English Version
This Site Is Available In English

تو چراغ خود برافروز

تو چراغ خود برافروز

در طول سفرم و با اتفاقاتی که برایم رخ داد، متوجه شدم که به دنیای تازه‌ای قدم گذاشته‌ام؛ دنیایی که در آن باید به خویشِ خویشتن توجه کنم و از این پس با عمل خود حرکت کنم تا بتوانم بذرهای نیکویی بکارم. در این مسیر، زمانی که خانم الناز وارد لژیون شدند چهره دوست‌داشتنی، متانت و ادب ایشان مرا جذب کرد و حس بسیار خوبی به من منتقل شد. همیشه دوست داشتم این جایگاه را در کنار ایشان تجربه کنم و این تجربه برایم بسیار لذت‌بخش و سرشار از حس و حال خوب بود. بهترین پیامی که از این تجربه دریافت کردم، این بود که تا می‌توانم آموزش‌پذیر باشم که بتوانم به دانایی برسم. در اینجا به یاد شعر زیبایی افتادم که آقای مهندس بارها  می‌فرمودند:
اگر روی آب راه روی خسی باشی
اگر به هوا روی مگسی باشی
دل به دست آر تا کسی باشی

همسفر الناز به همراه مسافرشان با آنتی‌ایکس تریاک کشیدنی وارد کنگره شدند، به مدت شانزده ماه و بیست‌‌ و‌‌‌ هشت روز به روش DST، با داروی OT به راهنمایی همسفر زینب و مسافر فرشید سفر کردند و اکنون مدت یک‌ سال و هفت ماه آزاد و رها هستند. مسافر ایشان در ادامه سفر نیکوتین داشتند. ورزش همسفر در کنگره والیبال و شطرنج و ورزش مسافر والیبال و دارت است. همسفر الناز در حال حاضر رابط خبری لژیون هستند.

منظور از اینکه به خویش خویشتن توجه کنیم چیست؟

من این جمله را به‌طور دقیق تجربه کرده‌ام؛ انگار اجازه ورود من به کنگره۶۰ زمانی صادر شد که سه سال پیش در یک تئاتر تعاملی حضور داشتم. در آنجا افرادی را دیدم که حتی در حوزه فرهنگ و هنر فعالیت می‌کردند و در همین شهر، در کنار من زندگی می‌کردند؛ اما دردها و مشکلاتی داشتند که می‌شد به‌سادگی به آن‌ها کمک کرد و یاری رساند. تقریباً سه سال پیش بود که تصمیم گرفتم به دیگران کمک کنم و همین تفکر باعث شد راه من به کنگره باز شود؛ درحالی‌که همسرم پیش از من به کنگره آمده و به رهایی رسیده بود. اما با همین تفکر، مجوز حضور من در کنگره صادر شد. وقتی وارد کنگره شدم، فهمیدم که قبل از هر چیز باید به خودم کمک کنم. آنجا بود که متوجه شدم باید جنگ نرم را با خودم آغاز کنم و تمام نیروهای منفی درونم را در مسیری هدایت کنم که بتوانم آن‌ها را به نیروی مافوق معطوف سازم. در آنجا فهمیدم توجه به خویش خویشتن باعث می‌شود ابتدا بتوانم به خودم کمک کنم و سپس به دیگران نیز یاری برسانم. مدام این شعر را به یاد می‌آورم که:
«تو یکی نه‌ای، هزاری
تو چراغ خود برافروز»

رابطه این وادی با متد DST چیست؟

به نظر من، وادی نهم کاملاً با متد DST هم‌راستاست؛ زیرا این متد به‌تدریج به ما قدرت می‌بخشد تا بتوانیم به خودمان اتکا کنیم و نقطه تحملمان را بالاتر ببریم. این موضوع هم برای مسافران عزیزی که با روش DST و با داروی OT سفر می‌کنند، صدق می‌کند و هم برای همسفرانی که آن‌ها را همراهی می‌کنند و با توجه به خویشتن خویش، در مسیر افزایش نقطه تحمل خود قدم برمی‌دارند.

