جلسه پنجم از دوره بیستویکم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی زنجان به استادی همسفر فهیمه، نگهبانی همسفر فرناز و دبیری همسفر مهسا با دستور جلسه «وادی نهم(وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتر برسد، نقطه تحمل پیدا میشود)» روز دوشنبه 25 آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خوشحالم که دوباره این جایگاه را تجربه میکنم. از نگهبان جلسه، ایجنت محترم، مرزبانان و از خانم لیلای عزیزم، راهنمای محترم تشکر میکنم که اجازه دادند من این جایگاه را تجربه کنم و آموزش بگیرم. در مورد وادی نهم چند نکته عرض میکنم؛ وادی نهم میگوید نیرویی که از کم شروع میشود و به درجه بالا و بالاتر میرسد، نقطه تحمل پیدا میشود. استاد امین در سیدی تیر و کمان میفرمایند: انسان که تغییر میکند، اگر نقطه تحمل را برایش در نظر نگیریم یعنی عملا هیچ اتفاقی صورت نمیگیرد، در واقع مهمترین ملاک با ارزش برای موفقیت و خروج انسان از تاریکی، نقطه تحمل است. نقطه تحمل یعنی ظرفیت توانایی ما برای روبرو شدن با شرایط مختلف زندگی و اینکه تا چه اندازه میتوانیم سختیها و مشکلات، رفتار دیگران و حتی بعضی از اتفاقات را بپذیریم و در برابر آنها واکنش درست داشته باشیم،یعنی وقتی سوار تاکسی میشویم، اگر راننده حرف نادرستی زد، به هم نریزیم، از کوره در نرویم یا اگر دوستانمان حرفی زدند که باب میل ما نباشد، پرخاش نکنیم.
انسان ها دارای دو چهره هستند، یک روی عصبانی و یک روی آرام، حال این به رفتارما بستگی دارد که آیا باعث شویم طرف مقابل روی آرام خود را به ما نشان دهد یا روی عصبانی اش را، بستگی به رفتار و گفتار ما دارد.
من با خودم میگویم که چرا با من اینطور رفتار کردند؟ چرا به من بی احترامی کردند؟ چرا با من تند رفتار کردند؟ چون من خودم باعث این رفتار و این صحبت شدم، من کاری میکنم که باعث میشوم با من بدرفتاری کنند.
در این وادی ما یاد میگیریم که هر انسانی ظرفیتی دارد، اگر ظرفیت یک نفر به حدی برسد که به نقطه آشوب، یعنی جنگ، یعنی تخریب برسد، دست به قتل یا کارهایی که نباید انجام بدهد، میزند. به حرفهایی که نباید گفته شود منجر شود، یعنی ما باید سعی کنیم که نقطه تحمل خودمان را بالا ببریم. نقطه تحمل دیگران هم حدی دارد یعنی ما حرفی می زنیم، احساس میکنیم که این حرف اصلا اهمیتی ندارد و باد هواست ولی همین حرف به فردی دیگر خیلی برمیخورد و باعث عصبانی شدن او میشود. منی که باعث میشوم یک نفر عصبانی شود، یک نفر ناراحت شود یا مثلا کاری میکنم که کارهای ضدارزش انجام دهد، آیا من خودم، خودم را میگویم، فهیمه تا الان کاری کرده تا دل کسی را به دست بیاورد؟ آیا من کاری کردم که کسی که عصبانی بوده، در حد آشوب بوده، آرامش کنم؟ یعنی دست به کارهای خطرناک نزند، یعنی تا الان من این کارها را انجام دادهام؟ باید بنشیم و با خودم این وادیهایی که هستند، تلنگری بشود که بنشینم فکر کنم و ببینم کی من این کارهای خوب را انجام دادهام؟ کجا کسی که ناراحت است یا کسی که در حد آشوب، در حد تخریب است، من توانستهام آرامش کنم؟ توانستهام یک کار مثبت انجام بدهم؟
اینجا یاد گرفتم که منِ فهیمه، چیزی بلد نبودم، اصلا نمیدانستم نقطه تحمل چه هست، کنگره۶۰، علم کنگره۶۰، به من یاد داد که نقطه تحمل خود را بالا ببرم. در مورد سی دی نوشتن، سیدی گوش کردن، کتاب خواندن و در مورد همه چیز، میتوانیم نقطه تحمل خود را بالا ببریم. ممنونم که به صحبتهای من گوش کردید.
اهداء نشان پیمان به همسفران
.jpg)


مرزبانان کشیک: همسفر معصومه و مسافر محمدتقی
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون هشتم)
عکاس: همسفر عسل رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم)
ویرایش: همسفر پرستو رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم) دبیر اول سایت
ارسال: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زنجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
76