خداوند انسان را در سختی و مشکلات آفریده است

جلسه هشتم از دوره پانزدهم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ ویژه مسافران و همسفران نمایندگی صادق قم با استادی راهنمای محترم مسافر داود و نگهبانی مسافر مجید و دبیری مسافر علی اکبر با دستورجلسه " وادی چهارم و تاثیرآن بر روی من"سه‌شنبه. ۲ تیرماه  ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز بکار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

به نام خدا. سلام دوستان، داوود هستم یک مسافر.

از تمامی عزیزانی که نوشتارها را قرائت کردند، سپاسگزارم. همچنین سلام عرض می‌کنم خدمت دبیر محترم، نگهبان، ایجنت عزیز، گروه مرزبانی و تمام خدمتگزاران شعبه خودمان که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه حضور داشته باشم، خدمت کنم و آموزش بگیرم.

در خصوص دستور جلسه «وادی چهارم و تأثیر آن روی من» می‌توانم این‌گونه شروع کنم که خداوند هیچ‌کس را بدون مشکل نیافریده است. در این جامعه، چه فرد ثروتمند و چه فقیر، چه کسی که ماشین دارد و چه کسی که ندارد، هیچ‌کس نیست که در آرامش مطلق باشد و بتواند بگوید چون من مشکل دارم، فلانی مشکلی ندارد. خداوند انسان را در سختی و مشکلات آفریده است تا به ارتقا، رشد و درجات بالاتر برسیم.

من باید مسئولیت زندگی خود را تمام و کمال بپذیریم. نمی‌شود فقط بنشینیم، دعا و راز و نیاز کنیم، نذر کنیم یا مدام بگوییم «چون شانس نداشتم، این اتفاقات رخ داد». کسانی که بخواهند این‌گونه (متکی به شانس و تقدیر) پیش بروند، هرگز رشد نمی‌کنند و به درجات بالاتر نمی‌رسند.

می‌توانیم این موضوع را به «سفر اول» در کنگره ربط دهیم. اگر مسافر، سختیِ سفر خود را بپذیرد و تمامی فرامین کنگره را به‌درستی و دانه به دانه اجرا کند—یعنی سرِ موقع در جلسات حضور یابد، دارویش را به‌موقع مصرف کند و...—آن‌وقت است که راهنما، مرزبان و اعضای دیگر به او کمک می‌کنند تا به رهاییِ خوبی برسد. زندگی ما هم دقیقاً همین است؛ اگر خودم در زندگی تلاش نکنم و فقط بخواهم در خانه بنشینم و منتظر باشم که «شانس» درِ خانه مرا بزند، نتیجه‌ای نمی‌گیرم. 

بیایید نگاهی به جامعه بیندازیم؛ بسیاری از افراد به جای ۸ ساعت، ۱۶ ساعت کار می‌کنند و موفق شده‌اند. کسی که همیشه به‌موقع در لژیون حاضر است، با کسی که همیشه نیم ساعت تأخیر دارد و بهانه‌تراشی می‌کند، قطعاً یکی نیست. شاید هر دو به نتیجه‌ای برسند، اما آن نتیجه‌ی مطلوبی که کنگره مد نظر دارد، تنها با تلاش و نظم حاصل می‌شود.

وادی چهارم به ما می‌آموزد که هر کس فقط باید روی سعی و تلاش خود حساب باز کند و شانس جایگاهی در آن ندارد. اگر من به خاطر بی‌توجهی و نقضِ قوانین (مثلاً رد شدن از چراغ قرمز) دچار حادثه شوم، مقصر خودم هستم و نباید شاکی باشم.

در پایان، از خداوند می‌خواهم که همیشه در مسیر کنگره ۶۰ بمانم، از آموزش‌ها استفاده کنم و در بیرون از اینجا نیز زندگی مطلوبی برای خود و دیگران بسازم. از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، متشکرم.

تایپ خبر: مسافر مجتبی و مسافر روح ا.. لژیون پنجم

عکاس: مسافر بهزاد لژیون هفتم 

ارسال خبر: مسافر بهزاد لژیون هفتم