جلسه هفتم از دوره سوم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی هشتگرد کرج به استادی راهنما همسفر فهیمه، نگهبانی همسفر نفیسه و دبیری همسفر سهیلا با دستور جلسه «وادی نهم (وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجۀ بالا و بالاتری برسد، نقطۀ تحمل پیدا می شود.) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه 25 آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
در ابتدا سپاسگزار بزرگ و عزیز جمعیت احیای انسانی کنگرۀ 60، آقای مهندس حسین دژاکام هستم که به من فهیمه اجازه دادند تا از آموزههایشان استفاده کنم. حال خوب، سلامتی و زندگی در لحظۀ حال را باید از ایشان بیاموزم. امیداورم که در ادامه رهجوی خوبی برای جمعیت احیای انسانی کنگرۀ 60 باشم. در مورد دستور جلسۀ وادی نهم، اگر که من فهیمه به گذشته بازگشت داشته باشم، میبینم که قبل از ورود به کنگره پر از ناامیدی، ترس، پر از حسهای منفی بودم و قدرت تحملم پایین بود. چون آموزش ندیده بودم. درون من پر از خشم، کینه و عصبانیت بود. زمانی که وارد کنگره شدم، آموزشهای نسبی را یاد گرفتم. شناخت نسبت به جسم خودم پیدا کردم و فهمیدم سالیان سال ندانسته و ناخواسته چقدر به جسمم و به خودم آسیب وارد کردم.
من فهیمه در مصرف دخانیات به حد اشباع رسیده بودم. نقطه تحمل من در مصرف سیگار آرامآرام به جایی رسیده بود که اگر هشت شب تا پنج صبح میگذاشتند، سیگار مصرف میکردم و این یعنی آرامآرام نقطه تحمل در جهت منفی در من شکل گرفته بود، به جایی رسید که من در ضدارزشها به اوج نقطه تحمل رسیدم. زمانی که در کنگره قرار گرفتم و آرامآرام دانایی به دست آوردم دربارۀ این که؛ فلسفۀ جسم چیست؟ من فهیمه چرا در این دنیا حضور دارم؟ چرا در مسیر کنگرۀ 60 قرار گرفتم. آرامآرام وقتی داناییام بالا رفت به همان میزان نقطه تحمل من نیز آرامآرام در جهت مثبت قرار گرفت و به نقطۀ بالایی رسید تا آنجا که فهمیدم باید حرکت کنم. به خودم گفتم؛ فهیمه تا زمانی که اینجا نشستهای و در مقابل نیروهای منفی حرکتی انجام نمیدهی و ساکن هستی، تغییری در تو ایجاد نمیشود.
حرکت کردم و در مسیر لژیون ویلیام قرار گرفتم. چرا که زمانی که من پر از انرژی و نیروهای منفی بودم؛ هیچ دریافتی نداشتم. وقتی که در مسیر درمان قرار گرفتم. آرامآرام خوابم تنظیم شد. برداشتهایم تغییر کرد. این حرکت و تغییر آرام از DST آقای مهندس میآید. آقای مهندس DST را بسیار قشنگ برای ما باز کردند. ما در تمام مراحل زندگی در ذرهذره مشکلاتی که برای خودمان و جسممان به وجود میآید؛ آرامآرام به نقطه تحمل میرسیم. ما میتوانیم نقطه تحمل خودمان را هم در قسمت منفی هم در قسمت مثبت بالا ببریم و وقتی که در کنگره قرار میگیریم، آرامآرام این نقطه تحمل از حرکتکردن و از حرف به عمل درآمدن است که تغییر را ایجاد میکند.
