English Version
This Site Is Available In English

هیچ تغییری یک شبه اتفاق نمی‌افتد

هیچ تغییری یک شبه اتفاق نمی‌افتد

مرزبان همسفر آزاده:
وقتی نیرویی از نقطه‌ای کم شروع می‌شود و به درجه بالایی می‌رسد، نقطه تحمل به وجود می‌آید. این وادی می‌گوید: هیچ تغییری یک شبه اتفاق نمی‌افتد. همان‌طور که نقطه تحمل در انسان به‌تدریج شکل می‌گیرد رشد، آگاهی و ظرفیت ما هم؛ باید در طول زمان و با آموزش و تمرین بیشتر شود. قبل از آشنایی من با این وادی، گاهی در برابر بعضی اتفاقات و رفتارهای اطرافیان خیلی زود واکنش نشان می‌دادم. زود ناراحت می‌شدم، توقع داشتم دیگران مطابق خواسته و نگاه من رفتار کنند و وقتی شرایط آنطور که می‌خواستم پیش نمی‌رفت، آرامشم را از دست می‌دادم؛ اما وادی نهم به من یاد داد که قرار نیست با هر اتفاق کوچکی از تعادل خارج شوم؛ باید روی نقطه تحمل خودم کار کنم و یاد بگیرم قبل از واکنش نشان دادن کمی مکث کنم و ببینم آیا این موضوع واقعاً ارزش برهم زدن آرامشم را دارد؟ یکی از تأثیرات این وادی برای من در مسئولیتی است که در کنگره دارم. متوجه شدم مسئولیت‌پذیری فقط به انجام دادن وظایف نیست؛ بلکه باید ظرفیت شنیدن، صبر کردن، پذیرش تفاوت‌ها و مدیریت احساسات خودم را هم بالا ببرم. بالا بردن نقطه تحمل به معنی تحمل کردن هر شرایطی یا نادیده گرفتن حق خودمان نیست و منظور این است که بتوانیم بدون عصبانیت، ترس یا واکنش‌های عجولانه، درست و آگاهانه رفتار کنیم. همان‌طور که نقطه تحمل‌مان در بعضی مسائل پایین بوده، می‌توانیم با آموزش، تمرین و تکرار آن را بالا ببریم. از وادی نهم یاد گرفتم که برای رسیدن به آرامش، نباید انتظار داشته باشم دنیا و آدم‌ها تغییر کنند؛ این من هستم که باید تغییر کنم و ظرفیت وجودی خودم را بالا ببرم.

مرزبان همسفر حمیده:
این وادی می‌گوید: هر تغییری ممکن است؛ اما باید با تمرین، تکرار و در گذشت زمان با صبر می‌توانیم تحمل و توان خودمان را تقویت کنیم. اگر تجربه خودم را بگویم زمانی‌که وارد لژیون تغذیه سالم شدم هرگز فکر نمی‌کردم بتوانم بسیاری از خوراکی‌هایی که به آن‌ها عادت کرده بودم بگذرم چون با اضافه‌وزنی که داشتم خوراکی‌های زیادی را در هم میل می‌کردم و گذشتن و خودداری از آن‌ها برایم مشکل بود؛ اما با روش دژاکام به تدریج نقطه تحمل نفسم در برابر انواع خوراکی‌های مضر بالا رفت و خدا را شکر با در نظر گرفتن و آموزش همین وادی در طی چند ماه چند کیلو وزن کم کردم و الان خیلی راحت با برنامه‌ریزی، خوراکی‌ها را در زمان مناسب مصرف می‌کنم و این مهار تمایل، نشان از بالا رفتن نقطه تحمل است. به نظر من پیام مهم این وادی این است که نباید از سختی مسیر تغییر بترسیم و انتظار داشته باشیم همه چیز یک شبه اتفاق بیافتد. همان‌طور که یک نقطه تحمل در طول زمان و با تکرار رفتارهای گذشته شکل گرفته برای ساختن نقطه تحمل جدید هم؛ باید زمان بگذاریم و با تمرین و استمرار پیش برویم. این موضوع فقط در تغذیه نیست؛ در کنترل خشم، صبر، مسئولیت‌پذیری و حتی برخورد با اطرافیان هم صدق می‌کند. من یاد گرفتم به جای اینکه از خودم انتظار تغییر فوری داشته باشم، قدم‌های کوچک؛ اما مستمر بردارم، چون همین قدم‌های کوچک در گذر زمان می‌توانند تغییرات بزرگی در زندگی ما ایجاد کنند.

ایجنت پارک همسفر زهره:
در وادی نهم می‌آموزیم که وقتی نیرویی از نقطه‌ای کوچک آغاز می‌شود، به‌تدریج قدرت می‌گیرد و به نقطه تحمل می‌رسد. من از این وادی یاد گرفتم که نقطه تحمل چیست، صبر چه معنایی دارد و استقامت چگونه در وجود انسان شکل می‌گیرد. برداشت شخصی من این است که برای به وجود آمدن نقطه تحمل در وجودم؛ باید خیلی چیزها را تمرین کنم؛ مثلاً زبانم را نگه دارم، زخم زبان نزنم، دل کسی را نشکنم و در مقابل بعضی رفتارها، به جای واکنش سریع، صبر و استقامت داشته باشم. من فکر می‌کنم اگر قرار باشد هر ناراحتی و خشم درونی‌ام را به بیرون منتقل کنم نه تنها مشکلی حل نمی‌شود؛ بلکه باعث می‌شوم دل دیگران هم بشکند و حال آن‌ها را هم خراب کنم؛ اما اگر بتوانم روی خودم کار کنم و این نیروهای منفی را در مسیر درست هدایت کنم، به تدریج ظرفیت و نقطه تحملم بیشتر می‌شود. در این وادی با مفهوم تغییر و تبدیل هم آشنا می‌شویم؛ اینکه هیچ چیزی یک شبه اتفاق نمی‌افتد. همان‌طور که یک دانه برای تبدیل شدن به درختی تنومند به زمان، مراقبت و شرایط مناسب نیاز دارد، انسان هم برای رسیدن به نقطه تحمل؛ باید آموزش ببیند، تجربه کند و پله‌پله حرکت کند. نکته دیگری که برای من بسیار مهم بود این است که نقطه تحمل می‌تواند در دو جهت شکل بگیرد؛ هم در جهت مثبت و هم در جهت منفی یعنی همان‌طور که انسان می‌تواند در مسیر خوبی‌ها، صبر و آرامش رشد کند اگر در مسیر ضدارزشی قرار بگیرد ممکن است به تدریج به انجام کارهای ضدارزشی عادت کند و نقطه تحملش در آن مسیر بالا برود، پس مهم این است که آگاه باشم در چه مسیری حرکت می‌کنم و چه چیزی را در وجود خودم پرورش می‌دهم. من از این وادی یاد گرفتم که قبل از اینکه بخواهم دیگران را تغییر دهم؛ باید از خودم شروع کنم و روی رفتار و افکارم کار کنم؛ نباید انتظار داشته باشم یک شبه آدم دیگری شوم؛ بلکه باید با آموزش، تمرین، صبر و استقامت قدم به قدم در مسیر تغییر حرکت کنم؛ چون رسیدن به نقطه تحمل، نتیجه استمرار و حرکت آگاهانه در طول زمان است در نهایت به این نتیجه رسیدم که یکی از بزرگ‌ترین پیروزی‌های انسان غلبه بر نفس خودش و توانایی کنترل واکنش‌هایش در شرایط سخت است.

ویرایش: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هشتم) دبیر سایت
عکاس: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کاشمر

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .