جلسه پنجم از دوره شانزدهم سری کارگاههای آموزش عمومی کنگره ۶۰ شعبه دنا با استادی راهنما مسافر ابراهیم، نگهبانی مسافر مجید و دبیری مسافر حسن با دستور جلسه: «خانواده» پنجشنبه ۰۲ بهمنماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان ابراهیم هستم یک مسافر. خداوند را سپاسگزارهستم بابت اینکه پس از چند روز تعطیلی، اجازه داد دوباره در جلسات کارگاه عمومی حضور داشته باشیم، خدمت کنیم و آموزش بگیریم. همچنین از ایجنت محترم آقا اسماعیل و نگهبان جلسه آقا مجید تشکر میکنم که فرصت خدمت در این جایگاه را به من دادند.
دستور جلسه این هفته «خانواده» است. این اولین دستور جلسه سال جدید محسوب میشود و هدف آن، شناخت و تحلیل مفهوم خانواده و نیازهای آن است. در این دو هفته تعطیلی بهخوبی متوجه شدیم که اگر پایههای خانواده مستحکم نباشد و اصول آن رعایت نشود، اعضای خانواده دچار نابسامانی و فقر عاطفی خواهند شد. به همین دلیل خداوند این موضوع را برای یادآوری برای ما قرار داد.
من، به عنوان یک مسافر، پس از سالها تلاش و تجربه، تازه به ارزش واقعی خانواده و اهمیت آن پی بردهام. همانطور که آقای مهندس همواره تأکید میکنند، اگر فردی که ستون خانواده است—پدر یا مادر—از سلامت روحی و روانی برخوردار نباشد، رفتار و خلقوخوی او در اعضای خانواده نیز بازتاب پیدا میکند.
خوشبختانه در کنگره از حضور استاد بزرگی بهرهمند هستیم که برای سالها آینده منابع آموزشی فراهم کردهاند. جلسات هفتگی و برنامههای آموزشی کنگره با کمترین هزینه برگزار میشود، و همین فرصتها باعث تقویت بنیان خانواده و رشد فردی ما میشود.
پیش از ورودم به کنگره تصور میکردم که مردانگی یک مرد، در داشتن خانه، ماشین و امکانات مالی خلاصه میشود؛ اما با گذر زمان و آموزشهای کنگره فهمیدم که مسائل مالی تنها یک ضلع از مثلث زندگی است. اگر دو ضلع دیگر، یعنی محبت و ارتباط صحیح در خانواده، وجود نداشته باشد، هیچ دارایی مادی ارزشی ندارد.
آقای مهندس بارها فرمودهاند که کار کنگره، در اصل، کار خانواده است؛ زیرا اساس آموزشها و رشد انسان از خانواده آغاز میشود. از لحظهای که کودک از خواب بیدار میشود تا شب، در خانواده آموزش میبیند و الگو میگیرد.
من پس از بیش از پنجاه سال زندگی، تازه آموختهام که خانواده یعنی چه و چقدر باید قدر آن را دانست. همه آموزشها و آگاهیهایی که کسب کردهام، حاصل تلاش و علم کنگره است. اینجا الفبای زندگی را آموختم؛ یاد گرفتم که قهر نکنم، ناشکری نکنم و گذشتهام را فراموش نکنم، چون همین گذشته و همین آموزشها مسیر سلامت و آرامش امروز من است.
در پایان، از خداوند سپاسگزارم که توفیق حضور در این جلسه را عطا کرد. امیدوارم تمام مسافران و همسفران در مسیر آموزش و خدمت، با هوشیاری و بیداری حضور یابند، از جلسات بیشترین بهره را ببرند و بتوانند آنچه آموختهاند را در زندگی عملی کنند. از اینکه به صحبتهای من توجه نمودید از همه شما سپاسگزارم.
تایپ: مسافر محمودرضا لژیون پنجم
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری مسافر طاها
- تعداد بازدید از این مطلب :
35