جلسه هشتم از دور هفدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ شعبه دنا با استادی راهنمای تازه واردین مسافر سعید،نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر ناصر با دستور جلسه «وادی نهم و تاثیر آن بر روی من» روز یکشنبه۲۴ آبان ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان سعید هستم مسافر.
از ایجنت محترم، لژیون مرزبانی و نگهبان محترم که اجازه حضور در این جایگاه را به من دادند متشکرم. از راهنمای سفر اول خود آقای مهدی زارعی بسیار سپاسگزارم. شکرگزار خداوندم بابت اینکه امروز هم به کنگره آمده و در این راه قدم برمی دارم، تا کنون دو مرتبه لطف خدا شامل حالم شده و استاد جلسه شدم و همیشه سعی دارم چیزی که به دلم خطور می کند را بیان کنم، طبق صحبتهای آقای مهندس در یکی از سیدیهای اخیرشان استاد جلسه باید از تجربیات خود سخن بگوید مطالبی که در کتاب و جزوات بیان شده همیشه هست ما اینجا جلسه تشکیل میدهیم تا تجربیاتمان را به اشتراک بگذاریم در سفر اول من واقعاً یک سری مسائل برایم سخت بود حتی پنج دقیقه روی این صندلی نشستن برای من سخت و مرا به هم میریخت از لحاظی حق داشتم چون از یک بعدی دیگه وارد شده بودم نه آموزش گرفته بودم نه سیستم روانم درست عمل میکرد و نه سیستم جسم یکی از عذاب آورترین مسائل برای من این بود که یک نفر با حال خراب چیزی حدود یک ساعت و نیم الی دو ساعت بخواهد روی صندلی بنشیند با چهارده وادی برای رسیدن به خود، همه آدرس خودمان را به خودمان می دهد دنبال را حل خوب بودیم و این همان مسیر خوبی بوده که ما توانستیم پا به کنگره بگذاریم. یعنی این چیز عجیب غریبی نیست که ما نتوانیم انجام دهیم در کنگره اگر کسی مایل به درمان نباشد هیچ کس نمیتواند کمکش کند هیچکس حتی اگر راهنما آقای مهندس باشند هیچ قدرتی نمیتواند این کار را برایش انجام دهد در جلسه تازه واردین بیان می کنیم ما یک روزه یا دو روزه مصرف کننده نشدیم شما بایستی سفری ده الی یازده ماهه انجام دهید و از نظر جسم و روان کاملاً درمان میشوید ولی مقوله جهانبینی را تا آخر عمر هم نمیتوان کامل نمود اما باید نقطه تحمل خود را بالا ببریم چیزی که به آن فکر میکنم زندگی روزمره ماست داخل کنگره در ۹۹ درصد موارد خدا را شکر همه چیز خوب و دارای نظم و قاعده است، تمام مواردی که ما در حال یادگیری هستیم به این جهت است که بیرون از کنگره اجرایی کنیم اینکه اینجا بیان کنم دارای نقطه تحمل بالا بوده روی این صندلی دو ساعت مینشینم و یک ساعت هم در لژیون و سیدی های خود را مینویسم بنابراین من دیگر درمان شده ام اشتباه است روی خودم این مثالها را میزنم بیرون از خانه ما به نقطه آشوب می رسیم، اصلاً باید کاری کرد که از نقطه آشوب رد نشویم تا قبل از اینکه به حد انفجار رسیده و نتیجه آسیب رساندن به خود و اطرافیانمان باشد مرز نقطه آشوب را بفهمیم و بشناسیم بدانیم کجا است وقتی که وارد نقطه آشوب شدیم دیگر همه چیز به هم ریخته است کسی که از نقطه تحمل خارج شود آن حالت اولیه خود را از دست میدهد یک آهن را وقتی زیاد گرم کنید استحکام خود را از دست میدهد و مذاب میشود به ندرت شاهد این صحنه هستیم که یک شی از نقطه تحمل خود خارج شود و سازنده عمل کند.
ما باید خودمان سطح تحمل را بالا ببریم تا یک نفر نتواند با یک کلام حرف، ما را به هم بریزد و این نقطه تحمل در هر زمینه ای که فکر کنید وجود دارد.
متشکرم که به صحبتهای من گوش کردید.

تایپ : مسافر محمد(لژیون دوم) مسافر سجاد(لژیون دوم )
ویرایش: مسافر مهرداد(لژیون هفتم)
بازنگری و ارسال: راهنما مسافر حسن
- تعداد بازدید از این مطلب :
75