English Version
This Site Is Available In English

هیچ چیز یک دفعه به وجود نمی‌آید

هیچ چیز یک دفعه به وجود نمی‌آید

مشارکت اعضای (لژیون سوم) همسفران نمایندگی اندیشه در رابطه با دستور جلسه: «وادی نهم (وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجۀ بالا و بالاتری برسد، نقطۀ تحمل پیدا می­‌شود) و تاثیر آن روی من

همسفر زهرا (ب):

«وقتی نیرویی از کم شروع بشود و به درجه بالاتر و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا می‌شود.»

در تمام سطوح، نقطه تحمل وجود دارد و برای تغییر و پیدایش آن، به سه اصل زمان، تکرار و تمرین نیاز داریم. باید برای حل مشکلات و مسائل مختلف، نقطه تحمل خود را بالا ببرم و برای این کار، آگاهی کافی داشته باشم. در دنیا، همه‌چیز نقطه تحمّلی دارد که این نقطه تحمل در هر چیزی متفاوت است. اگر از نقطه تحمل هر چیزی بگذریم، دچار آشوب و انفجار می‌شود. ما باید در زندگی، نقطه تحمل انسان‌ها را در نظر بگیریم و ظرفیت آن‌ها را بشناسیم تا بدانیم برخوردمان در برابر آن‌ها چگونه باشد. اگر کسی با من بدرفتاری می‌کرد یا بحثی بین ما پیش می‌آمد، تحملش برایم خیلی سخت بود. اصلاً قدرت بخشش نداشتم و با کینه‌ای که به دل می‌گرفتم، بیشتر از همه به خودم ضربه می‌زدم. ولی با آموزش‌هایی که گرفتم، کمی نقطه تحمّلم بالا رفته است. می‌توانم دیگران را ببخشم و این به آن معنا نیست که رفتارشان را می‌پذیرم یا دوباره به آن‌ها اعتماد می‌کنم، بلکه به‌خاطر خودم می‌بخشم تا بتوانم رها باشم و با صلح و آرامش به زندگی‌ام ادامه بدهم. من یاد گرفتم که هنگام ناراحتی بیشتر سکوت کنم، چون ممکن است در اوج عصبانیت حرفی بزنم که جبران آن بسیار سخت باشد.

همسفر ملک ناز:

«وقتی نیرویی از کم شروع می‌شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا می‌شود.» من از وادی نهم این‌طور برداشت کردم که هیچ‌چیز یک‌دفعه به وجود نمی‌آید؛ نه تغییرات مثبت و نه تغییرات منفی. همه‌چیز از یک نقطه کوچک شروع می‌شود و به‌مرور زمان رشد می‌کند تا به نقطه تحمل برسد. چیزی که برای من خیلی جالب بود، این است که نقطه تحمل فقط مربوط به تحمل سختی‌ها نیست، بلکه در رفتار، افکار و احساسات ما هم وجود دارد. من متوجه شدم گاهی در زندگی، در برابر کوچک‌ترین مسائل زود عصبانی می‌شوم، زود ناراحت می‌شوم یا نمی‌توانم شرایط را بپذیرم. شاید دلیلش این باشد که هنوز روی نقطه تحمل خودم کار نکرده‌ام. این وادی به من یاد می‌دهد که برای بالا بردن نقطه تحمل باید از مسائل کوچک شروع کنم؛ مثلاً وقتی با موضوعی روبه‌رو می‌شوم که مطابق میل من نیست، به‌جای واکنش سریع، کمی صبر کنم، فکر کنم و بعد تصمیم بگیرم. یک نکته مهم دیگر این است که همان‌طور که ممکن است انسان آرام‌آرام به سمت تاریکی حرکت کند، می‌تواند قدم‌به‌قدم به سمت روشنایی برگردد. پس نباید از تغییرات کوچک ناامید شوم. با آموزش‌هایی که گرفتم، می‌توانم نقطه تحمل خودم را بالا ببرم.

همسفر زهرا (ک):

به نظر من یکی از پیام‌های مهم وادی نهم این است که برای رسیدن به هر جایگاهی باید ظرفیت آن را در خودمان ایجاد کنیم. گاهی ما خواسته‌های بزرگی داریم و دوست داریم خیلی زود به آن‌ها برسیم، اما فراموش می‌کنیم که برای رسیدن به هر هدفی باید آمادگی و توانایی لازم را در خودمان به وجود بیاوریم. من از این وادی یاد گرفتم که نباید از خودم انتظار داشته باشم همه‌چیز را یک‌باره تغییر بدهم. همان‌طور که برای یاد گرفتن یک مهارت به زمان و تمرین نیاز داریم، برای تغییر رفتارها و افکارمان هم باید فرصت کافی به خودمان بدهیم. گاهی ممکن است در مسیر تغییر اشتباه کنیم یا به نتیجه دلخواهمان نرسیم، اما مهم این است که از حرکت کردن دست نکشیم. نکته دیگری که برایم اهمیت داشت، این بود که نقطه تحمل فقط در برابر سختی‌ها معنا پیدا نمی‌کند؛ حتی در برابر موفقیت‌ها و مسئولیت‌های جدید هم باید ظرفیت لازم را داشته باشیم. ممکن است چیزی را بخواهیم، اما هنوز آمادگی پذیرفتن مسئولیت آن را نداشته باشیم. به نظرم انسان زمانی می‌تواند به تعادل برسد که به‌جای عجله کردن و مقایسه خودش با دیگران، روی رشد و توانایی‌های خودش تمرکز کند. من باید یاد بگیرم در برابر اتفاقات زندگی زود تسلیم نشوم و با آموزش، تجربه و تمرین، ظرفیت وجودی خودم را بیشتر کنم. در نهایت، وادی نهم به من یادآوری می‌کند که تغییر واقعی زمان‌بر است و برای رسیدن به نقطه تحمل بالاتر باید صبور باشم و به مسیرم ادامه بدهم.

رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فرشته لژیون سوم
ویرایش: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) نگهبان سایت
ارسال: همسفر ستاره رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی‌اندیشه

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .