نقطه تحمل؛ رمز پیشرفت در ورزش کنگره است. همانطور که هر نیرویی از کم شروع میشود و به تدریج به درجات بالاتری میرسد، در همان مسیر نقطه تحمل پیدا میکند. همه چیز در هستی نقطه تحمل دارد و اگر از آن بیرون بزند، به آشوب میرسد. ما انسانها هم نقطه تحمل داریم و آموزشهای کنگره۶۰ به ما یاد داده که به جای ایراد گرفتن از دیگران، روی خودمان تمرکز کنیم و نقطه تحملمان را بالا ببریم. این تغییر در یک شب رخ نمیدهد؛ با گذشت زمان، ایمان قوی و دور شدن از ضدارزشها در ما شکل میگیرد. ورزش هم دقیقاً همین قانون را دارد. وقتی تازه شروع میکنیم چند دقیقه دویدن یا چند حرکت ساده برایمان سنگین است؛ چون نقطه تحمل بدنمان پایین است؛ اما اگر آرامآرام جلو برویم با تمرین، تکرار و صبر همان کاری که دیروز برایمان سخت بود امروز عادی میشود. اینجا است که نقطه تحمل بالا میرود و ظرفیت بدن و ذهنمان بیشتر میشود.
مهم این است که خودمان را با کسی که سالها در آن رشته کار کرده مقایسه نکنیم؛ هر کس از نقطه خودش شروع میکند و پیشرفت دست خود انسان است. خداوند همه ویژگیهای خوب و بد را در ما گذاشته و قدرت اختیار را به ما سپرده است. در ورزش هم همینطور است؛ انتخاب با ماست که صبح زود بیدار شویم و به پارک برویم یا بهانه بیاوریم. راه درست انسان را به سلامتی و آرامش میرساند و راه نادرست شاید اولش جذاب باشد مانند تنبلی و استراحت بیشتر؛ ولی در نهایت تخریب بدن و روح ما را به همراه دارد. من خودم قبل از ورود به کنگره وقتی عصبانی میشدم نمیتوانستم سکوت کنم یا خودم را آرام کنم؛ اما اکنون میدانم که خودم هستم که میتوانم به حال خوب خودم کمک کنم. یاد گرفتم مشکلات، شیرینی زندگی ما هستند و باید با خونسردی برای آنها راهحل پیدا کنم. در ورزش هم همینطور است؛ درد عضله، نفس بریده و خستگی مشکل نیستند، همینها هستند که ما را قوی میکنند. مشکلات رحمت خداوند و عامل پیشرفت ما هستند.
آقای مهندس در سیدی بیان کردند: «سختترین روزهای کنگره، درخشانترین روزهای کنگره بود.» وقتی کنگره را پلمپ کردند به فکر ساختمانی برای خودشان افتادند، ایشان به بازداشتگاه رفتند و از راهنماها خواستند حواسشان به رهجویانشان باشد. راهنماها در پارک لژیون برگزار کردند، مسافران را درمان کردند و ورزش را شروع کردند؛ از همانجا ورزش در پارک شروع شد و تا امروز ادامه دارد؛ یعنی از دل سختترین شرایط، زیباترین عادت بیرون آمد. من همه روزهای هفته منتظر جمعه هستم که به پارک برویم و ورزش کنیم. آن هفتههایی که پارک میروم تمام هفتهام پرانرژی است و همین باعث میشود بیشتر ورزش کنم و به سلامتی برسم. نتیجهای که از این دستور جلسه گرفتم این است که در ورزش هم باید نقطه تحملمان را بالا ببریم و برای بهتر شدن خودمان در هر رشتهای که علاقه داریم تلاش کنیم. اینکه چقدر پیشرفت کنیم دست خودمان است؛ با تمرین، تکرار و صبر به موفقیت میرسیم و درست مثل خود کنگره، رمز موفقیت در هر کاری بالا بردن نقطه تحمل است.
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی همسفر سمیرا (لژیون دوم) از نمایندگی حکیم هیدجی (رشته ورزشی دارت)
رابط خبری: همسفرمریم مرزبان خبری پارک پردیس ابهر
ویرایش و ارسال: همسفر الناز رهجوی راهنما همسفر محبوبه، نمایندگی کوروش آذرپور (رشته ورزشی شنا) دبیر سایت
گروه ورزش همسفران کنگره۶۰
- تعداد بازدید از این مطلب :
0