چهارمین جلسه از دور دوم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران نمایندگی زرند، با استادی مسافر مصطفی، نگهبانی مسافر احمد و دبیری مسافر عباس، با دستور جلسه «وادی نهم و تأثیر آن روی من»، روز یکشنبه ۲۴ آبانماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان مصطفی هستم یک مسافر در ابتدا میخواهم به پیام وادی نهم اشاره کنم که انسان را به توجه به خویشتن و حرکت در مسیر جدید زندگی دعوت میکند. منظور از توجه به خویشتن، اهمیت دادن به خود و روح خویش و حرکت در مسیر صراط مستقیم است. همچنین باید تلاش کنیم آموختههای خود را از مرحله تفکر و اندیشه به مرحله عمل برسانیم؛ چراکه علمی که به آن عمل نشود، تأثیر چندانی در زندگی انسان نخواهد داشت.
انسان بهواسطه اختیار خود همواره با دو مسیر ارزشها و ضدارزشها روبهروست و این انتخاب اوست که مشخص میکند در کدام مسیر حرکت کند. معمولاً مسیر ضدارزشها برای انسان جذابیت بیشتری دارد؛ زیرا پاداش آنی و فوری به همراه دارد، اما چیزی که در این مسیر نادیده گرفته میشود، عاقبت و پیامد رفتارهاست. همانطور که من برای رسیدن به لذت و حال خوش به مصرف مواد روی آوردم، بدون آنکه به عواقب این انتخاب و تاریکیهایی که در انتظارم بود توجه داشته باشم. خوشبختانه آشنایی با کنگره ۶۰ و آموزشهای جناب مهندس دژاکام فرصتی فراهم کرد تا بتوانم از آن تاریکیها خارج شوم.
در مقابل، مسیر ارزشها شاید در ابتدا دشوار به نظر برسد؛ زیرا پاداش آن فوری نیست و برای رسیدن به نتیجه باید صبر کرد، آموزش دید و از مراحل مختلف عبور نمود. سفر اول در کنگره ۶۰ نمونهای از این مسیر است. زمانی که فرد وارد سفر میشود، ممکن است با مشکلات و چالشهای بیشتری روبهرو شود، اما این مسائل در واقع آزمونهایی هستند تا میزان استقامت و خواسته واقعی او برای تغییر مشخص شود.
یکی از مفاهیم مهم وادی نهم، نقطه تحمل است. هر موجودی در هستی دارای نقطه تحمل مشخصی است و انسان نیز در برابر فشارهای جسمی و روانی ظرفیت محدودی دارد. اگر فشار از این ظرفیت عبور کند، ممکن است فرد از تعادل خارج شود و واکنشهای نامناسبی نشان دهد. بنابراین باید در روابط خود مراقب باشیم و دیگران را به آستانه آشوب نرسانیم.
نقطه تحمل هم در مسائل منفی و هم در مسائل مثبت وجود دارد. در مسائل منفی، انسان گاهی بدون تلاش و بهتدریج نقطه تحمل خود را افزایش میدهد؛ مانند مصرف سیگار یا مواد مخدر که از مقدار کم شروع میشود و بهمرور افزایش پیدا میکند. اما افزایش نقطه تحمل در مسیر ارزشها به تلاش، تفکر، تجربه و آموزش نیاز دارد. به همین دلیل در کنگره ۶۰ تا این اندازه بر آموزش تأکید میشود.
به نظر من، در سفر اول نباید اهمیت آموزشها را نادیده بگیریم. اگرچه داروی OT در ایجاد تعادل جسمی و فراهم کردن شرایط لازم برای سفر نقش مهمی دارد، اما بخش اساسی درمان به آموزشهایی مربوط میشود که دریافت میکنیم. حتی پس از رسیدن به رهایی نیز مسیر آموزش تمام نمیشود؛ چراکه در سفر دوم با تاریکیها و ضدارزشهای دیگری مانند دروغ، غیبت و سایر مسائل روبهرو خواهیم شد و برای عبور از آنها به دانایی و آموزش نیاز داریم.
نکته دیگری که باید به آن توجه کنیم، نگاه ما به مشکلات است. گاهی تصور میکنیم مشکلات فقط مانع خوشبختی و آرامش ما هستند، درحالیکه همین مشکلات میتوانند زمینهساز رشد و ارتقای انسان باشند. ما برای یادگیری و شناخت بهتر زندگی به این دنیا آمدهایم و تا زمانی که سختیها را تجربه نکنیم، قدر آرامش و آسایش را بهدرستی نخواهیم دانست.
موضوع مهم دیگر، افزایش ظرفیت وجودی انسان است. هر فردی دارای ظرفیتی مشخص است که باید با تزکیه، پالایش و دریافت آموزش آن را افزایش دهد. اگر بدون ایجاد ظرفیت لازم، جایگاه یا مسئولیتی به انسان واگذار شود، ممکن است دچار غرور و خودبزرگبینی شود. اما انسانی که ظرفیت لازم را در خود ایجاد کرده باشد، از جایگاه و مسئولیتش برای خدمت به دیگران و برطرف کردن مشکلات آنها استفاده میکند.
در پایان باید بدانیم که ارزش واقعی انسان به جایگاه، دارایی و موقعیت دنیوی او نیست؛ بلکه آنچه بهعنوان توشه از این دنیا با خود خواهیم برد، خدمت صادقانه و بدون چشمداشت به دیگران است. امیدوارم با بهرهگیری از آموزشهای کنگره ۶۰، بتوانیم ظرفیت وجودی خود را افزایش دهیم، از ضدارزشها فاصله بگیریم و در مسیر خدمت و صراط مستقیم حرکت کنیم.

عکس:مسافر رامین لژیون دوم
تایپ و بارگزاری:مسافر امیرهادی لژیون دوم
- تعداد بازدید از این مطلب :
92