم وارد کنگره شوم، تنها با فکر کردن درمان نمی‌شدم؛ باید حرکت می‌کردم، آموزش می‌گرفتم، دارو را منظم مصرف می‌کردم، سی‌دی‌ها را می‌نوشتم و در جلسات حضور مستمر داشتم.
حرکت باید پیوسته و مداوم باشد. اگر چند روز خوب حرکت کنم و بعد دلسرد شوم، جلسات را رها کنم، دارو را مصرف نکنم یا سی‌دی‌ها را ننویسم، این دیگر حرکت صحیح نیست و مرا به مقصد نمی‌رساند.

یکی دیگر از نکات مهم وادی پنجم، استفاده از تجربه دیگران است. بسیاری از افراد قبل از ما مسیرهای اشتباه را رفته‌اند و نتیجه آن را دیده‌اند. چرا من دوباره همان اشتباهات را تکرار کنم؟ چرا از تجربه کسانی که راه درست را رفته‌اند و به رهایی رسیده‌اند استفاده نکنم؟ اگر از الگوهای صحیح پیروی کنم، مسیرم کوتاه‌تر و مطمئن‌تر خواهد بود.

وادی پنجم می‌گوید ساختارهای ذهنی خود را عملی کنیم. شاید در ظاهر ساده به نظر برسد، اما در عمل دشواری‌های زیادی دارد. سال‌ها در مسیر اشتباه حرکت کرده‌ایم؛ طبیعی است که بازگشت به مسیر درست، زمان، تلاش و صبر می‌خواهد.
سال‌ها جسم و روان خود را با مصرف مواد تخریب کرده‌ایم؛ پس نمی‌توان انتظار داشت که یک‌شبه همه چیز درست شود. باید با صبر، تلاش و استمرار، پله‌پله پیش برویم تا دوباره به سلامت برسیم.

جناب مهندس دژاکام پله‌هایی را برای رسیدن به حال خوش مشخص کرده‌اند. اولین پله، برگشت از ضد ارزش‌ها است. اگر همین یک اصل را به‌درستی اجرا کنیم، بخش بزرگی از مسیر را طی کرده‌ایم؛ زیرا بسیاری از مراحل بعدی، در دل همین اصل نهفته است.
وقتی از ضد ارزش‌ها فاصله می‌گیریم، آرام‌آرام به سمت ارزش‌ها حرکت می‌کنیم. اگر پس‌انداز می‌کنیم، آرامش مالی خواهیم داشت. اگر تجسس، غیبت و دخالت در زندگی دیگران را کنار بگذاریم، آرامش ذهنی پیدا می‌کنیم. اگر مراقب رفتار، گفتار، نگاه و حتی شوخی‌های خود باشیم، حالمان بهتر می‌شود.
گاهی تنها یک جمله که از زبان ما خارج می‌شود، می‌تواند یک ضد ارزش بزرگ باشد. گاهی فقط یک نگاه یا یک قضاوت نادرست، آرامش خودمان را از بین می‌برد. بنابراین باید همیشه مراقب کلام، رفتار، نگاه و اندیشه خود باشیم.

رسیدن به حال خوش، یک اتفاق ناگهانی نیست؛ بلکه نتیجه ساختن تدریجی شخصیت و جهان‌بینی ماست. ابتدا باید ساختارهای درست را در ذهن خود ایجاد کنیم و سپس آن‌ها را در زندگی عملی کنیم.
البته نباید انتظار داشته باشیم که یک‌شبه از تمام ضد ارزش‌ها فاصله بگیریم. مهم این است که در مسیر باشیم، حرکت کنیم، ناامید نشویم و ادامه دهیم. اگر با خواست واقعی و تمام توان در این مسیر قدم برداریم، بدون شک روزی به مقصد خواهیم رسید.
از توجه و شنیدن مشارکت من سپاسگزارم.

عکس وتایپ، مسافر حمیدرضا لژیون سوم
بارگذاری مسافر کوروش مرزبان خبری