سیزدهمین جلسه از دوره اول کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی دورود، با استادی راهنمای محترم تازهواردین مسافر حمیدرضا، نگهبانی موقت مسافر حسین و دبیری مسافر پیمان با دستور جلسه (آداب معاشرت؛ ادب و بیادبی، تعادل و بیتعادلی) یکشنبه 17 خرداد ماه ۱۴۰5 ساعت 17 شروع به کارکرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان حمیدرضا هستم یک مسافر؛
خدا قوت میگویم به همه عزیزان. از دبیر جلسه بابت گزارش بسیار خوبشان سپاسگزارم و از نگهبان جلسه تشکر میکنم که این فرصت را در اختیار بنده قرار دادند. همچنین خدا قوت میگویم به تمامی خدمتگزاران عزیز و مسافران سفر اول.
دستور جلسه امروز پیرامون «آداب معاشرت، ادب، بیادبی، تعادل و بیتعادلی» است؛ سه ویژگی که با یکدیگر رابطهای مستقیم دارند. ما در مرحله انسانی، برای هر عملی آدابی خاص داریم؛ از ورود به یک اداره گرفته تا حضور در مهمانی یا نحوه برخورد با بزرگان و معاشرت با اطرافیان. برای تمامی رفتارهای روزمره ما در زندگی، آدابی تعریف شده است. شاید در مرحله حیوانی چنین تعاریفی وجود نداشته باشد، اما در مرحله انسانی، همه چیز مشخص و تعریفشده است.
فردی که این آداب را رعایت میکند، «باادب» و کسی که از آنها بیاطلاع است یا آنها را نادیده میگیرد، «بیادب» نامیده میشود. در نهایتِ این دستور جلسه، به این نکته میرسیم که آیا فرد باادب به تعادل رسیده است یا فرد بیادب؟ در واقع، فرد باادب کسی است که قادر است خود را در شرایط مختلف کنترل کند.
ما در کنگره ۶۰ آموختهایم که درمان، فوقِ ترک است؛ اما بالاتر از درمان، «تعادل» قرار دارد. هدف ما در کنگره ۶۰، در درجه اول رسیدن به تعادل است. اگرچه در پایان سفر اول به درمان و وضعیت جسمی مطلوب میرسیم، اما سفر دوم، سفرِ شناختِ خویش برای رسیدن به تعادل است؛ سفری که در همان سفر اول نیز با تفکر به درون و رعایت آداب آغاز میشود.
کنگره ۶۰ آداب خاص خود را دارد که بر مبنای محبت بنا شده است. برای مثال، ما در کنگره القاب و عناوینِ بیرونی مانند حاجی، دکتر، مهندس و… را استفاده نمیکنیم. ما به پیشکسوتان، راهنمایان، مرزبانان و ایجنتها که خدمتگزاران این مکان هستند و برای تعالی این سیستم زحمت کشیدهاند، احترام میگذاریم. آداب دیگری نیز داریم؛ مانند اینکه تا استاد در جایگاه خود مستقر نشده است، نمینشینیم، یا برای خروج از جلسه، با بلند کردن دست و کسب اجازه از نگهبان، نظم را رعایت میکنیم.
منابع آموزشی ما برای یادگیری این آداب، سیدیهای آموزشی جناب مهندس است. اگر آداب مهمانی، نحوه رفتار با بزرگان یا دانایان، و یا نقش پدر و فرزند در خانواده را نمیدانیم، باید با گوش دادن به این آموزشها، اطلاعات خود را بهروز کنیم. ما باید طبق این اطلاعات رفتار کنیم تا به فردی باادب و متعادل تبدیل شویم. به یاد داشته باشیم؛ هیچگاه نمیتوان گفت کسی به تعادل رسیده اما بیادب است؛ چرا که تعادل و ادب جداییناپذیرند.
در پایان، رعایت همین آداب ساده—از جمله رعایت وقتِ صحبت کردن که ۵ دقیقه برای استاد جلسه است، یا نحوه صحیحِ درخواست از دیگران در جامعه—نشاندهنده تعادل ماست. اگر ما آداب معاشرت در اجتماع را رعایت کنیم، دیگران نیز به ما به چشم یک فرد متعادل نگاه کرده و در پیشبرد امور، با ما همکاری خواهند کرد.
انشاءالله که این آداب را بیاموزیم و در زندگی شخصی خود جاری کنیم. از اینکه به صحبتهای من گوش کردید، سپاسگزارم.
عکس : مسافر محمد مرزبان خبری
بارگزاری و ارسال : مسافر حسین لژیون اول
- تعداد بازدید از این مطلب :
188