جلسه اول از دور پنجم جلسات لژیون سردار نمایندگی شعبه یوسف، با استادی راهنمای محترم مسافر بیژن، نگهبانی راهنمای محترم مسافر مسعود، دبیری مسافر مرتضی و خزانهداری مسافر علی با دستور جلسه "وادی نهم و تاثیر آن روی من" روز دوشنبه 25 آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱5:۳۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان بیژن هستم مسافر، از آقا مسعود بابت دعوتشان سپاسگزارم. امروز مصادف با تولد آقای مهندس و روز بسیار زیبایی است؛ به همین مناسبت امروز با آبتین نیز تماس گرفتم. انرژی و حضور آقای مهندس همیشه و همهجا احساس میشود و تمام آثار ایشان در همین شعبهای که نشستهایم مشهود است. برای شخص من، حضور ایشان حتی در خوابهایم نیز تداوم دارد؛ بهطوریکه پس از فوت ایشان (که شاید به چهل روز هم نرسیده بود) دو یا سه بار ایشان را در خواب دیدم. همانطور که بیشتر اعضا میدانند، زمانی که ما ورود به کنگره را انتخاب میکنیم، دلیل اصلی آن خستگی از مواد مخدر و ویرانیهای زندگی گذشتهمان است و این مسیر را برای آغاز راهی جدید برمیگزینیم.
امروز ظهر به این فکر میکردم که در این جلسه پیرامون چه موضوعی صحبت کنم. حقیقت این است که پس از انتخاب اولیه ما برای سفر، این سیستم است که ما را انتخاب میکند؛ انتخاب میشویم تا دبیر، نگهبان، استاد جلسه، راهنما و یا مرزبان شویم. تمام این موقعیتهایی که در مسیر زندگی ما پدیدار میگردند، ارتباط مستقیمی با «وادی نهم» دارند. اساس صحبت وادی نهم این است که نیرویی از کم شروع شده و به مرور زمان افزایش مییابد. همانطور که آقای مهندس میفرمایند، طبیعت همیشه بهترین الگوی ماست و این تکامل تدریجی در تمامی ارکان هستی و طبیعت به وضوح دیده میشود.
به عنوان مثال در ورزش شنا، عزیزانی مانند آقا مرتضی در روزهای نخست حتی نمیتوانستند یک طول استخر را طی کنند، اما اکنون روزانه یک تا دو کیلومتر شنا میکنند. یک دونده نیز در روز اول نمیتواند مانند «یوسین بولت» مسیر را در صدم ثانیه طی کند، بلکه با ممارست و تمرین به درجهای میرسد که قهرمان جهان میشود. چیزی که ما از وادی نهم میآموزیم این است که مثلث «تفکر، تجربه و آموزش» همواره راهگشای ماست. داشتن این مثلث به منِ مسافر کمک میکند تا خود را رشد داده و ارتقا بخشم و از آموزشهای همیشه در دسترس کنگره، برای تفکر صحیح و بالا بردن وزن وجودی خود بهره ببرم.
امکان ندارد یک مسافر خواسته قلبی داشته باشد، وزن تفکری خود را ارتقا دهد و در مسیر درست کنگره قدم بگذارد، اما به راه مستقیم هدایت نشود. البته عکس این قضیه نیز صادق است؛ در دنیای بیرون، گروههای مافیایی و منفی نیز رشد میکنند. آنها هم از جیببری در اتوبوس شروع کرده و چند سال بعد به سرقت از بانک میرسند؛ در آنجا نیز ارتقا وجود دارد، اما این صعود در نهایت به سقوطی ویرانگر ختم میشود. در وادی نهم عبارتی وجود دارد با مضمون «دیدن جام طلایی که درون آن زهر است». گاهی ظاهر زرینِ یک جام ما را ترغیب میکند، اما درون آن جز زهر و نابودی چیزی نیست.
این زهر در واقع همان چیزی است که ما به واسطه مصرف مواد مخدر به دنبالش رفتیم. روند اعتیاد ما نیز از یک مسیر تدریجی شروع شد؛ روز اول هیچکدام از ما میزان مصرفِ روزهای آخرمان را نداشتیم. به یاد دارم اوایل با دوستانم، سه نفری تنها به اندازه یک سرسنجاق مصرف میکردیم که حالمان هم بد میشد، اما به مرور در این پلههای منفی رشد کردیم. مسئله دیگری که به نظرم همواره پشتیبان ماست، مفهوم عدالت است. عدالت در کنگره با بیرون تفاوت دارد؛ اگر کسی در جایگاهی قرار گرفته، واقعاً حق اوست، زیرا آن تعادلِ لازم در درونش ایجاد شده که توانسته در آن مسیر خدمتگزار شود.

در این چند سالی که در کنگره حضور دارم، افراد بسیاری را دیدهام. در لژیون همیشه از دوستی یاد میکنم که یک کارتنخواب واقعی بود. او بدون هیچ ابایی میگفت که ماهها در یک ماشین پیکان قدیمی میخوابیده و هفتهها به خانهاش سر نمیزده است. اما او این مسیر را انتخاب کرد و در نهایت به جایگاهی رسید که سال بعد عنوان «پهلوان» را کسب کرد. پس از او همسفرش و امسال نیز دختر هفده سالهاش پهلوان شدند؛ دختری که روز چهارشنبه در ساختمان سیمرغ، چهار فقره چک پنج میلیارد تومانی تقدیم کرد. این بخششِ عظیم ریشه در کجا دارد که انسان بتواند چنین بندی را از خود جدا کند؟
انجام چنین کاری واقعاً مردانگی و شجاعت میخواهد. روزی با داماد آقای مهندس در جلسهای مشابه لژیون سردار نشسته بودیم و ایشان گفتند که لژیون سردار برای ثروتمند شدن است. من آن روز معنای حرفشان را درک نکردم، اما وقتی این الگوها را دیدم، به واقعیت آن پی بردم. لژیون سردار همواره برای رشد و ترقی است؛ همانگونه که شاعر میگوید: «گر مرد رهی میان خون باید رفت / وز پای فتاده سرنگون باید رفت». ریشه این حرکت به سنتهای قدیم در زورخانهها و مراسم «گلریزان» بازمیگردد که آقای مهندس نیز به واسطه سابقه باستانیکاری پدرشان، این ایده را الهام گرفته و لژیون سردار را پایهگذاری کردند.
لژیون سردار در ابتدا با مبالغ بسیار اندکی مانند هزار تا ده هزار تومان آغاز به کار کرد، اما چنان رشد و ارتقا یافت که امروز شاهد ساخت دانشگاهی با پنج هزار متر زیربنا برای آیندگان هستیم. روزهای اولی که به کنگره آمده بودم، در جشن تولدها همه اعضا شرکت میکردند و پاکت هدیه میدادند. ماه اول حضورم بود و تمایلی به دادن پاکت نداشتم. در گذشته تفکر ما اینگونه بود که اگر میخواستیم پولی ببخشیم، اسکناس کهنه را میدادیم یا اگر میخواستیم لباسی هدیه دهیم، لباسهای فرسوده و پاره خود را میبخشیدیم. اما لژیون سردار به ما میآموزد که این طرز تفکر را تغییر دهیم.
ما باید وزن وجودی خود را چنان بالا ببریم که اگر گردبادی وزید، همانطور که زبالهها و کاغذهای سبک را با خود میبرد، نتواند در ما تأثیری بگذارد و ما را از جای کنده و با خود ببرد. من در آن روز با بیمیلی پاکت هدیه را دادم، اما سال بعد در روز تولدِ رهاییام، تمام شعبه با پاکتهای هدیه به سمتم آمدند و انرژی بینظیری دریافت کردم. امروز به اعضا میگویم مبلغ پاکت شما برایم مهم نیست، بلکه دیدن حال خوب شما و قرار گرفتنتان در مسیر درست ارزشمند است. امیدوارم قدر این صندلیها را بدانیم و حتی با پرداخت هزینه چند صندلی، یاریگر کسانی باشیم که در بیرون از اینجا نیازمند کمک برای رهایی هستند.

عکس و ضبط صدا: مسافر ناصر لژیون 1
تایپ، ویرایش و بارگزاری: مسافر محمد خدمتگزار سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
28