English Version
This Site Is Available In English

نقطه تحمل یک موضوع ذاتی و ثابت نیست

نقطه تحمل یک موضوع ذاتی و ثابت نیست

«وقتی نیرویی از کم شروع بشود و به درجه بالاتری برسد نقطه تحمل پیدا می‌شود»

همسفر زهرا:

« هیچ انسانی یک‌شبه به نقطه تحمل نمی‌رسد»

وادی نهم به مامی گوید، همه‌چیز در هستی دارای نقطه تحمل هست که اگر از تحمل و ظرفیت خودش خارج شود دچار دگرگونی و نقطه آشوب می‌شود.
برداشت من از وادی نهم این است که هیچ انسانی یک‌شبه به نقطه تحمل نمی‌رسد.
همان‌طور که یک درخت از یک دانه کوچک شروع می‌شود و به‌مرور رشد می‌کند، انسان هم برای رسیدن به آرامش، آگاهی و تعادل باید پله‌پله حرکت کند.
نقطه تحمل در دو جهت مثبت و منفی وجود دارد.
یعنی همان‌طور که می‌توانیم در برابر سختی‌ها، مشکلات و مسائل زندگی صبورتر شویم، اگر در مسیر اشتباه قرار بگیریم، ممکن است نقطه تحمل ما در برابر ضدارزش‌ها هم بالا برود.

همسفر فاطمه:

« برای رسیدن به تعادل و آرامش باید قدم‌به‌قدم حرکت کرد.»

وادی نهم به ما آموزش می‌دهد که وقتی نیرویی از نقطه صفر و با مقدار کم شروع شود و به‌تدریج رشد کند و به درجه‌های بالاتر برسد، در نهایت نقطه تحمل به وجود می‌آید.
من از این وادی یاد گرفتم که هیچ تغییری یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد. همان‌طور که یک درخت از یک دانه کوچک شروع به رشد می‌کند و با گذشت زمان ریشه‌هایش محکم می‌شود، انسان هم برای رسیدن به تعادل و آرامش باید قدم‌به‌قدم حرکت کند.
در زندگی گاهی فکر می‌کنیم توانایی انجام کاری را نداریم، زود خسته می‌شویم یا در برابر مشکلات تحملمان کم است اما وادی نهم به من می‌گوید که نقطه تحمل یک موضوع ذاتی و ثابت نیست، بلکه می‌توان آن را با آموزش، تمرین، تکرار و بالا بردن آگاهی افزایش داد.
من به‌عنوان یک همسفر متوجه شدم که در برخورد با مسافر خودم نیز باید این موضوع را در نظر بگیرم. نباید انتظار داشته باشم که او یک‌شبه تغییر کند یا تمام مسائل و مشکلاتش برطرف شود. همان‌طور که درمان و رسیدن به تعادل نیازمند زمان است، من هم باید صبر، ظرفیت و نقطه تحمل خودم را بالا ببرم.

این وادی همچنین به من یادآوری می‌کند که همان‌طور که نیروهای مثبت می‌توانند به‌تدریج رشد کنند، اگر مراقب نباشم، نیروهای منفی و تخریبی هم می‌توانند آرام‌آرام در وجودم قدرت بگیرند. پس باید حواسم به افکار، گفتار و رفتارم باشد.
در پایان برداشت من از وادی نهم این است که برای رسیدن به هر جایگاه ارزشمندی باید از نقطه‌ای کوچک شروع کنیم، ناامید نشویم و با صبر و استمرار ادامه دهیم. هیچ‌کس یک‌روزه به نقطه تحمل بالا نمی‌رسد بلکه این نتیجه آموزش، تجربه و حرکت درست در مسیر زندگی است.

همسفر زینب :

« دراین وادی با مفهوم نقطه تحمل آشنا می‌شویم»

وادی نهم به من یاد می‌دهد که وقتی نیرویی از کم شروع می‌شود و ذره‌ذره زیاد می‌شود، در نهایت می‌تواند به نقطه‌ای برسد که تغییرات بزرگی را به وجود بیاورد. در این وادی با مفهوم نقطه تحمل آشنا می‌شویم.

من فکر می‌کنم نقطه تحمل فقط مربوط به جسم انسان نیست، بلکه در رفتار، افکار، احساسات و زندگی روزمره ما هم وجود دارد.

گاهی اوقات در زندگی، در برابر یک اتفاق کوچک خیلی زود عصبانی می‌شویم، ناراحت می‌شویم یا تحمل خودمان را از دست می‌دهیم. اما وقتی آموزش می‌گیریم و روی خودمان کار می‌کنیم، کم‌کم ظرفیت و تحمل ما بالا می‌رود.

من به‌عنوان یک همسفر یاد گرفتم که نباید انتظار داشته باشم همه‌چیز یک‌شبه تغییر کند. همان‌طور که مسافر برای رسیدن به تعادل باید زمان بگذارد و قدم‌به‌قدم حرکت کند، من هم باید برای تغییر خودم صبر و تلاش داشته باشم.

نکته مهم دیگری که از این وادی می‌گیرم این است که برای بالا بردن نقطه تحمل، باید از دانایی و آموزش کمک بگیرم. چون اگر بدون آگاهی بخواهم فشار زیادی به خودم وارد کنم، ممکن است نتیجه برعکس بگیرم.

من فهمیدم که نقطه تحمل با تکرار منظم و حرکت درست بالا می‌رود، نه با عجله و زور.

در پایان، از این وادی یاد می‌گیرم که به‌جای اینکه از دیگران انتظار تغییر داشته باشم، ابتدا روی خودم کار کنم و سعی کنم امروز نسبت به دیروز صبورتر، آرام‌تر و آگاه‌تر باشم.

رابط خبری:  همسفر  ناهید (لژیون سردار)

ویراستاری و ارسال خبر: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر طاهره  (لژیون یکم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تربت حیدریه

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .