English Version
This Site Is Available In English

اصلی ترین شاخه، نقطه تحمل در حل مسئله است.

اصلی ترین شاخه، نقطه تحمل در حل مسئله است.

جلسه‌ هفتم از دوره دوم لژیون سردار با استادی دنور محترم مسافر آرمین و نگهبانی مسافر هادی و خزانه داری مسافر علی و دبیری‌ مسافر محسن با دستور جلسه 《 وادی نهم و تاثیر آن روی من 》 در روز یکشنبه ۲۴ مهر ماه، ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار کرد. 

 

خلاصه سخنان استاد

سلام دوستان آرمین هستم مسافر

«در این دنیا، هر انسانی با خود ویژگی‌هایی به همراه می‌آورد؛ مانند کودکی که از ابتدا با محبت است و کودکی دیگر که از ابتدا با تضاد و ویژگی‌های متفاوت همراه است. یکی آرام است و دیگری پرجنب‌وجوش. بیایید با یک مثال، خود را در یک مسابقه قرار دهیم. تصور کنید مسابقه‌ای صدم‌کیلومتری است که یک انسان باید از نقطه ایست به مقصد برسد. اما در این مسابقه، شرایط خاصی برقرار است: به دونده تعدادی طناب به دست، پا و کمرش بسته‌ شده است که طول آن‌ها متفاوت است؛ مثلاً طنابی یک کیلومتر و طناب دیگری بیست کیلومتر است. او باید این گره‌ها را باز کند تا بتواند جلوتر برود و به مقصد نزدیک شود. این مسابقه "آپشن" یا امکانات جانبی هم دارد. شما می‌توانید در مسیر از غذاهای خوشمزه استفاده کنید، اما به محض استفاده، بندهایی به شما زده می‌شود که حرکتتان را سخت‌تر می‌کند. در مقابل، آپشن‌های مثبتی هم وجود دارد؛ مثلاً می‌توانید از وقت استراحت خود استفاده کنید و به کسی که نمی‌تواند مسیر را ادامه دهد، کمک کنید. این فردی که به او کمک کردید، در ادامه مسیر، گره‌های جلوتر شما را باز خواهد کرد.

در زندگی ما انسان‌ها نیز چنین است. ما از ابتدا با صفاتی همراه هستیم که برای همه، حتی صفات ضد ارزش نیز می‌تواند چالش‌برانگیز باشد؛ یکی بخل دارد، یکی قضاوت می‌کند، یکی مقایسه می‌کند، یکی با محبت است و دیگری ممکن است با تکبر به دیگران بنگرد. برای اینکه من بتوانم این گره‌ها را در زندگی خودم باز کنم تا در این مسابقه به سمت مقصد حرکت کنم، باید مهارت لازم برای باز کردن این گره‌ها را در خود کسب کنم. برای به دست آوردن این مهارت، باید "نقطه تحمل" خود را بالا ببرم. اما نقطه تحمل را در چه چیزی بالا ببرم؟ اصلی‌ترین شاخه، نقطه تحمل در "حل مسئله" است؛ من باید قدرت حل مسئله و همچنین صبر و تاب‌آوری در برابر مشکلات را افزایش دهم. در هر گره‌ای، باید مهارت مربوط به آن مسئله را به دست آورم تا با صبر، تلاش و گذر زمان، آن گره را باز کرده و به مسیر ادامه دهم. حالا اگر بگویم در درون خود گره‌هایی مثل "بخل" یا "خصاصت" دارم، چگونه باید آن‌ها را باز کنم؟ در [کنگره/لژیون]، راهکار ارائه شده این است: سلاح من برای باز کردن گره‌های بخل و خصاصت، "لژیون سردار" است. من باید با شرکت در لژیون سردار، نقطه تحمل خود را بالا ببرم تا بتوانم از گره‌های درونی (مانند عدم بخشش یا خصاصت) عبور کنم.

می‌توان از هر مبلغی که در توان است شروع کرد؛ درست مثل آن آپشن مسابقه که با کمک به دیگری، اگرچه در ظاهر از زمان خود عقب می‌افتید، اما در آینده گره‌هایتان باز می‌شود. در لژیون سردار نیز من با کمک مادی (شش میلیون، شصت میلیون و هر کس به اندازه توانش)، نقطه تحمل خود را در بخشش بالا می‌برم. با عبور از مرز خصاصت، وارد مرحله بخشش می‌شوم و در این مرحله، نقطه تحمل من برای بخشش بیشتر می‌شود. ما از منفی شروع می‌کنیم تا به مثبت برسیم؛ مسیری که انتها ندارد. البته باید مراقب بود؛ من یک مرز مشخص دارم. اگر از نقطه تحمل خود فراتر بروم، وارد مرحله آشوب می‌شوم، کنترل خود را از دست می‌دهم و شاید به خودم آسیب بزنم. در بحث لژیون سردار، نکته مهم این است که فرد نباید صرفاً از روی احساسات، بیش از حد توانش ببخشد، چرا که ممکن است زندگی‌اش به مرحله تشنج و از دست دادن کنترل کشیده شود. حتی اگر کسی در این مسیر به مرحله آشوب رسید، راه بازگشتی وجود دارد و می‌تواند دوباره به نقطه قبل از آن برگردد.

برای درک بهتر مفهوم بخشش، می‌توان به طبیعت نگاه کرد. بخشش مانند بذری است که در خاک کاشته می‌شود؛ خاک مواد مغذی خود را به بذر می‌بخشد، بذر تبدیل به نهال و سپس درخت می‌شود، درخت میوه می‌دهد و انسان از آن میوه استفاده می‌کند. انسان سال‌ها از این نعمات بهره می‌برد و در نهایت، بدن او به خاک باز می‌گردد؛ خاکی که زمانی مواد مغذی خود را بخشیده بود، حالا از بدن انسان تغذیه می‌کند. این یک چرخه است. ما شاید بدانیم بخشش گره‌ای را باز می‌کند، اما نمی‌دانیم کجا و چه زمانی. اما این قانون حتمی است. قرآن کریم نیز به این موضوع اشاره دارد: *«وَلَنَبْلُوَنَّکُم بِشَیْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْاَمْوَالِ وَالْاَنْفُسِ وَالثَّمَرٰتِ وَبَشِّرِ الصّٰبِرِیْنَ»* (و حتماً شما را با چیزی از ترس، گرسنگی، کاهش مال، جان‌ها و محصولات آزمایش می‌کنیم، و مژده بده به صابران).

در این آیه، ترتیب اولویت‌ها بسیار مهم است؛ ابتدا ترس، سپس گرسنگی، بعد مال، سپس جان‌ها (نفس‌ها) و در نهایت محصولات. این نشان می‌دهد که امتحان شدن از مال، اهمیت بسیار زیادی دارد. و در نهایت، خداوند به صابران مژده می‌دهد؛ یعنی کسانی که این سختی‌ها را تحمل کرده‌اند، رستگار و موفق می‌شوند. در نهایت، ضرب‌المثلی هست که می‌گوید: «از من مال و جانم را بگیر، اما مال من را نگیر (بخشیده نشو)». بخشیدن کار دشواری است، اما لژیون سردار این فرصت را فراهم کرده تا انسان ابتدا به درون خود کمک کند و در عین حال با فعالیت‌های آشکار، به رونق خود و کنگره کمک نماید، بدون اینکه نیازی به هیچ سازمان یا ارگانی داشته باشد. خدارو شکر که انسان می‌تواند بر پایه توان خودش بایستد.از اینکه به صحبت‌های من گوش سپردید.

تنظیم و ارائه: مسافر فرهاد

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .