چهاردهمین جلسه از دوره هفدهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی بیهقی سبزوار به استادی راهنما همسفر اعظم، نگهبانی همسفر امالبنین و دبیری همسفر بتول، با دستور جلسه «وادی نهم (نیرویی که از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میکند.)»، روز یکشنبه ۲۴ آبانماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
از نگهبان محترم همسفر امالبنین تشکر میکنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا خدمت کنم و به دبیر محترم جلسه و لژیون مرزبانی خداقوت میگویم. از راهنمای محترم لژیون اول راهنما همسفر مریم، سپاسگزارم که این فرصت را به من دادند تا خدمت کنم. بسیار خوشحال هستم و سپاسگزار خداوندم که این توفیق نصیب من شد تا امروز در جمع شما عزیزان باشم. دستور جلسه امروز «وادی نهم و تأثیر آن روی من» است. عنوان وادی نهم میگوید: «وقتی نیرویی از کم شروع میشود و به درجه بالا و بالاتر برسد، نقطه تحمل پیدا میکند.» برای درک بهتر این قانون، نگاهی به طبیعت میاندازیم؛ چون این قانون برگرفته از طبیعت است. اگر به چرخش فصلها نگاه کنیم، وقتی یک فصل میخواهد تمام شود و فصل جدیدی آغاز شود، آیا این اتفاق یکمرتبه میافتد؟ مثلاً در روز اول مهر، تمام تغییرات مربوط به فصل پاییز را یکجا میبینیم؟ مسلماً اینطور نیست.
وقتی به اواخر فصل تابستان نزدیک میشویم از نیمه شهریور به بعد، کمکم شاهد تغییرات آبوهوایی، زردی برگ درختان و برگریزان هستیم و این تغییرات ذرهذره اتفاق میافتند. اگر در کنگره هم دقت کنیم، میبینیم که همین قانون نقطه تحمل اجرا میشود و چقدر کلیدی و مهم است. مبحث روش DST که آقای مهندس آن را کشف کردند، یکی از پایههای اصلی آن قانون نقطه تحمل است. ما در کنگره میگوییم که درمان یک شخص بر مبنای سه ضلع جسم، روان و جهانبینی اتفاق میافتد. حالا قانون نقطه تحمل میگوید اگر قرار است جسم یک شخص ترمیم و بازسازی شود، به یک بازه زمانی مشخص، حداقل ده ماه، نیاز دارد و این تغییرات یکشبه اتفاق نمیافتند. همین قانون درباره روان و جهانبینی هم صدق میکند. روان؛ یعنی رفتار، کردار و اعمال ما و جهانبینی هم افکار ما را در بر میگیرد. تغییر افکار منفی و اصلاح اعمال و رفتار ما در یک بازه زمانی اتفاق میافتد و زمان میبرد تا بتوانیم تغییرات را در رفتار و کردار خودمان ببینیم و این اتفاق یکشبه نمیافتد.
آقای مهندس، دانشمند برجستهای هستند که قانون نقطه تحمل را در مصرف دارو کاربردی کردند. در سایر روشهای معمول، دارو با دوزهای مشخصی برای افراد تجویز میشود؛ اما آقای مهندس بررسی کردند و به این نتیجه رسیدند که یک شخص ممکن است با ۰/۳ سیسی و شخص دیگری با ۳ سیسی وارد درمان شود؛ چون بر اساس میزان مصرفی که فرد قبل از شروع درمان داشته است، نقطه تحمل متفاوتی دارد و در نتیجه، روند درمانش هم متفاوت است؛ اما جدا از این مباحث، اگر بخواهم از نگاه خودم بگویم نقطه تحمل چیست؟ باید بگویم به نظر من نقطه تحمل؛ یعنی میزان تابآوری ما در برابر مسائل و مشکلات زندگی. اینکه چقدر میتوانیم در برابر یک مشکل صبر و استقامت داشته باشیم و چقدر میتوانیم در برابر شرایط مختلف مقاومت کنیم تا یک کار ضدارزشی انجام ندهیم و این نقطه تحمل ماست. وادی نهم این قانون را توضیح میدهد و قانون بسیار کاربردی است که در تمام سطوح زندگی ما تأثیر دارد.
آقای مهندس چهارده وادی را برای ما به یادگار گذاشتند که هر چهارده وادی در زندگی ما کاربرد دارند. وادی نهم هم همینطور است و تمام ابعاد زندگی ما، هم ابعاد مادی و هم ابعاد معنوی را در بر میگیرد و ما میتوانیم آن را در زندگی خود عملیاتی کنیم. چطور میتوانیم این وادی را در زندگی خود کاربردی کنیم؟ در وادی نهم گفته میشود که در اکثر موارد، نقطه تحمل کسبکردنی است؛ یعنی ما با اختیار و اراده خودم تلاش میکنیم، تمرین و تکرار میکنیم تا نقطه تحمل خود را تغییر و رشد دهیم؛ البته باید بدانیم که نقطه تحمل را در دو جهت مثبت و منفی میتوانیم، رشد دهیم. در جهت منفی؛ نه آموزش خاصی لازم است و نه زمان زیادی میبرد و در مدت کوتاهی میتوانیم، رشد زیادی در انجام کارهای ضدارزشی داشته باشیم؛ مثلاً آدمی که یک دروغ میگوید، ممکن است در مدت کوتاهی به یک دروغگوی ماهر تبدیل شود و برای این کار نه آموزش خاصی دیده و نه زمان زیادی صرف کرده است؛ اما برخلاف آن، رشد نقطه تحمل در جهت مثبت، هم زمان میبرد و هم به آموزش نیاز دارد.
وقتی بخواهیم تغییری مثبت در خود به وجود بیاوریم و نقطه تحمل خود را در جهت مثبت بالا ببریم؛ باید آموزش ببینیم، تجربه کسب کنیم و تفکر کنیم، دائماً در حال آموزشگرفتن باشیم و آموزش، تجربه، تمرین و تکرار را در زندگی خود داشته باشیم. این همان مسیری است که همیشه در جهانبینی از آن بهعنوان دانایی یاد میکنیم؛ یعنی تجربه، تفکر و آموزش. این سه مورد باید دائماً اتفاق بیفتند تا ما بتوانیم تغییرات مثبت را در خود به وجود بیاوریم و نقطه تحمل خود را بالا ببریم تا اینجا متوجه شدیم که هرچقدر دانایی ما بالاتر برود و آموزشهایی را که میگیریم در زندگی خود کاربردی کنیم، میزان انجام کارهای ضدارزشی در ما کمتر میشود. حالا برای اینکه نقطه تحمل ما بالا برود، چارهای نداریم، جز اینکه با نیروی منفی دستوپنجه نرم کنیم؛ یعنی همان نیروی مکمل. یکسری چالشها، مشکلات و اتفاقات پیشروی ما قرار میگیرند که اجتنابناپذیر هستند.
چرا این مشکلات سر راه ما قرار میگیرند؟ ما در کنگره یاد گرفتهایم که اگر قرار است، نقطه تحمل ما بالا برود؛ باید آموزش ببینیم و تمرین و تکرار داشته باشیم؛ اما کجا باید تمرین و تکرار کنیم؟ باید در متن زندگی این کار را انجام دهیم؛ دقیقاً همانجایی که برای ما مشکل پیش میآید. در واقع، این مشکلات به ما فرصت تمرین میدهند تا یاد بگیریم با اطرافیانمان چطور رفتار کنیم؛ مثلاً امروز دوست خود را قضاوت نکنیم و فردا هم همین آموزش را تمرین کنیم. در نهایت، این خود انسان است که برای بالابردن نقطه تحملش باید از تمام سطوح درد، رنج، مشکلات و نیروهای تخریبی عبور کند. نکته قشنگی که در این وادی وجود دارد، این است که میگوید تمام کارهای ضدارزشی که انسان انجام میدهد، به این دلیل است که به نقطه آشوب رسیده یا از آن عبور کرده است؛ یعنی آنقدر دستیابی به نقطه تحمل در جهت مثبت اهمیت دارد که اگر بخواهیم کار ضدارزشی انجام ندهیم؛ باید روی جهانبینی خود کار کنیم.
