چراغی برای خانواده‌ها

وادی دوازدهم در کنگره60 با جمله‌ بنیادین «در آخر امر، امر اول اجرا می‌شود» حقیقتی را آشکار می‌کند که در همه‌ عرصه‌های زندگی جاری است. آغاز و پایان از هم جدا نیستند، بلکه یکدیگر را بازتاب می‌دهند. هر‌ خواست و نیتی که در ابتدا شکل می‌گیرد در پایان مسیر به اجرا درمی‌آید. این اصل هم در درمان اعتیاد هم در روابط خانوادگی و هم در فلسفه‌ هستی معنا دارد.

در کنگره60 امر اول همان خواست رهایی است. فردی که با ایمان و تلاش وارد مسیر درمان می‌شود در پایان به زندگی سالم می‌رسد. این خواست آغازین اگر چه در ابتدا تنها یک نیت است؛ ولی در پایان به حقیقتی عینی تبدیل می‌شود. این اصل در خانواده نیز صادق است؛ اگر آغاز رابطه بر پایه‌‌ عشق و حمایت باشد، پایان نیز همان عشق و حمایت را اجرا خواهد کرد و اگر آغاز بر پایه‌ بی‌توجهی یا بی‌اعتمادی باشد پایان نیز بازتاب همان خواهد بود.

همان‌طور که رودها به دریا می‌رسند انسان نیز در پایان مسیر به نقطه‌ آغازین بازمی‌گردد. این بازگشت تنها یک حرکت طبیعی نیست؛ بلکه یک قانون معنوی است که در قرآن کریم نیز بیان شده: «إِنَّا لِله وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ» این آیه به ما یادآوری می‌کند که همه‌ هستی از خداوند آغاز شده و در نهایت به سوی او بازمی‌گردد. در حقیقت امر اول همان تعلق به خداوند است و امر آخر همان بازگشت به او.

از نظر معنوی وادی دوازدهم با آیه‌ «إِنَّا لِلَّه وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ» پیوندی عمیق دارد. این آیه نه تنها در لحظه‌های فقدان خوانده‌ می‌شود؛ بلکه حقیقتی دائمی را بیان می‌کند که ما از خداوند آغاز شده‌ایم و در پایان به‌سوی او بازمی‌گردیم. این همان امر اول و امر آخر است. در پایان هر مسیر، حقیقت آغازین آشکار می‌شود. این نگاه انسان را از ناامیدی رها می‌سازد و او را به پذیرش تغییر و حرکت دعوت می‌کند.

پایان‌ها دروازه‌هایی هستند که ما را به اصل و حقیقت نخستین بازمی‌گردانند. در زندگی خانوادگی این اصل معنای عمیقی دارد. خانواده‌ای که آغاز خود را بر پایه‌ نیت روشن و عهد معنوی بنا کند در پایان بحران‌ها نیز همان عهد را اجرا خواهد کرد. آیین‌های کوچک روزانه، سلام‌های صمیمی، سپاس‌های دقیق و  گفتگوهای کوتاه اما منظم امر اول خانواده را شکل می‌دهند. در پایان همین آیین‌ها هستند که مسیر را روشن می‌کنند. اگر آغاز با احترام و صداقت باشد، پایان اختلاف‌ها نیز با احترام و صداقت خواهد بود و اگر آغاز با پنهان‌کاری باشد، پایان نیز پرهزینه و مبهم خواهد شد.

این وادی همچنین مسئولیت‌پذیری را تقویت می‌کند. پایان‌ها تصادفی نیستند؛ بلکه بازتاب آغازها هستند. اگر پایان‌ها را روشن می‌خواهیم؛ باید آغازها را روشن بنا کنیم. این اصل امیدبخش نیز هست؛ اگر آغاز خطا بوده می‌توان آن را اصلاح کرد تا پایان نیز اصلاح شود. آغاز یک وضعیت زنده است نه یک لحظه‌ گذشته. هر روز می‌توان امر اول را اندکی روشن‌تر و انسانی‌تر کرد. در کنگره60 همین امکان اصلاح آغازهاست که امید واقعی را زنده نگه می‌دارد. فردی که در ابتدا خواست رهایی را ضعیف آغاز کرده می‌تواند با تقویت ایمان و تلاش پایان مسیر را تغییر دهد؛ بنابراین وادی دوازدهم چراغی است برای خانواده‌ها و انسان‌ها که اگر می‌خواهیم پایان‌های روشن داشته باشیم؛ باید آغازهایمان را روشن و مسئولانه بنا کنیم. امر اول دیر یا زود در پایان اجرا خواهد شد؛ اما این امر اول می‌تواند هر روز بازنویسی و پالایش شود. امید واقعی در همین امکان اصلاح آغازهاست. همان‌طور که قرآن می‌گوید: ما از خداوندیم و به‌سوی او بازمی‌گردیم؛ پس اگر آغازمان با حقیقت و ایمان باشد، پایانمان نیز همان حقیقت و ایمان خواهد بود.

منابع: کتاب عشق، کارگاه‌های آموزشی جهان‌بینی آقای مهندس دژاکام، سخنرانی‌ها و متون آموزشی کنگره60 درباره‌ وادی دوازدهم، سوره بقره آیه 156
نویسنده: راهنما همسفر فاطمه (لژیون شانزدهم)
ویرایش: راهنما همسفر سمیه (لژیون نهم) دبیر سایت
ارسال: راهنمای ویلیام همسفر گندم رهجوی راهنما همسفر شهناز (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ستارخان