آیا افزایش نقطه تحمل بدون آموزش و کسب آگاهی امکان‌پذیر است؟

خیر؛ برای این امر، حتماً باید دانایی ما افزایش پیدا کند. اتفاقی که برای خود من در طول سفرم افتاد، این بود که با وجود تمام فراز و نشیب‌ها، در پایان سفر اول هنوز متوجه نبودم که چه اتفاقی در حال رخ دادن است. به قول همین وادی، من آن مشکلات را لعنت می‌دانستم؛ درحالی‌که امروز، پس از عبور از آن مشکلات و پیدا کردن راه‌حل آن‌ها، وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، می‌بینم که واقعاً رحمت الهی بودند؛ چراکه باعث افزایش نقطه تحمل من شدند. این اتفاقات دقیقاً باعث شدند که من از ترس به شجاعت برسم. شرایط و اتفاقات بسیار مهمی در زندگی‌ام رخ داد؛ تا جایی که حتی شاهد بودم وسایلم را پشت کامیون می‌گذارند تا از تهران خارج کنند. با وجود تمام این سختی‌ها، توانستم از کفر به ایمان برسم. امروز باور دارم نیروی مافوقی وجود دارد که وقتی ما در مسیر ارزش‌ها حرکت می‌کنیم و از ضد ارزش‌ها دوری می‌کنیم، پاداش تلاشمان را به‌صورت خودکار و خودجوش به ما بازمی‌گرداند.

به‌عنوان سخن پایانی، اگر صحبتی دارید، بفرمایید؟
می‌خواهم بگویم که وادی نهم برای من، خودِ خود کنگره۶۰ است؛ چراکه به نظر من، همان رمز و راز کشف حقیقت است. با حرکت، صفت گذشته تغییر می‌کند. ما مانند یک چشمه جوشان در مسیر حرکت قرار می‌گیریم، حکم عقل را به‌عنوان فرمانده اجرا می‌کنیم، به خویشتن خویش توجه می‌کنیم و مسئولیت کارهای خود را بر عهده می‌گیریم و در ادامه با تفکر و آگاهی، بهترین ساختار را برای خودمان می‌سازیم و با تفکر و ایمان راسخ می‌توانیم به پیوند محبت برسیم.

طراح سوالات، مصاحبه‌کننده و تایپ: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دهم)
عکاس: همسفر مرجان، مرزبان خبری
ارسال: راهنما همسفر ثریا (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی لویی‌پاستورهمسفر الناز به همراه مسافرشان با آنتی‌ایکس تریاک کشیدنی وارد کنگره شدند، به مدت شانزده ماه و بیست‌‌ و‌‌‌ هشت روز به روش DST، با داروی OT به راهنمایی همسفر زینب و مسافر فرشید سفر کردند و اکنون مدت یک‌ سال و هفت ماه آزاد و رها هستند. مسافر ایشان در ادامه سفر نیکوتین داشتند. ورزش همسفر در کنگره والیبال و شطرنج و ورزش مسافر والیبال و دارت است. همسفر الناز در حال حاضر رابط خبری لژیون هستند.

منظور از اینکه به خویش خویشتن توجه کنیم چیست؟

من این جمله را به‌طور دقیق تجربه کرده‌ام؛ انگار اجازه ورود من به کنگره۶۰ زمانی صادر شد که سه سال پیش در یک تئاتر تعاملی حضور داشتم. در آنجا افرادی را دیدم که حتی در حوزه فرهنگ و هنر فعالیت می‌کردند و در همین شهر، در کنار من زندگی می‌کردند؛ اما دردها و مشکلاتی داشتند که می‌شد به‌سادگی به آن‌ها کمک کرد و یاری رساند. تقریباً سه سال پیش بود که تصمیم گرفتم به دیگران کمک کنم و همین تفکر باعث شد راه من به کنگره باز شود؛ درحالی‌که همسرم پیش از من به کنگره آمده و به رهایی رسیده بود. اما با همین تفکر، مجوز حضور من در کنگره صادر شد. وقتی وارد کنگره شدم، فهمیدم که قبل از هر چیز باید به خودم کمک کنم. آنجا بود که متوجه شدم باید جنگ نرم را با خودم آغاز کنم و تمام نیروهای منفی درونم را در مسیری هدایت کنم که بتوانم آن‌ها را به نیروی مافوق معطوف سازم. در آنجا فهمیدم توجه به خویش خویشتن باعث می‌شود ابتدا بتوانم به خودم کمک کنم و سپس به دیگران نیز یاری برسانم. مدام این شعر را به یاد می‌آورم که:
«تو یکی نه‌ای، هزاری
تو چراغ خود برافروز»

رابطه این وادی با متد DST چیست؟

به نظر من، وادی نهم کاملاً با متد DST هم‌راستاست؛ زیرا این متد به‌تدریج به ما قدرت می‌بخشد تا بتوانیم به خودمان اتکا کنیم و نقطه تحملمان را بالاتر ببریم. این موضوع هم برای مسافران عزیزی که با روش DST و با داروی OT سفر می‌کنند، صدق می‌کند و هم برای همسفرانی که آن‌ها را همراهی می‌کنند و با توجه به خویشتن خویش، در مسیر افزایش نقطه تحمل خود قدم برمی‌دارند.

آیا افزایش نقطه تحمل بدون آموزش و کسب آگاهی امکان‌پذیر است؟

خیر؛ برای این امر، حتماً باید دانایی ما افزایش پیدا کند. اتفاقی که برای خود من در طول سفرم افتاد، این بود که با وجود تمام فراز و نشیب‌ها، در پایان سفر اول هنوز متوجه نبودم که چه اتفاقی در حال رخ دادن است. به قول همین وادی، من آن مشکلات را لعنت می‌دانستم؛ درحالی‌که امروز، پس از عبور از آن مشکلات و پیدا کردن راه‌حل آن‌ها، وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، می‌بینم که واقعاً رحمت الهی بودند؛ چراکه باعث افزایش نقطه تحمل من شدند. این اتفاقات دقیقاً باعث شدند که من از ترس به شجاعت برسم. شرایط و اتفاقات بسیار مهمی در زندگی‌ام رخ داد؛ تا جایی که حتی شاهد بودم وسایلم را پشت کامیون می‌گذارند تا از تهران خارج کنند. با وجود تمام این سختی‌ها، توانستم از کفر به ایمان برسم. امروز باور دارم نیروی مافوقی وجود دارد که وقتی ما در مسیر ارزش‌ها حرکت می‌کنیم و از ضد ارزش‌ها دوری می‌کنیم، پاداش تلاشمان را به‌صورت خودکار و خودجوش به ما بازمی‌گرداند.

به‌عنوان سخن پایانی، اگر صحبتی دارید، بفرمایید؟
می‌خواهم بگویم که وادی نهم برای من، خودِ خود کنگره۶۰ است؛ چراکه به نظر من، همان رمز و راز کشف حقیقت است. با حرکت، صفت گذشته تغییر می‌کند. ما مانند یک چشمه جوشان در مسیر حرکت قرار می‌گیریم، حکم عقل را به‌عنوان فرمانده اجرا می‌کنیم، به خویشتن خویش توجه می‌کنیم و مسئولیت کارهای خود را بر عهده می‌گیریم و در ادامه با تفکر و آگاهی، بهترین ساختار را برای خودمان می‌سازیم و با تفکر و ایمان راسخ می‌توانیم به پیوند محبت برسیم.

طراح سوالات، مصاحبه‌کننده و تایپ: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دهم)
عکاس: همسفر مرجان، مرزبان خبری
ارسال: راهنما همسفر ثریا (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی لویی‌پاستور

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .