جلسه هفتم از دوره سوم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی کاشان به استادی همسفر ناهیده، نگهبانی همسفر فهیمه و دبیری همسفر مرضیه با دستور جلسه «وادی نهم (نیرویی که از کم شروع بشود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میشود.» روز دوشنبه 25 آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خدا را شاکرم که در این جایگاه هستم و آموزش میگیرم و خدمت میکنم همچنین از زنده یاد مهندس دژاکام و خانواده محترشان و دبیر و نگهبان تشکر میکنم که اجازه دادند در این جایگاه باشم و خدمت کنم. از خانم فخری ایجنت محترم و مرزبانان تشکر میکنم.
امروز میخواهیم درباره موضوعی صحبت کنیم که شاید یکی از کلیدیترین رازهای رشد و تکامل ما در زندگی باشد. در کتاب «عشق یا ۱۴ وادی»، زنده یاد آقای مهندس دژاکام به نکتهای بسیار ظریف اشاره میکنند: چرا برخی از ما در برابر سختیها درهم میشکنند، اما برخی دیگر، با افزایش فشار، همچون الماس میدرخشند؟
عنوان وادی نهم به ما میگوید: «وقتی نیرویی از سطحی پایین آغاز شده و به درجات والاتر میرسد، نقطه تحمل پدید میآید.» این نیرو میتواند فشار زندگی یا چالشهای درونی باشد؛ نیرویی که از مقداری کم شروع به حرکت میکند و به تدریج شدت میگیرد. اگر در صراط مستقیم باشیم، به جای آنکه از فشار نابود شویم، به نقطه تحمل جدیدی دست مییابیم.
در وادیهای گذشته، آقای مهندس بر «تفکر و اندیشه پیش از سخن گفتن» تأکید داشتند، اما در این وادی، ما از نقطه تفکر و اندیشه عبور کرده و وارد مرحله «عملیاتی» میشویم. اگر انسان ایمان راسخی داشته باشد و در مسیر مستقیم قرار بگیرد، باید آگاهی و اطلاعاتی کسب کند که مبنای آنها ارتقای نقطه تحمل باشد. خداوند نیز در این مسیر یاریگر ماست. در درون هر انسانی، مجموعهای از رذائل و فضایل به صورت «قوه» نهاده شده است؛ او مختارالخطا است و اختیار کامل دارد که میان راه خیر و راه شر، یکی را انتخاب کند. در واقع، انسان در درون خود دو پیامآور دارد: نخست، «وجدان» یا همان پیامبر درون؛ و دوم، پیامبرانی که فرامین الهی را برای ما آوردهاند؛ فرامینی که هدفشان صلح و دوستی است، نه جنگ و خونریزی.
هر فردی برای دوری از فساد و ورود به مرحله ارزشها، باید نقطه تحمل خود را بالا ببرد. برای مثال، کسی که از ورود به استخر آب میترسد، نمیتواند ناگهان خود را در میان آب بیندازد؛ او باید پله به پله پیش برود تا بدن او کاملاً با آب وفق پیدا کند. در این لحظه است که او بر ترس خود غلبه کرده و نقطه تحملی جدید کسب میکند.
همانطور که میدانیم، هر پدیدهای در هستی یک نقطه تحمل دارد و اگر از آن عبور کند، دچار آشوب و تخریب میشود. انسان نیز دارای نقاط تحمل مختلفی است که دامنه و ظرفیت آنها بسیار وسیع و متفاوت است. ما باید مراقب باشیم که رفتار و سخنانمان از حد تحمل دیگران فراتر نرود و با رفتارهای ناهنجار، خود و دیگران را به آستانهی آشوب نکشانیم. ما نباید مشکلات را لعنت کنیم، در حالی که این مشکلات، در واقع رحمت خداوند و ابزاری برای ساخته شدن ما هستند.
هستی از ترکیب دو نیروی مکمل (مثبت و منفی، یا آسانی و سختی) میچرخد. نیروهای منفی و بازدارنده، نقش تکمیلکنندهای در جهان دارند؛ آنها باعث چرخش حیات میشوند. اگر این نیروها ناگهانی و بیش از حد باشند، ممکن است باعث «سنگ خوردن» ما شوند، اما اگر به صورت تدریجی و منظم اعمال شوند، ساختار درونی ما را تغییر میدهند و ما را به آزمونهایی میرسانند که پیشتر حتی تصورشان را هم نمیکردیم.
بنابراین، اگر امروز در زندگی احساس میکنید فشارها در حال افزایش است، این نشانه نابودی نیست، بلکه نشانه رسیدن به سطح بالاتری از سالاری است. هر زمان فشار زیاد شد، به خود بگویید: «این نیرو در حال صیقل دادن من و رساندن من به نقطه تحمل بالاتر است.» یادمان باشد که آموزشها اگر فقط برای حفظ کردن باشند، ارزشی ندارند؛ آموزش باید در عمل جاری شود. انسان میتواند با دو روش نقطه تحمل خود را بالا ببرد: ۱. تمرین منظم، و ۲. گذر زمان.
در نهایت، قدرت ما در نبود مشکلات و فشارها نیست؛ بلکه در توانایی ما برای سازگار شدن با نیروهای بزرگتر و رشد کردن است. بیایید به جای فرار از مشکلات، به دنبال یافتن آن نقطه تحمل جدید در درون خودمان باشیم. ممنون که به صحبتهای من توجه کردین.

مرزبانان کشیک: همسفر زهره و مسافر محمد
تایپیست: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر فریبا (دبیر دوم سایت)
عکاس: همسفر نگار رهجوی راهنما همسفر لیلی (لژیون چهارم)
ویرایش: راهنمای تازهواردین همسفر مرضیه (نگهبان سایت)
ارسال: مرزبان خبری همسفر انسیه
همسفران نمایندگی کاشان
- تعداد بازدید از این مطلب :
70