به نام قدرت مطلق الله
خلاصه سیدی کمبود از مسافر امید علی لژیون دوم.
۲۸ سال است که اعضای کنگره در تلاش بودهاند و ما با فراز و نشیبها و بحرانهای زیادی روبهرو بودهایم و آنها را پشت سر گذاشتهایم.
به یاد میآوریم که در گذشته، قوانین مبارزه با مواد مخدر بسیار سختگیرانه بود؛ به طوری که حمل ۵ کیلوگرم تریاک یا ۵ گرم هروئین، حکم اعدام در پی داشت و این احکام اجرا میشد. من همواره تأکید کردهام که تریاک یک داروی سنتی است و میتوان از آن به عنوان دارو استفاده کرد. نهایتاً، در سالهای ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴، شربت تریاک (اپیوم) وارد سیستم درمانی شد. با وجود مخالفتهای اولیه، این اتفاق افتاد
جالب است بدانید که در ایالات کنتاکی آمریکا، یک پادگان فوق امنیتی وجود دارد که تمام طلای آمریکا و جهان در آنجا نگهداری میشود و حتی رئیسجمهور آمریکا نیز به آسانی نمیتواند از آن بازدید کند. در کنار این طلاها، ذخیرهای چند هزار تنی از تریاک نیز وجود دارد. در گذشته، زمانی که ما پیشنهاد کردیم برای درمان اعتیاد از تریاک استفاده شود و کاشت آن صورت گیرد، این پیشنهاد پذیرفته نشد. لازم به ذکر است که در زمان پهلوی، تریاک به صورت کوپنی توزیع میشد و بیشتر افراد مسن از آن استفاده میکردند و جوانان تمایلی به آن نداشتند.
در دورههای پزشکی از شربت اپیوم برای ترک اعتیاد استفاده شد، اما به دلیل نادرست بودن روش مصرف، این تلاشها به شکست انجامید. در یک دوره آزمایشی، ۲۰۰۰ واحد از این شربت تهیه شد. من هزار واحد از آن را در اختیار کنگره ۶۰ قرار دادم و مابقی به نهادهای دیگر داده شد. در نهایت، تنها کنگره۶۰ توانست در این زمینه پیروز شود؛ به طوری که حدود ۸۰۰ نفر به رهایی کامل رسیدند و مابقی با شکست مواجه شدند.
پس از بررسیها، مشخص شد که شربت تریاک حاوی ۱۰ درصد عصاره تریاک و ۲۰ درصد الکل است و مابقی آن آب مقطر است. با وجود بحثهایی در مورد حرمت الکل، علما این موضوع را برای استفاده دارویی بلامانع دانستند. به دلیل هزینهبر بودن و سختی واردات این ماده از مرزها، تصمیم گرفتیم که تولید آن در داخل کشور انجام شود. تریاک یک ماده ارزشمند است، اما این انسان است که از آن سوءاستفاده میکند.
آنچه امروز جشن میگیریم، تولد من نیست، بلکه تولد و روز بنیان کنگره ۶۰ است و به همین دلیل خواهش میکنم کسی به خاطر من جشن تولد نگیرد یا کادو ندهد. این روز، روز آغاز به کار کنگره ۶۰ است که هزاران نفر در آن به رهایی رسیدهاند.
من به علم و دستاوردهای کشورهای خارجی احترام میگذارم، اما آنها در زمینه درمان اعتیاد حتی به نقطه صفر هم نرسیدهاند؛ به طوری که بزرگترین هنرمندانشان نیز مصرفکننده هستند یا به خودکشی اقدام میکنند. این در حالی است که ما در کنگره۶۰، هفتهای ۲۰۰ نفر را به درمان قطعی میرسانیم.
ما در کنگره در کنار دولت هستیم، نه مقابل آن. ما در کنگره، استاد و راهنما پرورش میدهیم و با انجام فرهنگسازی صحیح، آمادهایم تا این علم و روش را به تمام دنیا منتقل کنیم. امروز مقالات علمی ما در مجلات معتبر بینالمللی نیز به چاپ میرسد.» ممنون
تایپ: مسافر محمودرضا لژیون پنجم.
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری مسافر طاها
- تعداد بازدید از این مطلب :
105