English Version
This Site Is Available In English

برای رسیدن به شجاعت باید از ترس عبور کنیم

برای رسیدن به شجاعت باید از ترس عبور کنیم

پنجمین جلسه از دور دوم لژیون سردار نمایندگی فیروزآباد، با دستور جلسه "وادی نهم: وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا می‌شود." با استادی دنور مسافر محمد، نگهبانی دنور مسافر احمد، خزانه‌داری دنور مسافر نصرالله و دبیری دنور مسافر سعید در روز یک شنبه تاریخ ۱۴۰۵٫۸٫۲۴  راس ساعت ۱۵:۴۵ در نمایندگی فیروزآباد آغاز به کار نمود.

                        

خلاصه سخنان استاد:
ممنونم از نگهبان لژیون سردار که اجازه خدمت در این جایگاه را به من دادند. دستور جلسه « وادی نهم و تأثیر آن روی من » هستش. تشکر می‌کنم از شما دوستان عزیز و بسیار خوشحالم که این فرصت نصیب من شد تا بتوانم در کنار شما دوستان باشم و از آموزش‌های شما بهره ببرم. در وادی نهم یاد می‌گیریم که وقتی نیرویی از نقطه‌ای کم شروع می‌شود و به نقطه‌ای بالاتر و بالاتر می‌رسد، نقطه تحمل به وجود می‌آید. یعنی انسان می‌تواند با آموزش، تمرین و تکرار، نقطه تحمل خودش را بالا ببرد. آقای مهندس در این وادی از جوانمردی و فتوت صحبت می‌کنند. جوانمردی به این نیست که انسان زور بازوی قوی داشته باشد، صدای بلندی داشته باشد یا بتواند دیگران را شکست بدهد.

جوانمرد واقعی کسی است که بتواند بر نفس خودش غلبه کند. فتوت یعنی قدرت داشته باشی، اما ظلم نکنی؛ توانایی داشته باشی، اما دیگران را تحقیر نکنی؛ دارایی داشته باشی و بتوانی از دارایی خود ببخشی؛ جایگاه داشته باشی و بتوانی در آن جایگاه درست رفتار کنی. جوانمردی به زور بازو نیست، بلکه به قدرت بخشیدن و گذشت کردن است؛ بتوانیم بگذریم و ببخشیم. اگر کسی کار اشتباه یا خطایی انجام داد، بتوانیم او را ببخشیم، جوانمردی قلب بزرگی می‌خواهد. پهلوان کسی نیست که دیگران را زمین بزند؛ پهلوان کسی است که وقتی دیگران زمین می‌خورند، دستشان را بگیرد و به آن‌ها کمک کند. پهلوان واقعی کسی است که بتواند بر نفس خود غلبه کند، ببخشد و گذشت داشته باشد.

در وادی نهم آقای مهندس مثالی از پهلوانان قدیمی می‌زنند؛ مانند پهلوان تختی و پوریای ولی. داستانی درباره پوریای ولی وجود دارد که در مسابقه کشتی، به‌گونه‌ای کشتی گرفت که حریفش پیروز شود؛ چون می‌دانست آن شخص آرزوی پهلوان شدن در آن منطقه را دارد. این یعنی پهلوانی فقط پیروزی در مسابقه نیست، بلکه گاهی پهلوانی در بخشیدن و گذشت کردن است. ما در کنگره ۶۰ یاد گرفته‌ایم که ببخشیم و به درجات بالاتر انسانیت برسیم. در ادامه می‌خواهم کمی از تجربه شخصی خودم برایتان صحبت کنم.

من در گذشته نقطه تحمل پایینی داشتم با کوچک‌ترین حرف یا انتقادی زود عصبانی می‌شدم، از جای خودم درمی‌آمدم و نمی‌توانستم تصمیم درست و صبورانه‌ای بگیرم. اما با ورود به کنگره ۶۰ و با روش متد DST توانستم کم‌کم بر این رفتارهای نادرست و پرخاشگرانه خودم غلبه کنم. آموزش‌های کنگره را یاد گرفتم و سعی کردم آن‌ها را در زندگی خودم اجرا کنم. به لطف خدا و با کمک آموزش‌های کنگره توانستم نقطه تحمل خودم را بالا ببرم. این تغییر فقط در یک موضوع نبود، بلکه در تمام مسائل زندگی‌ام تأثیر گذاشت. من سال گذشته عضو لژیون سردار بودم و تعهدی هم داشتم، اما به دلیل مشکلاتی نتوانستم سر موقع مبلغ تعهدم را پرداخت کنم؛ اما به لطف خداوند الان تعدم را پرداخت کرده‌ام و دنور هستم.  با روش DST، آموزش‌های کنگره ۶۰ و آموزش‌هایی که دریافت کردم، کم‌کم پس‌انداز کردن را یاد گرفتم و توانستم نقطه تحمل خودم را بالا ببرم.

امسال هم دوباره عضو لژیون سردار هستم و امیدوارم بتوانم به تعهد خودم عمل کنم. امروز خدا را شاکر و سپاسگزارم که در کنگره ۶۰ حضور دارم و از شما دوستان آموزش می‌گیرم. من امروز به این نتیجه رسیده‌ام که بخشش فقط بخشیدن پول نیست. گاهی باید از غرور خودمان بگذریم، گاهی خشممان را کنترل کنیم، از اشتباه دیگران چشم‌پوشی کنیم و از خواسته‌های نفس خود عبور کنیم. بخشش یعنی انسان قدرت بزرگ شدن داشته باشد؛ به‌جای انتقام، گذشت کند و به‌جای کینه، محبت را در دل خودش پرورش دهد.

در نهایت به این نتیجه می‌رسیم که با بالا بردن نقطه تحمل می‌توانیم از رنج‌ها، سختی‌ها و نیروهای تخریبی و بازدارنده عبور کنیم. برای رسیدن به شجاعت باید از ترس عبور کنیم؛ برای رسیدن به ایمان باید از کفر عبور کنیم و برای رسیدن به دانایی باید از نادانی عبور کنیم؛ این عبور هم سهل است و هم سخت.

وقتی بخواهیم نقطه تحمل خودمان را بالا ببریم، این اتفاق یک‌دفعه نمی‌افتد. باید در هر زمینه‌ای به‌اندازه لازم تلاش کنیم، تمرین داشته باشیم و آموزش بگیریم تا به مرحله موردنظر برسیم. من خداوند را شاکرم که در مسیر کنگره قرار گرفتم و این فرصت را پیدا کردم تا آموزش بگیرم و هر روز قدمی برای بهتر شدن خودم بردارم. بیایید دست به دست هم بدهیم و در لژیون سردار، با کمک و یاری یکدیگر، بتوانیم برای شعبه فیروزآباد یک زمین خریداری کنیم تا زیر سایه سقف خودمان باشیم.
مشکلات اجاره‌ها و هزینه‌های مکان را می‌بینیم. ممکن است امروز برای یک مکان هزینه کنیم، اما سال آینده مجبور شویم آنجا را ترک کنیم و به مکان دیگری برویم.
ممنونم که به صحبت‌های من گوش دادید.

                           

تایپ :مسافر قاسم ( لژیون سردار)

ویرایش: مسافر احمد (لژیون سردار)

ارسال : مسافر بهرام ( خدمتگزار سایت )

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .