English Version
This Site Is Available In English

نقطه تحمل کسب کردنی است

نقطه تحمل کسب کردنی است

جلسه دوم از دوره هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ارگ کرمان به استادی راهنما همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر سمیه و دبیری همسفر رُبی با دستورجلسه «وادی نهم (نیرویی که از کم شروع بشود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا می‌شود.» روز دوشنبه ۲۵ آبان ماه  ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

ابتدا خداوند بزرگ را شاکر و سپاسگزارم که در جمع شما دوستان عشق و محبت هستم. یاد آقای مهندس را گرامی می‌دارم و از ایشان، دکتر امین و خانواده محترم‌شان بابت این‌که این بستر را فراهم کردند و از خود گذشتگی کردند و کنگره را برای ما به وجود آوردند، با تمام وجودم سپاسگزارم. همچنین سپاسگزار اسیستانت همسفر سحر  هستم که با تحمل کردن رنج سفرشان به من فرصت دادند من همسفر باشم.

دستورجلسه وادی نهم است. وادی‌ها پله‌پله من را با خود و خدای خود نزدیک‌تر می‌کنند. وادی نهم به من می‌گوید: وقتی نیرویی از کم شروع می‌شود و به درجه بالا و بالاتر می‌رسد، نقطه تحمل ایجاد می‌شود. از آن‌جایی که نقطه تحمل در انسان‌ها متفاوت است و به ظرفیت و دانایی انسان‌ها بستگی دارد که چقدر در مقابل شرایط مختلف آن پذیرش، صبوری و توانایی را داشته باشند. همه دعواها، جروبحث‌هایی که اتفاق می‌افتد، آن بی‌احترامی‌ها، جدایی‌ها و حتی خیلی از وقت‌ها بعضی از قتل‌ها، در نتیجه این است که انسان از تعادل طبیعی‌ خارج می‌شود؛ یعنی از نقطه تحمل خود خارج می‌شود و وارد نقطه آشوب می‌شود. آقای مهندس در وادی نهم به من یاد می‌دهند که چگونه نقطه تحمّل خود را بالا ببرم و چگونه رفتاری داشته باشم که باعث نشوم انسان‌ها از تعادل خود خارج شوند و وارد نقطه آشوب شوند. ابتدا وادی یک پیام است و این پیام به من می‌گوید: این پیام برای کسانی است که می‌خواهند به دنیای تازه‌ای قدم بگذارند، می‌خواهند به خودشان توجه کنند، به خویش خویشتن توجه کنند و بر آن‌هاست که از سخن به نقطه عمل به حرکت در می‌آیند.

این پیام به من چه می‌گوید؟ می‌گوید کسی که می‌خواهد تغییر کند و دنیا را با نگاه و تفکر تازه‌ای ببیند، لازم است به خویش و خویشتن توجه کند. خویش خویشتن را که آقای مهندس در این وادی می‌گویند، بیشتر معنی نفس می‌دهد. البته سه معنی برای آن در نظر گرفتند؛ اما بیشتر مفهوم نفس را در اینجا مطرح می‌کنند و این کلام را می‌گویند. دلیلش چیست؟ می‌گوید انسانی که می‌خواهد نفس خود را ارتقاء دهد، لازم است نقطه تحملش را بالا ببرد. این پیام وادی نهم برای آن انسانی است که می‌خواهد دنیای خود را عوض کند و اگر من بخواهم نقطه تحمّلم را بالا ببرم، باید فقط در حد حفظ کردن وادی نهم و عنوان آن نباشد؛ باید در زندگی آن را اجرایی‌ کنم. مثال قشنگی که آقای مهندس می‌زنند، می‌گویند: این‌گونه نباشد که من تمام نسخه‌های پزشکی جهان را حفظ باشم؛ اما یک سردرد ساده خودم را نتوانم درمان کنم، آن را در زندگی کاربردی کنم. من کجا می‌توانم بفهمم که نقطه تحمّلم بالا رفته است؟ وقتی که یک نفر، یک حرف درشتی به من می‌زند و من به هم نمی‌ریزم. اینجا می‌توانم متوجه بشوم که نقطه تحمّل من بالا رفته است یا مثلاً بچه‌ من در خانه دارد بازی می‌کند و یک گلدان یا هر وسیله دیگری را می‌شکند؛ وقتی من داد نزنم سر بچه و آرامش خودم را حفظ کنم، یعنی  نقطه تحمّل من بالا رفته است.

این‌ها می‌تواند نشانه‌های بالا رفتن نقطه تحمل باشد. حال در هستی، هر موجودی که وجود دارد، حتی اشیاء، نقطه تحمل خاص خودشان را دارند. به طور مثال فلزات؛ وقتی که دمایی به اندازه  نقطه ذوب‌شان به آن‌ها وارد می‌شود، کل ساختار و شکل‌شان عوض می‌شود. انسان‌ها هم به همین صورت هستند. کسی که بیشتر از نقطه تحملش به آن فشار وارد می‌شود، از حالت تعادل خارج می‌شود و وارد نقطه آستانه آشوب می‌شود. حال کسی که وارد آستانه آشوب می‌شود، چه اتفاقی برای آن شخص می‌افتد؟ انسانی که وارد آستانه آشوب می‌شود، کاملاً سیستم و نظام طبیعی و تعادل آن به هم می‌ریزد و دیگر توان مدیریت خود را ندارد. حتی فیزیولوژی‌ آن شخص از خود واکنش نشان می‌دهد؛ یعنی گوش‌هایش سرخ می‌شود، رنگ چهره‌اش عوض می‌شود، ضربان قلبش بالا می‌رود و در آن نقطه هر کاری ممکن است از او سر بزند. برای همین است که من باید نقطه تحمل انسان‌های مختلف را بشناسم و کاری نکنم که نقطه تحمل آن‌ها از حد تعادل‌شان خارج شود و وارد نقطه آشوب شوند.‌ آقای مهندس یک سری راهکار در این وادی به ما یاد می‌دهند، می‌گویند: باید در حرف‌هایتان کنترل داشته باشید و باید متوجه باشید که چه می‌گویید.

بعضی از سخنان هستند که انسان‌ها را تخریب می‌کنند، باعث از بین رفتن انسان می‌شوند و باعث می‌شوند در واقع انسان تخریب شود و بعضی سخنان هستند که باعث آبادانی در انسان می‌شوند. من باید متوجه باشم که در برخورد با انسان‌های دیگر دارم چه صحبتی می‌کنم. ممکن است به قول آقای مهندس یک حرفی برای من باد هوا باشد؛ اما زمانی که آن حرف را به شخصی می‌زنم، طرف مقابل کاملاً ساختارش به هم می‌ریزد، حتی باعث ‌می‌شود که آن فرد به خودکشی فکر کند. پس من باید به این نکته توجه کنم و برای بالا بردن نقطه تحمّلم باید این را بدانم که نقطه تحمل کسب‌کردنی است؛ یعنی من می‌توانم با تکرار و تمرین، نقطه تحمل را در درون خود بالا ببرم و با اختصاص دادن زمان مناسب به خودم، نقطه تحمّلم را بالا ببرم. نقطه تحمل هم در جهت منفی بالا می‌رود و هم در جهت مثبت بالا می‌رود. در جهت منفی، وقتی من می‌خواهم ضدارزش‌ها را انجام بدهم، زمانی که من امروز در واقع غیبت می‌کنم، روز بعد باز می‌خواهم این کار را انجام بدهم، با خود می‌گویم دیگر نیاز به آموزش خاصی ندارم؛ ذره‌ذره نقطه تحمّل من در انجام این ضدارزش بالا می‌رود؛ اما در رابطه با مسائل مثبت، اگر بخواهم ضدارزش‌ها را کنار بگذارم، باید یک فشار را تحمل کنم.

باید روی خودم کار کنم، باید تفکر، تجربه و آموزش را در واقع در کنار آن داشته باشم تا بتوانم نقطه تحمّلم را بالا ببرم.‌ برای این‌که من بتوانم در زمینه مسائل منفی از ضدارزش‌ها فاصله بگیرم، باید همه را با هم، نه این‌که بگویم امروز غیبت را کنار می‌گذارم، فردا دروغ را کنار می‌گذارم؛ باید همه را با هم؛ اما به خودم زمان بدهم؛ یعنی یک‌ شبه نمی‌توانم کنار بگذارم. باید مثلاً یک زمانی برای خودم در نظر بگیرم و همه را با هم شروع کنم به کم کردنشان. این‌گونه است که می‌توانم به نتیجه برسم، ضدارزش‌ها را کنار بگذارم و به آرامش برسم. من قبل از کنگره، نقطه تحمّلم در خیلی مسائل کم بود؛ اما با آموزش‌هایی که از کنگره گرفتم خیلی کمک کرد که نقطه تحمّل من بالا برود. مثلاً یاد گرفتم که سختی‌ها برای همه وجود دارد. سختی‌ها لعنت خداوند نیستند؛ بلکه رحمت خداوند هستند. وقتی من با سختی روبه‌رو می‌شوم، از آن‌ها باید آموزش بگیرم و تفکر کنم و تلاش کنم برای حل کردن مسائلی که برای من پیش می‌آید. در کنار آن یاد گرفتم که انسان‌ها هم خوبی دارند و هم بدی دارند؛ هیچ‌کس بد مطلق و یا خوب مطلق نیست. وقتی یک نفر حرفی به من می‌زند، اول به درون خودم بروم، ببینم واقعاً مشکل از من هست یا نه؛ اگر مشکل از خودم هست، حلش کنم و اگر نبود، با یک لبخند از کنارش رد شوم، خودم را به هم نریزم به خاطر حرف یک نفر و آرامش خودم را حفظ کنم. ان‌شاءالله بتوانیم در مسیر کنگره که مسیر رسیدن به آرامش است، ثابت‌قدم باشیم و همواره در کنار هم به خوبی حرکت کنیم.

اعطاء تقدیرنامه‌های لژیون سردار همسفران

تحویل ۳۰ سی‌دی همسفر رُبی، راهنمای ویلیام همسفر ریحانه و همسفر آمنه از (لژیون اول) با راهنمایی همسفر زهرا

مرزبانان کشیک: همسفر محبوبه و مسافر رضا
تایپیست: همسفر آمنه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
عکاس: همسفر هانیه رهجوی راهنما همسفر محدثه (لژیون سوم)
ارسال: همسفر افسانه مرزبان خبری
همسفران نمایندگی ارگ کرمان

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .