English Version
This Site Is Available In English

از تاریکی اعتیاد تا روشنایی رهایی و خدمتگزاری در کنگره 60

از تاریکی اعتیاد تا روشنایی رهایی و خدمتگزاری در کنگره 60

مصاحبه با راهنمای محترم مسافر حسین

لطفاً به رسم کنگره خودتان را معرفی کنید.

سلام دوستان، حسین هستم، یک مسافر، آخرین آنتی‌ ایکس مصرفی، تریاک و شیشه، روش درمان DST، داروی درمان شربت اپیوم تینگچر، ورزش در کنگره والیبال، به مدت ۱۱ ماه و ۹ روز، به راهنمایی استاد خوبم، حسین آقا، سفر کردم و در حال حاضر، ۵ سال و ۸ ماه است که آزاد و رها هستم.

چگونه با کنگره آشنا شدید؟

من از طریق همسفرم با کنگره ۶۰ آشنا شدم و به این مکان مقدس راه پیدا کردم. پیش از ورود به کنگره، روزهای بسیار سخت و طاقت‌فرسایی را پشت سر می‌گذاشتم. چندین بار به کمپ رفته بودم و بارها به روش سقوط آزاد اقدام به ترک مواد مخدر کرده بودم؛ اما هیچ‌کدام از این روش‌ها نتوانسته بود مشکل من را به‌صورت اساسی حل کند. در نتیجه، اعتماد و باور خانواده نسبت به من به‌شدت آسیب دیده بود و دیگر هیچ امیدی به رهایی من از مواد مخدر نداشتند. همسفرم نیز به نقطه‌ای رسیده بود که دیگر تحمل این شرایط برایش بسیار دشوار شده بود و در تدارک جدایی از من بود. با وجود دو فرزند کوچک، شرایط زندگی برای او بسیار سخت و غیرقابل‌تحمل شده بود. از طرفی، مصرف شیشه اختیار و اراده را از من گرفته بود و من در وضعیتی قرار داشتم که نه‌تنها خودم، بلکه خانواده‌ام نیز از این شرایط آسیب می‌دیدند. با این حال، من همیشه به این موضوع اعتقاد داشته‌ام که همسفرانِ مصرف‌کنندگان مواد مخدر از صبر، بردباری و محبت ویژه‌ای برخوردار هستند. همسفر من نیز با وجود تمام سختی‌هایی که متحمل شده بود، هنوز به دنبال راهی برای نجات زندگی‌مان بود. یک روز، برای اینکه از من جدا نشود، شرطی گذاشت. به من گفت مکانی وجود دارد که انسان‌های مصرف‌کننده را درمان می‌کند. من در آن زمان، در کمال ناباوری و بیشتر از روی اجبار، برای اینکه زندگی و فرزندانم را از دست ندهم، این پیشنهاد را قبول کردم. وقتی برای اولین بار وارد کنگره شدم، تصورم این بود که شاید بتوانم مجوزی برای ادامه مصرف خودم پیدا کنم؛ یعنی به دنبال راهی بودم که بتوانم مصرف کنم و در عین حال، خانواده‌ام را نیز حفظ کنم. اما اتفاقی که در کنگره برای من رقم خورد، کاملاً متفاوت از تصوراتم بود. به‌مرور زمان، با پیوند محبت، فضای صمیمانه و آموزش‌های کنگره آشنا شدم. آموزش‌هایی که به من کمک کرد تا ریشه‌ها و دلایل مصرف مواد مخدر خودم را بهتر بشناسم و متوجه شوم که اعتیاد تنها به مصرف مواد محدود نمی‌شود، بلکه ابعاد مختلفی از جسم، روان و جهان‌بینی انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. به جرئت می‌توانم بگویم که آنچه مسیر زندگی من را تغییر داد، پیوند محبت و آموزش‌هایی بود که در کنگره دریافت کردم. من به‌تدریج متوجه شدم که برای رهایی واقعی، باید حرکت کنم، آموزش بگیرم و مسئولیت زندگی خودم را بپذیرم.

خدمت شما در کنگره چه بود و چه حسی از خدمت در کنگره دارید؟

خدمت در کنگره برای من از کارهای ساده و ابتدایی آغاز شد. زمانی که در پایان جلسات، صندلی‌ها را جمع می‌کردم یا سالن را طی می‌زدم، احساس آرامش و رضایت خاصی در وجودم شکل می‌گرفت. این احساس برای من بسیار ارزشمند بود و باعث شد به خدمت کردن علاقه‌مند شوم. از حدود شش ماهگی سفرم، به پیشنهاد و هدایت راهنمایم، استارت خدمت در سایت نمایندگی البرز برای من زده شد. من همیشه تلاش کرده بودم گوش‌به‌فرمان باشم و بر اساس آموزش‌هایی که دریافت می‌کردم، حرکت کنم. همین گوش‌به‌فرمان بودن و انجام مسئولیت‌ها، زمینه را برای ادامه خدمت من فراهم کرد. چند ماه بعد، مسئول سایت شدم. در ادامه، در انتخابات مرزبانی شرکت کردم و به لطف خداوند، توفیق خدمت در جایگاه مرزبانی را پیدا کردم. از آنجا که مرزبان خبری بودم، به بخش اینستاگرام متصل شدم و خدمتم را در این قسمت، در کنار خانم شانی، آغاز کردم. این خدمت نیز تجربه‌ای ارزشمند برای من بود؛ زیرا توانستم از طریق فضای مجازی، در مسیر انتقال آموزش‌ها و اطلاع‌رسانی فعالیت داشته باشم. پس از پایان دوره مرزبانی، در قسمت پورتال OT مشغول به خدمت شدم. سپس به شعبه تازه‌ تأسیس ارم هجرت کردم و خدمتم را در سایت نمایندگی ارم ادامه دادم. در ادامه مسیر، به لطف خداوند در آزمون راهنمایی شرکت کردم و موفق به قبولی شدم. در حال حاضر نیز به‌عنوان راهنمای درمان اعتیاد، در کنگره مشغول خدمت هستم. اگر بخواهم از احساس خودم نسبت به خدمت بگویم، باید عرض کنم که خدمت کردن همیشه برای من لذت‌بخش بوده است. خدمت، علاوه بر اینکه فرصتی برای انجام مسئولیت و انتقال آموزش است، باعث می‌شود انسان احساس مفید بودن داشته باشد و از خودش فاصله بگیرد. یکی از سخنان آقای مهندس که تأثیر بسیار عمیقی بر من گذاشت، این بود که: «خداوند اجازه خدمت به بندگان را به هر کسی نمی‌دهد.» این جمله باعث شد نگاه من به خدمت تغییر کند. متوجه شدم خدمت کردن صرفاً انجام یک وظیفه نیست، بلکه یک فرصت و موهبت الهی است. به همین دلیل، همیشه سعی کرده‌ام قدر این فرصت را بدانم و در هر جایگاهی که قرار می‌گیرم، با عشق، احترام و مسئولیت‌پذیری خدمت کنم.

نظر و آموزه شما از دستاوردهای آقای مهندس چیست؟

من خودم را در جایگاهی نمی‌دانم که بتوانم به‌طور کامل درباره دستاوردهای آقای مهندس نظر بدهم؛ زیرا ابعاد تلاش‌ها و زحمات ایشان بسیار گسترده است و شاید هنوز بسیاری از ما به عمق و عظمت این دستاوردها پی نبرده باشیم. اما می‌توانم با اطمینان بگویم که تمام سلول‌های جسم من، دستاورد آقای مهندس هستند. روزی من مانند یک مرده متحرک زندگی می‌کردم. تمام زندگی‌ام به مصرف مواد مخدر خلاصه شده بود؛ مصرف می‌کردم تا زندگی کنم و زندگی می‌کردم تا مصرف کنم. در آن دوران، این باور در من شکل گرفته بود که باید تا پایان عمرم مواد مصرف کنم و در نهایت با مصرف مواد از دنیا بروم. هیچ امیدی به زندگی بدون مواد مخدر نداشتم و تصور نمی‌کردم روزی بتوانم انسانی سالم، متعادل و مفید برای خانواده و جامعه باشم. اما کنگره ۶۰ به من زندگی دوباره بخشید. من که در تاریکی اعتیاد گرفتار شده بودم، توانستم به روشنایی راه پیدا کنم. احساس می‌کنم از نو متولد شدم؛ زیرا نه‌تنها جسم من به تعادل رسید، بلکه نگاه و نگرشم نسبت به زندگی نیز تغییر کرد. کنگره به من کمک کرد تا صفت‌های گذشته‌ام تغییر کند و بتوانم مسیر جدیدی را در زندگی آغاز کنم. آقای مهندس دستاوردهای بسیار بزرگی برای انسان‌ها به یادگار گذاشتند. دستاوردهایی که تنها به درمان اعتیاد محدود نمی‌شود، بلکه در زمینه شناخت انسان، آموزش، تغییر نگرش و رسیدن به تعادل نیز تأثیرات عمیقی دارد. به نظر من، شاید ما هنوز به این درک و شناخت نرسیده باشیم که آقای مهندس چه اندازه برای بشریت دستاورد داشته‌اند. گذشت زمان و ادامه مسیر کنگره، قطعاً ابعاد بیشتری از این عظمت را برای ما روشن خواهد کرد.