هر چقدر جهانبینی ما قویتر شود و آموزشهایی را که میگیریم در زندگی خود کاربردی کنیم، بیشتر به خود کمک میکنیم که دیرتر به آستانه آشوب برسیم و در نتیجه، کار ضدارزشی انجام ندهیم؛ اما از آنجایی که ما عادت کردهایم، همیشه بهترین راه را کوتاهترین راه بدانیم، خیلی دوست داریم که تغییراتمان یکشبه اتفاق بیفتند. اگر درگیر چاقی یا افکار منفی هستیم، دوست داریم که یکشبه همه چیز تغییر کند؛ اما اگر قرار است، تغییری در وجود ما اتفاق بیفتد؛ نباید عجله کنیم؛ چون تغییر زمان میبرد. اگر آرامش نداریم و میخواهیم یک تغییر مثبت در خود به وجود بیاوریم؛ باید قدمهای کوچک برداریم. همانطور که گفتم؛ باید ذرهذره آموزشها را در زندگی کاربردی کنیم. همین قدمهای کوچک در نهایت ما را به تغییرات بزرگ میرسانند. در عنوان وادی گفته شده است، وقتی نیرویی از کم شروع شود؛ چرا میگوید از کم شروع شود؛ چون باید کمکم و به تدریج رشد کنیم؛ نه اینکه بخواهیم، یکدفعه تغییر کنیم؛ چون در این صورت ممکن است، آسیب ببینیم؛ بنابراین کمکم و تدریجی اتفاقافتادن تغییرات باعث میشود که از آسیبدیدن ما، هم در صور آشکار و هم در صور پنهان، جلوگیری شود.
از کجا بفهمیم که نقطه تحمل ما بالا رفته است؟ باید ببینیم، مشکلاتی که قبلاً در زندگی ما وجود داشتهاند و هنوز هم وجود دارند، چه تأثیری روی ما میگذارند. قبلاً در مواجهه با آن مشکلات چه احساسی داشتیم و چطور برخورد میکردیم و الان چطور برخورد میکنیم؛ مثلاً قبلاً وقتی عصبانی میشدیم، پرخاشگری میکردیم؛ اما الان آیا میتوانیم در همان شرایط تصمیم درستتری بگیریم و رفتار بهتری داشته باشیم؟ اگر میتوانیم این کارها را انجام دهیم؛ قطعاً نقطه تحمل ما بالا رفته است. اما اگر هنوز نمیتوانیم؛ نباید ناامید شویم؛ بلکه باید باز هم آموزش بگیریم، تمرین کنیم و با تکرار، سعی کنیم، تغییرات لازم را در خود به وجود بیاوریم. در ادامه صحبتم میخواهم که درباره گلریزان هم صحبت کنم؛ چون یکی از مثالهایی که میتوانم از قانون نقطه تحمل در زندگی خودم بزنم، مسئله بخشندگی است. اگر در این موضوع هم به قانون نقطه تحمل دقت کنیم، میتوانیم، ذرهذره توانایی خود را بالا ببریم و بیشتر ببخشیم.
وقتی یک میلیون در حساب خود داریم و پنج هزار تومان آن را میبخشیم، ممکن است که هیچ کمبودی در حساب خود حس نکنیم؛ ولی اگر از همان یک میلیون تومان، صدهزار تومان را ببخشیم، آنوقت ممکن است احساس کمبود کنیم؛ باید این احساس را تجربه کنیم و با خود روبهرو شویم. اگر قرار است که حس بخشندگی را در وجود خود درک کنیم؛ باید به تدریج در این مسیر حرکت کنیم. زمانی که حس بخشندگی در ما به وجود میآید، تمام تلاشمان را میکنیم که دوباره این کار را انجام دهیم؛ اما اگر این حس را تجربه نکنیم، انگیزهای هم برای ادامهدادن و بیشتر بخشیدن در ما ایجاد نمیشود. اگر قرار است ما ساخته و پرداخته شویم؛ باید حسهای ما هم تغییر کنند. یکی از راههایی که باعث تغییر حس ما میشود، همین بخشندگی است. ما باید این حس زیبا را در وجود خود تجربه و درک کنیم. من خیلی خوشحال هستم که توانستم در گلریزان سال ۱۴۰۴ تعهد خودم را انجام دهم و امیدوارم در گلریزان سال ۱۴۰۵ هم طوری برنامهریزی کنم که بتوانم این حس زیبا را بیشتر درک کنم و در مسیر بخشندگی قدمهای بزرگتری بردارم. در پایان امیدوارم همه ما بتوانیم این قوانین را به درستی درک کنیم و در زندگیمان به کار گیریم تا در جهت تعادل بیشتر حرکت کنیم.
در ادامه جلسه انتخابات نگهبانی کارگاه آموزشی خصوصی همسفران صورت گرفت و همسفر معصومه از لژیون پنجم به عنوان نگهبان جدید معرفی شد.

در پایان جلسه نگهبان لژیون سردار، راهنما همسفر اعظم از راهنما همسفر هدی برای انجام تعهد سرداری خود تقدیر و تشکر نمودند.


مرزبان کشیک: همسفر مریم
تایپیست: همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر فهیمه
همسفران نمایندگی بیهقی سبزوار
- تعداد بازدید از این مطلب :
110