جلسه سوم از دوره اول کارگاههای آموزشی عمومی مسافران و همسفران نمایندگی دکتر احمد ـ اراک با استادی راهنما همسفر زهرا، نگهبانی همسفر مهدیه و دبیری راهنما همسفر زهره با دستور جلسه «هفتهی همسفر: نقش همسفران خانم و آقا، در درمان اعتیاد مسافران» روز پنجشنبه ۱۱ دی ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
در ابتدا از خداوند سپاسگزارم که من را با کنگره ۶۰ آشنا کرد. از راهنمای خودم همسفر محبوبه صمیمانه تشکر میکنم که اگر ایشان نبودند من قطعاً اینجا نبودم و آموزشهای لازم را نمیگرفتم، از آقای دکتر سمیعی که اینجا حضور ندارند و من همیشه قدردان زحمات ایشان هستم، از همه دوستان تشکر میکنم که در این مسیر همسفرهای خوبی بودند تا به من کمک کنند تا در این مسیر بتوانم دوام بیاورم، چون مسیر درمان اعتیاد مسیر بسیار سختی است اگر در مسیر کنگره ۶۰ باشیم و آموزشها را ببینیم این سختی کاملاً هموار میشود و تمام تاریکیها به روشنایی تبدیل میشود.
در مورد دستور جلسه ما چهار تا جشن در کنگره ۶۰ داریم یکی از این جشنها را مهندس دژاکام برای جشن همسفر در نظر گرفتهاند به خاطر اینکه ایشان کسانی را که در کنار مصرف کننده سختیهای زیادی را به خودشان هموار کردهاند و سختی در این مسیر کشیدند رادیدهاند. جشن همسفر را آقای مهندس گذاشتند تا مسافران از همسفرانی که در این مسیر همراهشان بودند قدردانی کلامی و عملی داشته باشند. آقای مهندس گفتند: که قدردانی فقط به کلام نیست بلکه در عمل هم باید باشد هر عزیز که دوست دارد با دلار یا طلا یا پاکت قدردانی را از همسفر خود داشته باشد. در مورد همسفر بودن اگر بخواهم بگویم اگر در بیرون از کنگره باشیم و هیچ آموزشی ندیده باشیم، که خودم این تجربه را داشتم خیلی خیلی سخت است؛ چون هیچ اطلاعات و آگاهی در مورد اعتیاد و درمان آن نداریم چون نمیدانیم که با یک مصرف کننده مواد مخدر چطور برخورد داشته باشیم و بتوانیم حال او را درک کنیم؛ چون ما که مصرف کننده نبودیم و نمیتوانیم درک درستی داشته باشیم و این نیاز به یک دانش و اطلاعات درستی دارد ما باید درکش کنیم. من فکر میکنم به هیچ عنوان در هیچ دانشگاهی یا هیچ مدرسهای اینها را آموزش نمیدهند ولی خدا را شکر در کنگره ۶۰ این آموزشها وجود دارد و در اختیار عزیزانی قرار میگیرد که دوست دارند در این مسیر باشند و کمک کننده باشند.
وقتی آموزشها را در کنگره ۶۰ میگیریم میتوانیم درک درستی از حال مسافران داشته باشیم حالی که تمام فیزیولوژی، روان و جهانبینی آنها درگیر این مسئله شده است و نمیتواند به راحتی یک شبه این راه را طی کند و قطع مصرف کند پس میآیند یک مسیر طولانیتر را طی کنند تا فیزیولوژی خودشان را درست کنند و احتیاج است یک همسفر خوب کنارش باشد. گاهی اوقات ما همسفران فکر میکنیم که خوب هستیم و کارمان درست است؛ اما وقتی که خودم شخصاً وارد کنگره ۶۰ شدم دیدم با آن چیزی که من هستم فاصله زیادی دارم. در سیدی همسفر استاد امین به این نکته اشاره شده است که وقتی که من فکر میکنم خیلی خوب هستم آنجا همسفر بدی هستم چون آنجا ۵۰ تا دلیل میآورم که من خوبم و هیچ اشتباهی ندارم ولی انسانی که فکر میکند که ممکن بدی داشته باشد و اشتباه داشته باشد و نمیتواند کمکی بکند این انسان میتواند به کمک مسافرش بیاید و به راحتی اشتباهاتش را جبران کند، نشانهاش هم این است که این انسان یا همسفر خیلی راحت عذرخواهی میکند اشتباهاتش را میبیند و متوجه میشود و اینجاست که میتواند به مسافرش کمک کند.
در زمینه همسفر بودن چیزی که به همسفر کمک کننده است این است که میتواند تمام حالات و گرفتاریهایی که در اثر اعتیاد در زندگی یا مشکلاتی که با آنها دست و پنجه نرم میکند را میتواند پشت سر بگذارد فقط گوهرهای به نام عشق و محبت است. من هر بار که میرفتم پیش آقای دکتر سمیعی و میگفتم چرا مسافرم اینطوری سفر میکند چرا درست سفر نمیکند یا اصلاً خوب نشده است، من پر از کینه خشم و ناراحتی بودم و به من میگفتند: خانم زهرا شما به مسافرت محبت کن. رفته رفته وقتی ادامه دادیم متوجه شدم تنها کاری که به من کمک کرد تا در این مسیر بتوانم حرکت کنم و بمانم همین عشق و محبت است. وقتی من نکات منفی مسافرم را بزرگ نکنم و آنها را نادیده بگیرم میتوانم به خودم و مسافرم کمک کنم ابتدا من فقط به خاطر این کنگره آمدم تا مسافرم درمان شود ولی بعد از سفر اول متوجه شدم که خودم بیشتر از مسافرم به کنگره و آموزشهای آن نیاز دارم پس علاقمند شدم و ماندم با تاریکیهای وجودم آشنا شدم و روز به روز هم دستاوردهای مهمی به من داد این بود که با وجود تمام مشکلات بتوانم حال درونی خودم را نگه دارم و به فیزیولوژی خودم بپردازم.دربحث تغذیه سالم فعالیت داشته باشم و ببینم آیا به سلامتی جسم و روح و روان خودم میپردازم یا فقط درگیر مشکلات شدک؟! آیا همسفر یا مادر خوبی هستند یا همسر خوبی هستم همه اینها را آموزشهای کنگره به من یاد داد. صحبتهایم را با یک جمله بسیار قشنگ تمام میکنم کسی که از رنج دوست داشته نشدن عبور کند و آن را پشت سر بگذارد هیچ رنجی نمیتواند آن را به زانو درآورد.
مرزبان کشیک: همسفر نیلوفر
تایپیست: همسفر حسنیه رهجو راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول)
عکاسان: همسفر جمیله و همسفر خدیجه رهجویان راهنما همسفر مریم(لژیون دوم)
ارسال: همسفر راضیه رهجو راهنما همسفر مریم(لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دکتر احمد ـ اراک
- تعداد بازدید از این مطلب :
107