به نظر شما، مسافران و همسفران چه رویکردی برای ادامه راه کنگره باید داشته باشند؟

به نظر من، مهم‌ترین موضوع برای ادامه مسیر کنگره، انجام یک سفر درست و اصولی، گوش‌به‌فرمان بودن و بهره‌گیری از آموزش‌های اساتید کنگره است. مسافران و همسفران باید بدانند که حضور در کنگره تنها به شرکت در جلسات محدود نمی‌شود، بلکه هدف اصلی، دریافت آموزش و به‌کارگیری آن در زندگی است. هر فردی که وارد کنگره می‌شود، باید تلاش کند آموزش‌هایی را که دریافت می‌کند، ابتدا در زندگی خودش به اجرا درآورد و سپس در حد توان، آن‌ها را به دیگران انتقال دهد. به اعتقاد من، انتقال آموزش یکی از مهم‌ترین مسئولیت‌های اعضای کنگره است. اگر آموزش‌ها در وجود ما به تغییر و تحول منجر شوند و بتوانیم این تغییرات را به دیگران منتقل کنیم، در واقع به ادامه مسیر کنگره کمک کرده‌ایم. همچنین، گوش‌به‌فرمان بودن و حرکت در مسیر تعیین‌شده توسط اساتید، می‌تواند ما را از انحراف و اشتباه دور کند و زمینه‌ساز یک سفر سالم و موفق باشد.

نظرتان راجع به آقای مهندس و استاد امین در چند سطر چیست؟

ما گوهری را از دست دادیم که شاید سال‌ها طول بکشد تا به‌درستی به ارزش و عظمت آن پی ببریم. آقای مهندس انسانی بسیار باهوش، تیزبین، دقیق و نکته‌سنج بودند. تفکر ایشان، تفکر یک اندیشمند و دانشمند بزرگ بود. ایشان با نگاه عمیق و متفاوت خود، به موضوعاتی پرداختند که تا پیش از آن، بسیاری از انسان‌ها راه‌حل روشنی برای آن‌ها پیدا نکرده بودند. تمام دغدغه آقای مهندس، حل مشکلات انسان‌ها بود. ایشان همواره در تلاش بودند تا راهی برای رهایی انسان‌ها از مشکلات و سختی‌ها پیدا کنند و بتوانند بستری فراهم آورند که انسان‌ها به آرامش، تعادل و زندگی بهتر دست پیدا کنند. به نظر من، ابعاد شخصیتی و دستاوردهای آقای مهندس آن‌قدر گسترده است که روزها و ماه‌ها می‌توان درباره ایشان سخن گفت و باز هم مطالب بسیاری برای بیان باقی خواهد ماند. و اما دکتر امین؛ ایشان انسانی آموزش‌دیده در مکتب آقای مهندس هستند که مدیریت و بسیاری از اصول را به‌خوبی از ایشان آموخته‌اند. ما در مراسم سوگواری آقای مهندس مشاهده کردیم که دکتر امین با چه تدبیر، آرامش و مدیریت شایسته‌ای عمل کردند. این موضوع برای من بسیار قابل‌توجه بود و نشان داد که ایشان آموزش‌های ارزشمندی را دریافت کرده‌اند و توانایی به‌کارگیری آن‌ها را دارند. من معتقدم دکتر امین راه آقای مهندس را ادامه خواهند داد و کنگره را به جایگاهی خواهند رساند که مدنظر آقای مهندس بوده است. امیدوارم با ادامه این مسیر و حفظ اصول و آموزش‌های کنگره، شاهد گسترش هرچه بیشتر این حرکت و تأثیرگذاری آن بر زندگی انسان‌ها باشیم.

حسن ختام صحبت‌هایتان، اگر مطلبی هست، بفرمایید.

در پایان، خداوند را شاکر و سپاسگزارم که این فرصت و اجازه را به من عطا فرمود تا بتوانم در مسیر خدمت به بندگانش قرار بگیرم و خدمتگزار باشم. از آقای مهندس و خانواده محترمشان صمیمانه تشکر می‌ کنم که چنین بستر ارزشمند و مقدسی را برای آموزش، درمان و تغییر نگرش انسان‌ها فراهم کردند؛ بستری که من نیز در آن در حال آموزش هستم تا درست زندگی کردن را بیاموزم. من خودم را مدیون آموزش‌ها و محبت‌های کنگره می‌دانم و امیدوارم بتوانم در ادامه مسیر، خدمتگزار خوبی باشم و آنچه را که آموخته‌ام، به دیگران منتقل کنم. همچنین از شما خدمتگزاران سایت تشکر می‌کنم که با تلاش و خدمت خود، زمینه انتقال آموزش‌ها و تجربیات اعضای کنگره را فراهم می‌کنید.

از همه عزیزانی که در این مسیر نقش داشته‌اند، سپاسگزارم و امیدوارم بتوانم در ادامه راه، با حرکت درست و خدمت صادقانه، قدردان این نعمت بزرگ باشم.

تهیه: مسافر حسن

تنظیم و ارسال: مسافر فرهاد

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .