در تاریکی آن روزها کسی کنارم بود که شاید صدایش را کم شنیدم

به نام قدرت مطلق 

دلنوشته مسافر علی رهجوی راهنمای محترم آقا ابراهیم از لژیون 5 شعبه فردوسی مشهد در باب دستور جلسه هفته همسفر؛ نقش همسفران خانم و آقا در درمان اعتیاد مسافران

سلام دوستان علی هستم یک مسافر؛با 9 سال تخریب وارد کنگره شدم،آخرین آنتی ایکس مصرفی قرص ب2 مدت یک ماه 20 روز سفر میکنم به روش دی اس تی داروی درمان شربت اوتی به کمک راهنمای خوبم اقا ابراهیم از لژیون پنجم شعبه فردوسی مشهد ورزش در کنگره دارت تی‌دی‌اس در حال مصرف 3سی‌سی
گرامیداشت هفته همسفر
من مسافری هستم که روزی راه را گم کرده بود،نه فقط راه زندگی؛ که راه دیدن،شنیدن وحتی دوست داشتن.
در تاریکی آن روزها کسی کنارم بود که شاید صدایش را کم شنیدم،اما حضورش را همیشه حس میکردم.
همسفر؛کسی که ماند وقتی خودم هم نبودم،خودم هم از خودم خسته بودم شاید شما درد من را بفهمید اما درد او را هیچکس نفهمید و درد کشید.من راه را بلد نبودم اما دستم را رها نکرد.
من در کنگره 60 آموختم که درمان فقط قطع مصرف نیست،درمان یعنی بازگشتن به انسانیت و من بدون همسفرم نمیتوانستم این راه را درست طی کنم.
امروز یادگرفتم که مسئولیت کارها ورفتارم را بپذیرم ومیدانم که سهم بزرگی از این تغییر مدیون صبر،سکوت وآموزش همسفرم است.
هفته همسفر
فرصتی است برای گفتن حرفی که شاید خیلی دیر شده؛ممنونم که ماندی،ممنونم که باورم کردی وقتی که خودم خودم را باور نداشتم و میشود دوباره بلند شد و فریاد زد...
من هنوز در مسیرم اما دیگر تنها نیستم و به نظر من این بزرگترین نعمت است.
با احترام مسافر علی کنگره 60

ویرایش : مسافر علیرضا لژیون پنجم

ارسال : مسافر حسن لژیون هجدهم