جلسه هشتم از دوره شانزدهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی قائمشهر به استادی همسفر تینا، نگهبانی همسفر حلیمه و دبیری همسفر سلما با دستور جلسه «وادی نهم (وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد نقطه تحمل پیدا میشود.)» روز دوشنبه ۲۵ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.
.jpg)
خلاصه سخنان استاد:
خدا را هزاران بار سپاس برای وجود این مکان واقعاً مقدس خدا را شاکرم که این فرصت در اختیار من قرار گرفت که در این جایگاه بنشینم خدمت کنم و از شما آموزش بگیرم، خوشحالم که روز خدمتم مصادف شد با زادروز زمینی شدن آقای مهندس، از راهنما همسفر رقیه خیلی سپاسگزارم که این مسئولیت را به من سپردند از گروه ایجنت و مرزبانی هم خیلی ممنونم من هم به نوبه خودم این غم بزرگ درگذشت آقای مهندس را بهتمامی اعضاء کنگره۶۰ تسلیت میگویم هرچند میدانم که امروز اینجا در کنار ما حضور دارند.
دستور جلسه وادی نهم و تأثیر آن روی من وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتر برسد نقطه تحمل پیدا میکند و این جمله برای من تینا مصداق من همسفر است که اگرچه صبور نیستم، تحمل ندارم؛ اما باید صبوری را یاد بگیرم و تحملم را بالا ببرم تا این سفر چه برای خودم چه برای مسافرم به بهترین شکل به اتمام برسد حالا نقطه تحمل اصلاً یعنی چه؟ نقطه تحمل همان ظرفیت و توانایی ما در برابر شرایط مختلف است.
البته این ظرفیت و توانایی در انسانهای مختلف و در زمینههای مختلف خیلی فرق میکند مثلاً یک انسانی ممکن است در برابر سختی و مشکلات خیلی آدم صبوری باشد؛ اما در برابر حرف یک آدم به هم بریزد و نتواند خودش را جمع کند و چیزی که در این وادی برای من جالب بود این بود که یادآور من تینا قبل از اینکه وارد کنگره شوم بود من قبل از اینکه وارد کنگره شوم اصلاً آدم صبوری نبودم و تحمل نداشتم اتفاقاً خیلی آدم عجولی بودم و دوست داشتم کارهایم در کوتاهترین زمان؛ اما به بهترین شکل انجام شود تا زمانی که به واسطه اعتیاد مسافرم و مشکلاتی که برای خودم در زندگیام به وجود آمده بود وقتی وارد کنگره شدم سفرم را شروع کردم و آموزش گرفتم فهمیدم که همه چیز به آن سادگی و سریع که من میخواهم حل نمیشود؛ شاید زمان برای من بهترین راهحل بود و به این درک رسیدم که مسافرم یکشبه مصرفکننده نشد که من از او توقع داشته باشم که یکشبه به درمان برسد این آدم هم نیاز به آموزش، تمرین و استمرار دارد و هرچه قدر در سفر اول که قطعاً برایشان سخت است پر از فراز و نشیب، پستیوبلندی است خیلی جاها ممکن است اذیت شوند درد بکشند و حالشان بد باشد؛ اما در نهایت به این ایمان رسیدم که این آدم در این مکان به درمان میرسد ترک نمیکند به درمان میرسد این دوتا خیلی باهم فرق دارند.
مسافر من جای دیگر ترک کرده بود؛ اما به درمان نرسیده بود؛ پس من هم بهعنوان همسفر مادرم بهعنوان اولین همسفر مسافرم سعی کردیم که در این راه نقطه تحملمان را بالا ببریم؛ چون اگر قرار بود هر اتفاقی که برای آن آدم میافتد زمانی که حالش بد است زمانی که دارد درد میکشد یک وقتهایی؛ شاید گریز بزند اگر روی من همسفر تأثیر میگذاشت؛ شاید از یکجایی به بعد من اصلاً کنگره نمیآمدم وقتی آمدن به اینجا حالم را بد میکرد؛ پس سفر من همزمان با سفر مسافرم شروع شد و ما شروع کردیم به آموزش گرفتن و نکته جالبی که در این وادی بود این بود که فقط نقطه تحمل در مسیر ارزشها بالا نمیرود یعنی فقط این نیست که من بیایم آدم صبوری شوم یک وقتهایی نقطه تحمل در مسیر ضد ارزشها است که بالا میرود مثلاً اعتیاد مسافرمان، مسافر من که از بدو تولدش مصرفکننده نبود بود؟ این آدم کمکم، ذرهذره پلکانی با همان روش DST شروع کرد به مصرف و مصرف موادش از کم به زیاد افزایش پیدا کند؛ چون از یک جایی به بعد آن مقدار موادی که مصرف میکرد پاسخگوی نیاز بدنش نبود و این فرد مجبور شد به اینکه بیاید بیشتر مصرف کند در مقابل کنگره و آقای مهندس هم آمدند با همان روشی که فرد مصرفکننده شد با همان روش DST ذرهذره، پلکانی آن فرد را به درمان رساندند.
حالا اگر ما بخواهیم بیاییم نقطه تحملمان را در ارزشها بالا ببریم باید چهکار کنیم؟ قطعاً باید آموزش بگیریم و تمرین کنیم استمرار داشته باشیم باید آموزشها را در زندگی خودمان کاربردی کنیم من یادم میآید تا وقتیکه وارد کنگره شوم یک موضوعی که حالا اینجا برای من به وجود آمده بود موضوع بخشش بود من در کل آدم کینهای نیستم خیلی کم پیش میآید بخواهم از کسی کینه به دل بگیرم؛ اما اگر از کسی کینه به دل میگرفتم بخشیدن آن آدم خیلی برای من سخت بود زمانی که شروع کردم به کاربردیکردن آموزشهایی که گرفتم در زندگی و البته بازهم با راهنمایی گرفتن از راهنمایم به این درک رسیدم که گاهی بخشیدن آدمها این نیست که من بیایم دوباره با این آدمها ارتباط بگیرم یا اعتمادی کنم صرفاً به این جهت است که من بیایم آن بند ضدارزشی کینه و نفرتی که دور گردنم پیچیدم و راه تنفس مرا بست از گردنم جدا کنم بندازم کنار و سعی کنم به آن رهایی و آرامش و حال خوب برسم و گاهی واقعاً مشکلات لعنت خداوند نیستند رحمت خداوند هستند و فقط کافیه ما نوع نگاهمان را به مشکلات عوض کنیم مثل کاری که من کردم قبل از این که این اتفاقها بیفتد من همه چیز داشتم مسافرم سفرش بهخوبی به اتمام رسیده بود کارم را داشتم درآمدم را داشتم؛ ولی حالم خوب نبود؛ چون آن سیاهی درونم آن ضدارزشی درونم نمیگذاشت که حالم خوب باشد؛ ولی وقتی کندم انداختم کنار الان میبینم که چهقدر همه چیز قشنگتر است چهقدر من حالم بهتره و چهقدر به آن آرامش رسیدم.
در آخر تغییرات نیازمند زمان، استمرار و تمرین است ما قرار نیست یکشبه به یک انسان دیگری تبدیل شویم؛ بلکه قرار است هرروز با کاربردیکردن این آموزشها در زندگیمان در جهت بهترشدن قدم برداریم باز هم از آقای مهندس که میدانم امروز اینجا در کنار من حضور داشتند و خانواده محترمشان از راهنمایم که گاهی مادرانه، گاهی خواهرانه در کنار من بودند از همسفر آزاده که اصلاً باعث حضور من در کنگره شدند و از مادرم بهعنوان اولین همسفر مسافرم و اولین همراه و رفیق من در زندگی که شاید اگر بهخاطر ما نبود این زندگی را تحمل نمیکرد خیلیخیلی سپاسگزارم امیدوارم که همه به آن حال خوب و آرامش درونی برسیم.
.jpg)
مرزبان کشیک: همسفر مهرانه و مسافر سهراب
عکاس: همسفر ریحانه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون سوم)
تایپیست: راهنمای تازهواردین همسفر فاطمه
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر مهرانه
همسفران نمایندگی قائمشهر
- تعداد بازدید از این مطلب :
73