آرامش پاداش جنگیدن‌های بی‌صدا

وادی دوازدهم به من آموخت که پایان راه آغاز درک است؛ آنجا که می‌فهمم رنج‌ها بی‌دلیل نبودند و هر سقوط مقدمه‌ صعودی عمیق‌تر شد. سال‌ها دویدم تا برسم؛ اما نفهمیدم باید بایستم تا ببینم. این وادی به من گفت؛ وقتی می‌رسی تازه وقت فهمیدن است، فهمیدن این مطلب که صبر، تنها تحمل نیست؛ بلکه بلوغ روح است. در این وادی یاد گرفتم که برای قضاوت خود و دیگران شتاب نکنم و آموختم که بعضی از جواب‌ها فقط با زمان معنا می‌شوند و در اینجا فهمیدم که آرامش، پاداش جنگیدن‌های بی‌صداست. وادی دوازدهم به من نشان داد نتیجه همیشه همان نیست که انتظارش را داری؛ اما همیشه همان است که برای رشد به آن نیاز داری. در سکوت این وادی صدای عقل را شنیدم، صدایی که می‌گفت؛ راه درست عجله ندارد. در اینجا فهمیدم رهایی یک لحظه نیست؛ بلکه یک روند است. امروز با افتخار می‌گویم که دیگر دنبال پایان نیستم؛ چون در وادی دوازدهم به فهم راه رسیده‌ام.

نویسنده: همسفر ستایش رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون شانزدهم)
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر‌ مریم (لژیون شانزدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر نگار (لژیون سوم) دبیر سایت
نمایندگی همسفران سهروردی اصفهان