جلسه سیزدهم از دوره نوزدهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی قیدار با استادی راهنما همسفر مریم، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر زهرا با دستور جلسه «وادی نهم و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۲۵ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
از ایجنت شعبه همسفر، پروین، مرزبانان و دبیر و نگهبان جلسه که اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم، تشکر میکنم. امروز روز تجلیل از راهنمای تازهواردین، همسفر دلشاد است. همسفر دلشاد، بسیار صبور و ثابتقدم در کنگره۶۰ بودند. هرچند مشکلات و مسائل زیادی در زندگی شخصی خود داشتند؛ اما پا به پای مسافر خود در کنگره۶۰، خدمت کردهاند و هیچ موقع خواستههای شخصی خود را بر کنگره مقدم نمیدانستند و بسیار راهنمای خبرهای بودند. ایشان در کنگره بسیار کمنظیر بودند و ما امروز به واسطه تجلیل از ایشان تشکر میکنیم.
این را میخواهم به ایشان بگویم که همسفر دلشاد عزیز؛ اگرچه امروز روز تجلیل شما است و جایگاه راهنمای تازهواردین را تحویل میدهید؛ اما همسفرانی را در کنگره۶۰، به واسطه مشاورههایی که دادهاید ماندگار کردهاید که روزی در غم، اندوه و در رنج فراوان بودند و امروز در کنگره۶۰، خدمتگزار شدهاند و حتماً این خدمتگزاران عطر و بوی شما را میدهند و اگر حتی ما زحمات شما را ندانیم، خداوند حتماً خواهد دانست و حتماً پاداش زیادی برای زحمات شما در نظر گرفته است. انشاءالله که در کنگره۶۰، باشید و ما باز هم از حضور شما آموزش بگیریم.
دستور جلسه این هفته در مورد: وادی نهم و تأثیر آن روی من است؛ وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتر برسد، نقطه تحمل پیدا میکند. در ابتدای وادی نهم پیامی بسیار زیبا برای کسانی که به دنیای تازه قدم گذاشتهاند و به خویشتن توجه میکنند، وجود دارد. دنیای تازه در اینجا صور آشکار و پنهان دارد. یک مصرفکنندهای را در نظر بگیرید؛ وقتی که وارد سفر اول میشود، درمانش را انجام میدهد و وارد دنیای تازه شده است، وقتی که سفرش را تمام میکند رها میشود و وارد سفر دوم میشود، باز هم وارد دنیای تازهای شده است؛ حالا اینها صور آشکار دنیای تازه است. در صور پنهان، مسلماً کسی که از ضدارزشها فاصله میگیرد، حالا چه همسفر باشد چه مسافر، میبیند که یک سری از خصلتها و خصوصیات خود را نسبت به قبل، تغییر داده است و دنیا را انگار با دید تازهای میبیند، که اصلاً در گذشته اینگونه نمیدیده است. به فرموده آقای مهندس: خیابان همان خیابان بود، خانه همان خانه بود، خانواده همان خانواده بود؛ ولی اصلاً به خاطر آن پردهای که خمر روی افکار و اندیشهاش کشیده بود، نمیتوانست آن زیباییها را ببیند. کسی که وارد دنیای تازه میشود، میتواند به نفس خودش توجه کند. توجه کردن به نفس یعنی؛ اینکه نفس خود را آموزش دهیم و میدانیم که نفس در هر بُعدی به آموزش خودش ادامه میدهد و نفسی که ارتقا یافته، به درجات بالاتر رسیده است. مسلماً در ذهن آن صاحب نفس، یک سری افکار سازنده وجود دارد و این افکار سازنده بایستی به نقطه عمل برسد، یعنی اینکه اجرا شود. آن تفکرات سازندهای که در ذهن محصور میشوند، به هیچ دردی نمیخورند. از نظر من، کسی که صفت جوانمردی را در خودش تقویت میکند، میتواند سپاسگزار باشد؛ مثل این است که یک بذر و دانه باارزش میکارد، که میتواند در سالیان بعد، از سایه و میوه آن محصول استفاده کند.
وقتی که انسان نقض فرمان انجام داد، به واسطه اینکه خودش را تکامل دهد و خودش را به خداوند ثابت کند، برای آموزش به روی زمین رانده شده است. خداوند برای اینکه انسان را تنها نگذارد، نیروهایی را مثل: نیروهای درونی، پیامبران درونی و پیامبران بیرونی در اختیارش قرار داد. پیامبران درونی که همان عقل و وجدان هستند و پیامبران بیرونی همان پیامبرانی هستند که یکی پس از دیگری روی زمین برای هدایت انسانها گسیل شدند و نیروی دیگر قدرت اختیار است، یعنی انسان حق انتخاب دارد. انسانی که مسیرش را طی میکند، بایستی همیشه این را در نظر داشته باشد که از کدام نیروها تقویت میشود؛ از رذایل یا فضایل؟ جزهٔ انسانهای شجره طیبه است یا شجره خبیثه؟ که در آخر امر، در آن مسیری که طی کرد، میخواهد متوجه شود که آیا توانسته است به فرمانهای خداوند توجه کند؟ فرمانها میگویند که: دروغ نگو، تجسس نکن، سؤالکننده را از خود مران، دور خمر خط بکش؛ خمری که روی افکار و اندیشه تو پرده میکشد و نمیگذارد تو زیباییهای دنیا را ببینی.
نکته محوری و مهمی که وادی نهم دارد این است،که روی نقطه تحمل پافشاری میکند و تأکید میکند که نقطه تحمل در برابر نقطه آشوب قرار دارد. ما همه میدانیم هر موجودی که در جهان وجود دارد، اعم از جمادات، نباتات و انسانها، همه دارای نقطه تحمل هستند؛ اگر ما بیش از حد ظرفیت و پتانسیل این موجود به او فشار وارد کنیم، صددرصد از تعادل خارج میشود و وارد نقطه آشوب میشود و بسیاری از موقعها آشوب با دگرگونی و تخریب همراه است.
نکتهای که باز هم در بالا بردن نقطه تحمل مهم است، مبحث سازگاری است. همسفری را در نظر بگیرید که وارد کنکره میشود، اگر نتواند خودش را با آموزشهای کنگره و راهنمای خود و قوانین کنگره۶۰، وفق بدهد آیا میتواند نقطه تحمل خود را بالا ببرد و آن آرامشی که سالها از دست داده بود را باز هم به دست آورد؟ مسلما نمیتواند، پس نقطه تحمل در همه سطوح چه در مسائل ضدارزشی و چه در مسائل ارزشی؛ باید مورد توجه قرار بگیرد. ما باید مبحث سازگاری را هم در نظر بگیریم. حال نقطه تحمل چگونه بالا میرود. مصرفکنندهای که در کنگره درمان میشود، از اول که مصرفکننده نبوده است و در اثر استفاده مکرر از مواد مخدر و در طول زمان مشخص در حال حاضر مصرفکنندهای ماهر شده است. حال جالب است؛ که وقتی که نیروهای منفی میآیند و پاداش را در اول کار به انسان میدهند، وقتی که یک عمل ضدارزشی انجام میدهد در بالا بردن نقطه تحمل در ضدارزشها هم به همین طریق عمل میکند. همیشه میبینیم که وقتی یک کار ضدارزشی را انجام میدهیم همیشه با احساس سرخوشی و لذت همراه است. بنابراین وقتی که یک انسانی بخواهد نقطه تحمل را در مسیر ارزشها تقویت کند از نظر من پوستش باید کنده شود تا بتواند آنقدر روی این موضوع تمرین و تکرار انجام دهد و زمان را در نظر بگیرد که بتواند از آن ضدارزشها برگردد. برگشت از ضدارزشها و بالا بردن نقطه تحمل یک شبه اتفاق نمیافتد. در آخر روی صحبت من با همسفرانی است که خیلی روی سفر مسافران خود بیصبری انجام میدهند و نمیتوانند صبر کنند و با رفتار خود، مسافران را در آستانه آشوب قرار میدهند؛ مگر ما یاد نگرفتهایم که، انسان چیزی جز سعی و تلاش خودش نیست؛ بنابراین تلاش کنیم تا خود را تغییر دهیم، که با تغییر خود، مسافرانمان هم تغییر پیدا خواهند کرد. در صبرمان بیصبری نکنیم، درست است که صبر خیلی تلخ است؛ ولی در آخر میوه شیرینی خواهد داد.
🌺تجلیل از راهنمای تازهواردین همسفر دلشاد🌺
.png)



مرزبانان کشیک: همسفر سعیده و مسافر حمزعلی
عکاس: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
تایپیست: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
ویرایش: مرزبان خبری همسفر الهام (دبیر سایت)
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی قیدار
- تعداد بازدید از این مطلب :
84