همسفر شدن و همسفر ماندن، عشق است؛ عشقی که به تعبیر کنگره۶۰، همسفر بال پرواز مسافر برای خروج او از اعماق تاریکیهاست.
همانطور که جناب مهندس فرمودند، یک عقاب برای اوج گرفتن نیاز به دو بال بسیار توانمند دارد و در کنگره۶۰، همسفر و مسافر همانند دو بال عقاب هستند که در کنار هم میتوانند آرامش از دسترفته دوران مصرف را به زندگی خود بازگردانند.
همسفر نقش بسیار حساس و تعیینکنندهای در رهایی مسافر خود ایفا میکند. او با آموزش گرفتن و یافتن راه، مسیر درست زندگی را پیدا میکند. همسفر با نقش حساس خود، در طول سفر دست مسافرش را محکم میگیرد و از سقوط او در پرتگاه ناامیدی جلوگیری میکند.
همسفر با نوشتن سیدی و گوش دادن به سخنان راهنما میآموزد که صبور باشد، مشکلات را بپذیرد و در جهت رفع آنها گام بردارد.
همسفر با آمدن و ماندن در کنگره۶۰، عشق و امید را به قلب رنجکشیده خود تزریق میکند و از خود انسانی عاشق میسازد. او در ذهن خود نقشه رهایی خویش و مسافرش را ترسیم میکند و برای رسیدن به آن لحظه، با طی کردن راه درست، آگاهانه از خود میگذرد.
پس همسفر شدن و همسفر ماندن در کنگره۶۰، عشق به تمام معناست؛ عشقی که پایانی ندارد.
در پایان، این هفته را از صمیم قلب به جناب مهندس و خانواده محترمشان و همچنین تمامی همسفران، بهویژه همسفران شعبه دانیال اهواز، تبریک عرض میکنم.
نویسنده: همسفر فاطمه رهجو راهنما همسفر مریم(لژیون چهارم)
رابط خبری:همسفر بهشته رهجو راهنما همسفر مریم(لژیون چهارم)
ویراستاری و ارسال: همسفر مهشید نگهبان سایت
همسفران دانیال اهواز
- تعداد بازدید از این مطلب :
109