وقتی که دانایی بالا برود و ظرفیت هم بالا برود در مقابل نیروی نقطه تحمل ما هم بالا میرود. در تغذیه هم همین است؛ زمانی که شخص قبل از این که وارد لژیون تغذیه شود؛ دچار ریزهخواری و اضافهوزن است، به نقطه تحملی رسیده که همه چیز میتواند بخورد. نخوردن برایش معنا ندارد. وقتی در مسیر سفر تغذیه قرار میگیرد، میفهمد که منع غذایی ندارد. هر چیزی که بدن من نیاز دارد، کافی است. فرد به آن دانایی میرسد که چه چیزی را، چه موقع و به چه مقدار بخورد. وقتی به این دانایی برسد، آرامآرام نقطه تحمل در نخوردن بالا میرود.
با آموزشها در لژیون تغذیه یاد میگیرم که مواد غذایی چه خاصیتی برای بدن من دارد و آن را آرامآرام بالا میبرم. اینها طی یک مدت زمانی و با فراز و نشیبهای متعدد به دست میآید. سفر، سفر سختی است و من میخواهم خودم را بشناسم پس به زمان نیاز دارم تا آرامآرام بتوانم نقطه تحملم را بالا ببرم. من فهیمه زمانی که وارد کنگره شدم، شاید 5 تا 6 ماه بود که ازدواج کرده بودم و از نظر مالی میتوان گفت ضعیف بودیم ولی وقتی در کنگره آموزش گرفتم نقطه تحمل من در مسألۀ مالی هم بالا رفت. یاد گرفتم چطور پس انداز کنم ؛ یاد گرفتم که چطوری صد خودم را بگزارم؛ همانطور که در لژیون سردار که البته در حال نزدیک شدن به زمان گلریزان هستیم هم همینطور است. من در لژیون سردار هم باید نقطه تحملم را بالا ببرم. اگر سفر اولی هستم و میخواهم حمایت مالی در لژیون سردار داشته باشم، از مقدار اندک شروع کنم و سعی کنم سال به سال به این مبلغ اضافه کنم. اگر عضو سردار هستم و امسال 6 میلیون تومان پرداخت میکنم، در دور بعد حداقل 7 تا 8 میلیون تومان افزایش بدهم و اینگونه ظرفیت مالی خودم را درلژیون سردار افزایش بدهم.
در پایان باز هم از جناب مهندس سپاسگزاری میکنم هر آنچه من فهیمه در زندگیام دارم، اگر توانستم به عشق برسم، اگر توانستم بخشش داشته باشم و گذشت کنم، اگر توانستم خودم را بشناسم، همۀ اینها به لطف آقای مهندس است که چقدر ما انسانها را دوست داشتند. چقدر ما افراد کنگرۀ 60 را دوست داشتند و تحقیق کردند که ما بتوانیم به سلامتی که حقمان است، برسیم. شاید اگر بیرون از کنگره بودیم، برای همین اضافه وزنمان مسیرهای سختی را در پیش میگرفتیم. خود من 3-4 کیلو اضافه وزن داشتم، ورزش های سنگین بدنسازی انجام میدادم تا این 3-4 چهار کیلو برود ولی نتوانستم، نشد. وقتی در مسیر کنگره قرار گرفتم به راحتی؛ وقتی آنچه که راهنمایم گفتند؛ دقیق اجرا کردم؛ در 10 ماه به راحتی به درمان رسیدم؛ چه در سفر سیگار، چه در سفر تغذیه و این یعنی نقطه تحمل اندک اندک بالا میرود و تغییر یک دفعه اتفاق نمیافتد.
اگر میخواهم تغییری در من شکل بگیرد، باید حرکت کنم و این که میدانم؛ اما عمل نمیکنم؛ فقط شنونده باشم و دنبال این باشم که از فلانی یاد بگیرم. تا زمانی که حرکت نکردیم به نتیجه نمیرسیم. همۀ مسیری که میخواهیم به دست بیاوریم با تلاش و کوشش خودمان است.

مرزبان کشیک: همسفر سپیده و مسافر محمد
عکاس: همسفر تارا رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون اول)
تایپیست: همسفر سهیلا رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون اول) دبیر سایت
ارسال: همسفر کینوش مرزبان خبری
همسفران نمایندگی هشتگرد کرج
- تعداد بازدید از این مطلب :
33