English Version
This Site Is Available In English

جایگاه ما در گرو تلاش ما است

جایگاه ما در گرو تلاش ما است

جلسه یازدهم از دوره چهلم سری کارگاه‌های آموزشی، عمومی کنگره۶۰ نمایندگی شیخ‌بهایی اصفهان‌ با استادی راهنمای محترم مسافر مجید، نگهبانی مسافر موسی و دبیری مسافر اکبر با دستور جلسه «کتاب عبور از منطقه ۶۰درجه زیرصفر و تصاویر آن» در روز پنجشنبه ۲۸ خرداماه ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، مجید هستم یک مسافر

خداوند را شکر می‌کنم که بار دیگر در جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰، در خدمت شما دوستان هستم. دستور جلسه امروز «کتاب عبور از منطقه ۶۰درجه زیرصفر و تصاویر آن» است که در طول هفته نیز درباره آن صحبت شده است. 

در ابتدای این کتاب پیامی آمده است که خیلی زیبا و ساده می‌فرماید: «من آب می‌آورم، تو آن‌قدر بنوش که سیراب شوی». یعنی من نعمت‌هایم را در اختیار تو قرار داده‌ام؛ اما باید بدانی چگونه از آنها استفاده کنی؛ در ادامه می‌گوید: «من بلندم» منظور از بلند بودن، بزرگی و عظمت خداوند است؛ یعنی آن‌قدر عظمت و بزرگی دارد که حتی در تصور انسان نیز نمی‌گنجد؛ سپس می‌فرماید: «بر بام من مسلح بیا». در مورد همین عبارت «مسلح بیا»، جناب آقای مهندس حسین دژاکام در فایل‌‌ صوتی «جبر و اختیار» توضیح می‌دهند که انسان نباید فقط به فکر زندگی شخصی خود باشد. مثلاً فقط کار می‌کنم تا پول دربیاورم، ماشین خوب بخرم، خانه خوب بخرم و فقط زندگی خودم را داشته باشم. بلکه باید به اطراف خود نیز توجه داشته باشد؛ به خانواده، همسر، فرزند، برادر، خواهر و اطرافیان توجه داشته باشد. آیا حواسمان است که دست کسی را بگیریم و به او کمک کنیم؟ آیا به این فکر می‌کنیم که حال خوب ما چگونه به دست آمده است؟ آیا کسی به ما کمک کرده است یا خودمان به تنهایی توانسته‌ایم؟ 

بسیاری از ما گله و شکایت می‌کنیم و می‌گوییم چرا موادی مانند هروئین یا شیشه تولید می‌شود؛ اما خداوند می‌فرماید: «من آن علم و توانایی را به انسان داده‌ام که بتواند بسیاری از چیزها را بسازد، اما تو باید از میان این‌ها نور را پیدا کنی». یعنی انسان باید مسیر درست را انتخاب کند. 

اگر به کنگره۶۰، نگاه کنیم، می‌بینیم جوانانی که روزی مصرف‌کننده بودند، امروز بدون نیاز به مواد مخدر در جایگاه‌های مختلف خدمت می‌کنند. این موضوع عظمت انسان را نشان می‌دهد. همان‌طور که گفته می‌شود انسان قطره‌ای از وجود خداوند است؛ یعنی انسان را نباید دست‌کم گرفت. انسان می‌تواند به هر جایگاهی که بخواهد برسد به شرط آنکه تلاش کند. جناب آقای مهندس دژاکام با شجاعت تمام اعلام کردند که مصرف‌کننده بوده‌اند. این کار بزرگی است. کسی باید بسیار بزرگ باشد که چنین موضوعی را بیان کند و تجربه خود را در اختیار دیگران قرار دهد. حتی خانواده ایشان نیز در این مسیر همراهی کردند تا این دانش در قالب کتاب در اختیار ما قرار بگیرد. 

در ادامه کتاب می‌گوید: «لنگر کشتی را بکشید»؛ این جمله هم برای سفر اولی است و هم برای سفر دومی. یعنی اگر مصرف‌کننده بوده‌ای، اگر حسادت، کینه یا ناراحتی در وجودت بوده است، اکنون زمان آن رسیده که لنگر کشتی را بکشید و حرکت کنید. در جایی دیگر گفته می‌شود: «انسان مانند پرنده‌ای است که بر روی کشتی نشسته و از یک روزنه بیرون را نگاه می‌کند». گاهی ما فقط از یک سوراخ کوچک نگاه می‌کنیم و تصور می‌کنیم همه دنیا همان است.

اما وقتی در باز می‌شود، عظمت آن فضا را می‌بینیم. انسان نیز چنین است؛ وقتی به درون خود نگاه می‌کند، عظمت وجود خود را درک می‌کند. همان‌طور که جناب آقای مهندس دژاکام می‌فرمایند: «در بدن انسان حدود ۳۷ هزار میلیارد سلول وجود دارد و هر کدام از این سلول‌ها مانند یک جهان عظیم هستند». در کتاب جمله‌ای آمده است که می‌گوید: «علمی که تجربه شده باشد، سندی است بدون نقص». من خودم این موضوع را با تمام وجود لمس کرده‌ام. سال‌ها از خداوند درخواست می‌کردم که صاحب فرزند شوم. بارها دعا کردم و به جاهای مختلف رفتم؛ اما نتیجه‌ای نگرفتم. حتی برای ترک مواد مخدر و سیگار نیز بارها تلاش کردم؛ اما موفق نشدم؛ چون آن روش‌ها علمی و درست نبودند. 

اما زمانی که در کنگره۶۰، درمان سیگار من انجام شد، اتفاق بزرگی در زندگی من رخ داد و همسرم باردار شد. این موضوع برای من بسیار عجیب و شگفت‌انگیز بود. حتی پزشک نیز تعجب کرده بود که چگونه چنین اتفاقی رخ داده است. وقتی از من پرسید چه کاری انجام داده‌ای، گفتم در کنگره۶۰ حضور دارم. به همین دلیل همیشه می‌گویم قدر این صندلی‌هایی را که روی آن می‌نشینید، بدانید؛ زیرا اینجا مکانی است که می‌تواند زندگی انسان را تغییر دهد. 

در ادامه کتاب به موضوع عشق و ایمان اشاره می‌کند. انسانی که به عشق و ایمان واقعی برسد، دیگر نمی‌خواهد به کسی آسیب بزند. حتی دلش نمی‌آید یک مورچه را اذیت کند. در پایان کتاب نیز گفته می‌شود: «بیایید این آتش ویرانگر را مهار کنیم». این جمله به ما مسئولیت می‌دهد. یعنی وقتی ما درمان شده‌ایم و به حال خوب رسیده‌ایم، وظیفه داریم کمک کنیم تا این آتش ویرانگر در وجود دیگران نیز خاموش شود.

 

تایپ: مسافر احمدرضا (لژیون۱۲)، مسافر محمد (لژیون ۸)، همسفر کسری، مسافر سینا (لژیون۵)، مسافر مهدی (لژیون۲۵)

ویراستار: مسافر حسین (لژیون۲۳)، مسافر سعید (لژیون۱۴) 

سیستم صوتی: مسافر حجت (لژیون۱۹)

تنظیم: مسافر رضا (لژیون۱۶) دبیرسایت

مرزبان خبری: مسافر رسول

تهیه و ارسال: مسافر حمزه

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .